ΘΕΜΑ Α 

Α1. Σύμφωνα με τη συγγραφέα το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού αποδίδεται σε ποικίλους παράγοντες.  Η κοινωνική, γλωσσική , πνευματική και πολιτισμική διαφοροποίηση ορισμένων μαθητών από το συλλογικό πρότυπο του σχολείου αλλά και η κοινωνική  τους προέλευση , το οικογενειακό τους υπόβαθρο και το φύλλο αυξάνουν τις πιθανότητες να ασκήσει ή να υποστεί κάποιος <<bulling>>. H μίμηση άλλωστε της βίαιης συμπεριφοράς των γονέων αλλά και η επίδραση των συνομηλίκων ως φορείς συγκεκριμένων συμπεριφορών και αντιλήψεων συνιστούν ευνοϊκούς παράγοντες δημιουργίας του σχολικού εκφοβισμού. 

Β2. α.

Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι η πρόοδος της ανθρωπότητας και η βελτίωση των όρων ζωής του ανθρώπου δεν ήταν αποτέλεσμα βίαιων ενεργειών και κατακτητικών πολέμων. Αντίθετα ήταν έργα πολιτισμού, πνευματικών και επιστημονικών κατακτήσεων που επέδρασαν  στο σύνολο των ανθρώπων.

Προκειμένου να στηρίξει τον ισχυρισμό αυτό οργανώνει την παράγραφό του με δύο τρόπους ανάπτυξης: Επικαλείται ως παράδειγμα το έργο τριών ιστορικών προσωπικοτήτων, του Νεύτωνα  του Νέλσονα και του Ναπολέοντα και καταδεικνύει τη διαφορετική του επίδραση στην ανθρωπότητα μέσω της σύγκρισης- αντίθεσης. Επισημαίνει έτσι την αδιαμφισβήτητη  πολιτισμική προσφορά του Νεύτωνα με τις επιστημονικές του ανακαλύψεις συγκρίνοντάς τις με τα αιματηρά αποτελέσματα των πολέμων του Νέλσωνα.  Τονίζει όμως ότι και το διοικητικό και νομοθετικό έργο του Ναπολέοντα υπήρξε επωφελές για τους ανθρώπους σε αντίθεση με τις αιματηρές κατακτήσεις του.

Με τη χρήση ενός παραδείγματος ,γνωστού στον αναγνώστη, καθιστά την άποψή του σαφέστερη και πιο κατανοητή, προσδίδοντας στο λόγο του μεγαλύτερη εγκυρότητα και αξιοπιστία.

Η σύγκριση- αντίθεση τονίζει εμφατικά την υπεροχή του επιστημονικών ανακαλύψεων έναντι των πολεμικών επιτευγμάτων.

β. Το επίρρημα <<συγκεκριμένα>> λειτουργεί ως λέξη συνοχής, που συνδέει την πρώτη περίοδο με τη δεύτερη, επεξηγώντας τους παράγοντες που ευνοούν την άσκηση του σχολικού εκφοβισμού.

Το χρονικό επίρρημα <<τέλος>> σηματοδοτεί την προσθήκη των τελευταίων παραγόντων που προκαλούν το <<bulling>>.

ΘΕΜΑ  B3. 

Οι γλωσσικές επιλογές του συγγραφέα που προσδίδουν στο κείμενο επισημότητα, σοβαρότητα και επιστημονικό ύφος είναι οι ακόλουθες:

α. αξιοποίηση γ' ενικού και πληθυντικού προσώπου: καθιστά το ύφος αντικειμενικό και απρόσωπο, χωρίς τη συναισθηματική εμπλοκή του συγγραφέα.

β. χρήση ειδικού λεξιλογίου από το χώρο της ψυχολογίας και των κοινωνικων επιστημών: (victimization, κοινωνικό φύλο, παιχνίδια εξουσίας)

γ. αναφορική λειτουργία της γλώσσας : ο κυριολεκτικός λόγος και η ακρίβεια στη διατύπωση αποδεικνύει την ευρυμάθεια του συντάκτη και την πρόθεσή του να αναλύσει με αντικειμενικότητα το θέμα του.

