Κική Δημουλά , χαρακτηριστικά της ποιητικής της γραφής

•  ποίηση εσωτερικού χώρου , που ξεκινάει από το καθημερινό και ασήμαντο
•  αφαιρετικότητα
•  έκδηλη αφηγηματικότητα
• διαλεκτική ανάπτυξη του ποιήματος, που ξεκινά από το συγκεκριμένο, το υλικό για να καταλήξει στο αφηρημένο, στο εσωτερικό
• «πολλαπλασιαστική ευαισθησία»: η ποιήτρια κατορθώνει, αφορμώμενη από τα πιο ασήμαντα ερεθίσματα, να προκαλεί τη γέννηση του ποιήματος και να το αναπτύσσει  με μια δημιουργική προσθετική ικανότητα.
•  λυρική αφαίρεση: συμφύρει τον εξωτερικό με τον εσωτερικό κόσμο, αποτυπώνοντας τις πιο λεπτές αποχρώσεις
•  ανθρωποκεντρική ποίηση
•  βιωματικότητα
•  ειρωνεία και ααυτοσαρκασμός
•  συνεχής εναλλαγή ανάμεσα στον κόσμο του συγκεκριμένου και του εσωτερικού
•  καρτερικός, μη ελεγειακός τόνος σε μια ποιητική ιδεολογία που αναλαμβάνει « να τρέψει σε φως το μαύρο, σε φλόγα τις στάχτες»
• υπερρεαλιστικές καταβολές
•  στωϊκή ή ειρωνική αποφθεγματικότητα( καβαφική επιρροή)
•  στίχοι εμβαπτιζόμενοι στο αίσθημα του σπαραγμού ( καρυωτακική επιρροή)
• εναλλαγή κυριολεκτικής και μεταφορικής  χρήσης  των λέξεων

·         γλώσσα 

•  ανατρεπτική, αιρετική · μικτή, με καθαρευουσιάνικους ακκισμούς, γυμνή από κάθε έκδηλη συναισθηματική φόρτιση.
•      Χρήση νεολογισμών και πεποιημένων λέξεων ( με σκοπό την έκφραση της συναισθηματικής φόρτισης, των σκέψεων, των προβληματισμών)
•    απροσδόκητη σύνταξη ( που οδηγεί τον αναγνώστη σε ένα δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης των στίχων, πέρα από τις γλωσσικές λογικές συμβάσεις )
•  τολμηρή χρήση των επιθέτων
•  ουσιαστικοποίηση των επιθέτων και το αντίστροφο
•   νεολογισμοί
•  ονειρική λογική  και γλωσσική « αναρχία»
•   ανθρωπομορφισμός ( λέξεις, έννοιες, πράγματα – πρόσωπα)
•   απροσδόκητα ζεύγη λέξεων
•  αμφισημίες
•  εικονοποιητικοί στίχοι
•  προσφιλές μοτίβο: η προσωποποίηση
•   απουσία ρήματος
•    γλώσσα πικρά ειρωνική έως και (αυτο)σαρκαστική 

Λογοτεχνικές τεχνοτροπίες  στην ποίησή της

μετασυμβολισμός «  ανανεωμένος συμβολισμός · υπαινικτική διαδοχή λέξεων και εικόνων για να αποδοθούν εντυπώσεις και συναισθήματα · συνειρμική λειτουργία της μνήμης, αφαίρεση, επιθυμία για αναζήτηση μιας αυθεντικής ζωής· απουσία ρητορισμού, συμβολιστική αποτύπωση του εσωτερικού και εξωτερικού κόσμου»

νεοϋπερρεαλισμός / μεταϋπερρεαλισμός  « μπόλιασμα του υπερρεαλισμού με τη μεταφυσική , με υπαρξιακές ανησυχίες , ελεγμένος αυτοματισμός, ερμητικότητα, έντονο το άλογο στοιχείο»  *

Επιδράσεις/ καταβολές  από το κίνημα του υπερρεαλισμού: Ελλειπτικός λόγος , αλληγορικός λόγος, αμφισημίες λέξεων, το «πάντρεμα» λογικά ασύνδετων λέξεων, εναλλαγή της κυριολεκτικής και μεταφορικής χρήσης των λέξεων .

ουσιαστική ή πνευματική ποίηση  με  εσωτερική αναδίπλωση , επιδίωξε να κατονομάσει εσωτερικές διαθέσεις ή καταστάσεις, επικεντρώνοντας  στα θέματα: ζωή, θάνατος, χρόνος

υπαρξιακή ποίηση: έκφραση  υπαρξιακής αγωνίας  που τείνει σε φιλοσοφικό στοχασμό ·  έκφραση άγχους, φόβου, αβεβαιότητας και αίσθησης αδιεξόδου. Θέματα: το βίωμα του θανάτου η διάψευση των οραμάτων, η φθορά του χρόνου, η  κοινωνική λειτουργία της ποίησης. Αποφθεγματική διατύπωση