ΕIΣΑΓΩΓΙΚΑ
Η σχέση μεταξύ των εννοιών «διαφήμιση - κατανάλωση - χρήμα - μόδα» είναι αλυσιδωτή και αλληλοτροφοδοτούμενη. Η διαφήμιση ενισχύει το καταναλωτικό όραμα και η κοινωνία της αφθονίας χρειάζεται τη διαφημιστική πολιορκία. Τα παντοειδή καταναλωτικά αγαθά (ηλεκτρονικές συσκευές, αυτοκίνητα, ρούχα κ.λπ.) γίνονται μόδα και η μόδα, ο συρμός, δηλαδή ένας μηχανισμός ετεροκατεύθυνσης των μαζών και τροφοδότησης των διαφημιστικών εταιριών και της υπερκαταναλωτικής μαζικής κουλτούρας. Η καταναλωτική κοινωνία έχει ανάγκη από ανθρώπους που κερδίζουν πολλά -και ενίοτε με εύκολο τρόπο-, ώστε να τα ξοδεύουν αφειδώλευτα κι άσκοπα σε ανούσιες διασκεδάσεις και «μοντέρνα» κέντρα «Ψυχαγωγίας». Η διαφήμιση με τη σειρά της «πληρώνεται ακριβά», γιατί ενδυναμώνει το οικονομικό σύστημα και δημιουργεί θέσεις εργασίας, ασχέτως αν αποδυναμώνει το «πνευματικό σύστημα» και κλονίζει την Ψυχική μας υγεία. και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται, διαιωνίζεται, ενώ ο χορός της κατανάλωσης «καλά κρατεί».
Η αλματώδης πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας είναι δεδομένη και αναμφισβήτητη, κυρίως στις προηγμένες χώρες. Αποτέλεσμα αυτής της αδιάλειπτης εξέλιξης είναι η κοινωνία της αφθονίας, που στην πραγματικότητα αποτελεί βασική ανάγκη των ανθρώπων, καθώς ελαττώνει τα άγχη και τις ανασφάλειες, συμβάλλει στην ευημερία, αφού μας απελευθερώνει από τη βιοτική μέριμνα, προσφέρει ανέσεις, είναι συντελεστής ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνολογίας και αναβαθμίζει το ηθικοπνευματικό μας επίπεδο, εφόσον λύνουμε προβλήματα επιβίωσης και αποδεσμευόμαστε από τη φτώχεια και την ανέχεια, που μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και σε ανήθικες και αντικοινωνικές συμπεριφορές.	
Η καταναλωτική  κοινωνία λοιπόν, όπως έλεγε Κω ο Ν. Δήμου, είναι η ιδανικότερη μορφή κοινωνίας, αρκεί να καταναλώνεις δίχως να καταναλώνεσαι. Δυστυχώς, όμως, σήμερα εδραιώνεται η πεποίθηση πως η ευτυχία εξαρτάται από τη δυνατότητα που έχουν οι άνθρωποι να καταναλώνουν όλο και περισσότερα αγαθά. Ταυτίστηκε, επομένως, η ευτυχία με την ευμάρεια, την τρυφή και το περιττό, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να θυσιάζει χρόνο, κόπο, χρήμα" αξίες, ιδανικά, σχέσεις στο βωμό του αδηφάγου καταναλωτικού οράματος.
Το πάθος της κατανάλωσης έχει αρχίσει να γίνεται η κύρια ψυχική δύναμη στη σύγχρονη μεταβιομηχανική κοινωνία. Όσο περισσότερο καταναλώνει κανείς, τόσο περισσότερο νιώθει ικανοποιημένος κι ελεύθερος. Πρόκειται, ωστόσο για μια ψευδαίσθηση ελευθερίας, καθώς η ελευθερία προϋποθέτει ανεξαρτησία σκέψης, αυτόνομη βούληση, προσωπική επιλογή, που ο υπερκατανάλωσης δεν τα έχει, αφού είναι σκλάβος των αυξανόμενων αναγκών που του επιβάλλει ο άτεγκτος οικονομικός ανταγωνισμός και η έντονη διαφημιστική πολιορκία, η οποία διαμορφώνει συνείδηση, γούστα και χειραγωγεί τη σκέψη.
Ο πολύτιμος χρόνος της ζωής μας αναλώνεται σε εφήμερα πράγματα, που θεωρούνται όχι μόνο θεμιτά αλλά και θετικά. Έτσι, ο σύγχρονος κόσμος (ο δυτικός κυρίως) απομακρύνεται από τα πνευματικά αγαθά, καθώς μπαίνει στο χορό της σπατάλης, αδιαφορεί για τη δημόσια ζωή, σκοτώνει το συναίσθημα, τυποποιεί και εμπορευματοποιεί τις ανθρώπινες σχέσεις.
Και  όλα αυτά τα φαινόμενα νοσηρότητας, ως απόρροια του ψεύτικου υλικού οράματος, προωθούνται από τη σχέση κατανάλωσης-διαφήμισης. Η οργανωμένη λειτουργία της διαφήμισης -μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η διαφήμιση είναι ειδική επιστήμη και κλάδος του μάρκετινγκ-, στόχο έχει να κατευθύνει τα προϊόντα στις καλύτερες αγορές. Άρα, το αγοραστικό κοινό γίνεται κυρίως στόχος των διαφημιστικών μηνυμάτων. Οι διαφημιστικές εταιρίες χρησιμοποιώντας
ποικίλες τεχνικές, όπως η επίκληση στο συναίσθημα ή το ήθος του δέκτη, ποντάρουν στην ψυχολογία του καταναλωτή, ενισχύουν την αλλοτριωμένη συνείδησή του, προσφέροντας ή καλύτερα παρουσιάζοντας «τεχνητούς παραδείσους», με τρόπο θεμιτό ή παραπλανητικό και στοχεύουν σε περιοχές του ψυχικού βίου (ορμές, ένστικτα, σεξ) που δεν ελέγχονται από την κριτική σκέψη.
Άλλοτε εύκολα και άλλοτε δύσκολα, αποπροσανατολίζουν, ετεροκατευθύνουν, επιβάλλουν όχι μόνο προϊόντα αλλά και ιδέες και πολιτικά πρόσωπα, μα πάνω απ' όλα, προωθούν τρόπους συμπεριφοράς και ζωής έξω απ' το πεδίο της ανθρωπιάς, της αισθητικής, της ουσίας, του γνήσιου και του αυθεντικού. «Πακετάρουν» συνειδήσεις, εκφυλίζουν τα ήθη, διογκώνουν πλαστές ανάγκες και έτσι μορφοποιούν και διαλύουν την ανθρώπινη οντότητα ως ενότητα ψυχική, πνευματική και υλική.

ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗΣ
Είναι η τεχνική προβολής στο κοινό, με κάθε τρόπο, μηνύματος που αφορά πρόσωπα, προϊόντα ή ιδέες με σκοπό τη γνωστοποίηση των αρετών, των πλεονεκτημάτων ή του περιεχομένου τους για  την αύξηση των πωλήσεών τους.

Αίτια δημιουργίας και διάδοσης της διαφήμισης
-	Η αύξηση του κέρδους
-	Ο ανταγωνισμός ομοειδών επιχειρήσεων
-	Η τελειοποίηση του τύπου και η αποδοχή των ΜΜΕ
-	Ο αστικός τρόπος ζωής και το υλιστικό πρότυπο που ωθεί στην υπερκατανάλωση
-	Ο υδροκεφαλισμός των μεγάλων πόλεων που οδήγησε στην απομόνωση και τη μοναξιά. Οι άνθρωποι προσπαθούν να καλύψουν το συναισθηματικό κενό με την αγορά ολοένα και περισσότερων υλικών αγαθών (shopping therapy)

Γιατί η διαφήμιση είναι εκφραστής του πνεύματος της εποχής μας;
Μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα πιστευόταν ότι η διαφήμιση ήταν άχρηστή και βλαβερή για την οικονομία μιας χώρας. Ο Γερμανός οικονομολόγος, κοινωνιολόγος και φιλόσοφος Ζόμπαρτ χαρακτήρισε τη διαφήμιση σα λέπρα, γιατί περικλείει μεγάλους κοινωνικούς κινδύνους. Σήμερα όμως θα παραξενευόταν ο Ζόμπαρτ, ανέβλεπε ότι τα πάντα διαφημίζονται.
Στην εποχή μας όλες οι εταιρείες, μικρές και μεγάλες, χρησιμοποιούν τη διαφήμιση για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους.
Οι επιχειρήσεις διαθέτουν αστρονομικά ποσά για διαφημιστικούς σκοπούς. Οι έμποροι διαφημίζουν τα προϊόντα τους προβάλλοντας τα στη βιτρίνα τους, στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, στον Τύπο.
Το έργο της διαφήμισης το αναλαμβάνουν οι διαφημιστικές εταιρείες, οι οποίες χρησιμοποιούν μεθόδους βασισμένες στην ψυχολογία του καταναλωτικού κοινού. Οι διαφημιστικές εταιρείες στρατολογούν ψυχολόγους, ψυχαναλυτές, κοινωνιολόγους, για να κάνουν μια πρωτότυπη και καλή διαφήμιση.
Σήμερα η εμπορική διαφήμιση είναι απαραίτητη, γιατί κυκλοφορούν στην αγορά πολλά ομοειδή προϊόντα. Με τη διαφήμιση προκαλείται συναγωνισμός μεταξύ των επιχειρηματιών ή εμπόρων. Η διαφήμιση είναι «η ψυχή του εμπορίου».
Ο έμπορος με τη διαφήμιση πλαταίνει τον κύκλο της πελατείας του. Τα έξοδα της διαφήμισης δεν τα πληρώνει ο έμπορος που διαφημίζει καλά τα εμπορεύματά του, αλλά τα πληρώνει ο έμπορος που δεν διαφημίζει ή διαφημίζει άσχημα.
Από τη διαφήμιση κερδίζει και ο καταναλωτής, γιατί εξαιτίας του εμπορικού συναγωνισμού μειώνονται οι τιμές των προϊόντων.
Η διαφήμιση είναι προϊόν του βιομηχανικού πνεύματος της εποχής μας. Αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της καταναλωτική ς μας κοινωνίας