ΘΕΜΑ Δ

                                                                                               Αθήνα, 1/4/2023

Κύριε διευθυντά,

με την παρούσα επιστολή μου θέλω να απευθυνθώ σε εσάς και τους εκλεκτούς αναγνώστες σας,θίγοντας ένα φαινόμενο που τα τελευταία χρόνια γιγαντώνεται και απειλεί  τα σχολεία της χώρας μας: το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού. Πρόκειται για ένα υποπροϊόν του γενικότερου κλίματος βίας που ταλαιπωρεί τις σύγχρονες κοινωνίες  και ευνοείται από ποικίλους παράγοντες επιδρώντας με ολέθριο τρόπο τόσο στους θύτες όσο και στα θύματα.

Οι λόγοι που ωθούν ένα νέο άνθρωπο στην άσκηση βίας έχουν ψυχολογικό, κοινωνικό και πνευματικό υπόβαθρο . Έφηβοι με μειωμένη αυτοεκτίμηση, συναισθηματικό έλειμμα και συμπλέγματα κατωτερότητας αναπληρώνουν την προσωπική τους ανεπάρκεια επιδεικνύοντας δύναμη ισχύος σε πιο αδύναμους και <<διαφορετικούς >>μαθητές. Η διαφορετικότητα άλλωστε, δεν γίνεται εύκολα αποδεκτή, ιδίως όταν αυτή σηματοδοτείται με αρνητικό πρόσημο από το οικογενειακό περιβάλλον και από τα προβαλλόμενα πρότυπα των ΜΜΕ και κυρίως του διαδικτύου. Διαφορές στο χρώμα, την εθνικότητα, τα ευρέως διαδεδομένα πρότυπα ομορφιάς, το νοητικό και συναισθηματικό επίπεδο ενός ατόμου αποτελούν αντικείμενα χλευασμού, όταν δεν υπάρχει παιδεία και εσωτερική καλλιέργεια σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο.  Η εξοικείωση άλλωστε με τη βία που ασκείται  ενδοοικογενειακά αλλά και αυτή που προβάλλεται από τα ΜΜΕ οδηγεί στην αντίληψη ότι αυτή είναι φυσιολογική και αποδεκτή και  πρέπει να υιοθετηθεί ως αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης όλων όσων μας ενοχλούν. 

Η ενδοσχολική βία έχει ανυπολόγιστες συνέπειες, τόσο για το παιδί που τη βιώνει όσο και για εκείνο που τη διαπράττει. Πράγματι ο θύτης εκτός από τις κυρώσεις που μπορεί να υποστεί λόγω της συμπεριφοράς του, έρχεται αντιμέτωπος και με τον κοινωνικό στιγματισμό. Εκλαμβάνεται ως άτομο με αντικοινωνική συμπεριφορά και περιθωριοποείτα, απομονώνεται. Το μέλλον αυτού του παιδιού υπονομεύεται, καθώς κινδυνεύει να εξελιχθεί σε παραβατικό ενήλικα με προβληματικές διαπροσωπικές σχέσεις, πιθανή εμπλοκή με το νόμο και  εργασιακά προβλήματα.

Ακόμα πιο επώδυνες είναι οι επιπτώσεις για τα θύματα του bulling.  Αυτά βιώνουν αισθήματα ανασφάλειας και φόβου, χάνουν την αυτοπεποίθηση τους και αποκτούν χαμηλή αυτοεκτίμηση. Εκτός από τα εμφανή σωματικά τραύματα που συχνά υφίστανται καλλιεργείται στον ψυχικό τους κόσμο η καχυποψία και η επιφύλαξη για τις ανθρώπινες σχέσεις. Κάποτε η θλίψη μπορεί να τους οδηγήσει σε αυτοκαταστροφικές ενέργειες  και να εκφραστεί ως αντικοινωνική συμπεριφορά και οργή κατά της κοινωνίας. 

Ολοκληρώνοντας θα ήθελα να τονίσω ότι έχει έρθει η ώρα να περιοριστεί  το φαινόμενο αυτό υπεύθυνα  από την οικογένεια, το σχολείο αλλά και το κράτος, προτού λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Και τα ΜΜΕ όμως οφείλουν να αναδείξουν το θέμα, να καταγγείλουν τη βία και να ασκήσουν πίεση στους υπέυθυνους φορείς για την άμεση αντιμετώπισή του.

                                                                                                      Με εκτίμηση

                                                                                                        (Όνομα)