στ. 311–320
Ο Ποσειδώνας επιστρέφει από τους Αιθίοπες
Βλέπει τον Οδυσσέα να πλέει προς τη χώρα των Φαιάκων
Οργή και αγανάκτηση:
οι θεοί άλλαξαν γνώμη χωρίς αυτόν
ο Οδυσσέας πλησιάζει τη σωτηρία
Απόφαση εκδίκησης
στ. 321–326
Ο Ποσειδώνας:
συνάγει τα νέφη
χτυπά τη θάλασσα με την τρίαινα
Ανατροπή της φύσης:
θάλασσα και στεριά συννεφιασμένες
όλοι οι άνεμοι μαζί
μέρα → νύχτα
Δημιουργία τεράστιων κυμάτων
στ. 327–345
Σωματική και ψυχική εξάντληση
Φόβος για τον θάνατο
Ανάμνηση της προφητείας της Καλυψώς
Σύγκριση με τους Δαναούς:
προτιμότερος ένδοξος θάνατος στην Τροία
Θρήνος για άδοξο χαμό στη θάλασσα
στ. 346–357
Τεράστιο κύμα:
τινάζει τον Οδυσσέα
σπάει το κατάρτι
παρασύρει πανί και αντένα
Ο Οδυσσέας:
παλεύει μέσα στη δίνη
βαραίνεται από τα ρούχα
Προσωρινή ανάκτηση δυνάμεων
στ. 358–366
Ο Οδυσσέας ξαναπιάνει τη σχεδία
Οι άνεμοι τη σέρνουν άτακτα
Παρομοίωση:
σχεδία = αγκάθια που τα σαρώνει ο βοριάς
Απόλυτη έλλειψη ελέγχου
στ. 367–389
Εμφάνιση της Ινώς (Λευκοθέη)
Οίκτος για τον Οδυσσέα
Μεταμόρφωση (πουλί → θεότητα της θάλασσας)
Οδηγίες σωτηρίας:
εγκατάλειψη της σχεδίας
κολύμβηση προς τους Φαίακες
χρήση του μαγναδιού
Προϋπόθεση:
επιστροφή του μαγναδιού στη θάλασσα
στ. 390–401
Αμφιβολία:
μήπως πρόκειται για νέο δόλο θεού
Προσωρινή απόφαση:
παραμένει στη σχεδία
θα πέσει στο νερό μόνο αν διαλυθεί
Έκφραση φρόνησης και σύνεσης
στ. 402–406
Νέα επέμβαση του Ποσειδώνα
Τεράστιο κύμα:
διαλύει τη σχεδία
Παρομοίωση:
μαδέρια = άχυρα σκορπισμένα στον άνεμο
Ο Οδυσσέας:
κρατιέται από έναν κορμό
πετά τα ρούχα
ζώνεται το μαγνάδι
στ. 407–420
Ο Οδυσσέας αρχίζει να κολυμπά
Ο Ποσειδώνας:
τον βλέπει
αποσύρεται στις Αιγές
δηλώνει ότι ο ήρωας θα σωθεί, αλλά με πολλά πάθη
Λήξη της άμεσης θεϊκής δίωξης