ΘΕΤΙΚΑ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗΣ
•	Ενημερώνει τους καταναλωτές
o	Για τα προϊόντα (τιμή, χρησιμότητα). Παρέχει, έτσι, τη δυνατότητα σύγκρισης και επιλογής μεταξύ ομοειδών προϊόντων, με αποτέλεσμα να κερδίζουν χρόνο και χρήμα.
o	Για κοινωνικά θέματα (κάπνισμα, AIDS κ.ά.) και προτείνει μέτρα πρόληψης 
•	Ο ανταγωνισμός οδηγεί τις βιομηχανίες στη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων και των τιμών. Έτσι βελτιώνεται το επίπεδο ζωής του ανθρώπου.
•	Συμβάλλει στην οικονομική πρόοδο μιας χώρας με:
o	Την αύξηση παραγωγής και κατανάλωσης προϊόντων
o	Την ανάπτυξη του εμπορίου
•	Συμβάλλει στην περιστολή της ανεργίας : 
o	Δημιουργούνται νέα επαγγέλματα (διαφημιστές, μακετίστες, γραφίστες)
o	Απασχολούνται περισσότεροι άνθρωποι για την αύξηση της παραγωγής
•	Προσπορίζει οικονομικά κέρδη στα ΜΜΕ, ώστε να είναι αδέσμευτα από τα πολιτικά κόμματα και να επιτελούν καλύτερα τον έλεγχο στην εξουσία
•	Ορισμένες διαφημίσεις καλλιεργούν την καλαισθησία

ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗΣ

Πνευματικός τομέας
-	  Παραπληροφόρηση, προπαγάνδα, μαζοποίηση, πλύση εγκεφάλου, σύγχυση απ' τον καταιγισμό μηνυμάτων, αποπροσανατολισμός.
-	Στροφή στα υλικά αγαθά, απομάκρυνση απ' το αγαθό της παιδείας, περιορισμός κριτικής σκέψης μέσω έντεχνων μηχανισμών που μεταχειρίζεται η διαφήμιση.
-	Η διαφήμιση επιβάλλεται με το να πλήττει καταλυτικά την ελευθερία της βούλησης:
o	αλλοτριώνει ψυχολογικά τον άνθρωπο. Χάνοντας τη δύναμή του για πρωτοβουλία, ο άνθρωπος δεν είναι πια ο εαυτός του, είναι ήδη ένας άλλος του οποίου η προσωπικότητα τον αντικατέστησε.
o	Πετυχαίνει τον εθισμό των μαζών, εκτός από την αποδοχή μηνυμάτων πολιτικού και ιδεολογικού περιεχομένου. Έτσι οι μάζες απογυμνώνονται έντεχνα από το αναφαίρετο δικαίωμα και καθήκον τους να αποφασίζουν για την τύχη τους.
-	Κακοποιεί τη γλώσσα, με τη συνθηματική χρήση της και την πληθώρα ξενικών              στοιχείων  υποβιβάζοντας έτσι το γλωσσικό/ λεξιλογικό και πνευματικό μας επίπεδο.

Ηθικός τομέας
-	Ενίσχυση του ωφελιμιστικού πνεύματος - ηθική κρίση, γιατί ο άνθρωπος θεοποιεί την ύλη και την υπερκατανάλωση και δεν διστάζει να πατήσει επί πτωμάτων για να αποκτήσει τα προβαλλόμενα αγαθά.
-	Έλλειψη ενδιαφέροντος για ηθικές αρετές και ιδανικά.
-	Ο άνθρωπος χάνει το μέτρο και υποδουλώνεται σε πλαστές ανάγκες - στερείται αυτογνωσίας.
-	Το χρήμα έμμεσα αναδεικνύεται σε ύψιστη αξία.
Ψυχολογικός τομέας
-	Άγχος για απόκτηση υλικών αγαθών.
-	Παρασυρμένος από τη διαφήμιση ο άνθρωπος στρέφεται σε ανούσιες μορφές εκμετάλλευσης ελεύθερου χρόνου, σύμφωνα με τα συμφέροντα των επιχειρήσεων που προβάλλονται από τις διαφημίσεις.
Κοινωνικός τομέας
-	Διόγκωση ατομικών αναγκών σε βάρος των κοινωνικών, καλλιέργεια στείρου ανταγωνιστικού πνεύματος ανάμεσα στους ανθρώπους σχετικά με το ποιος θ' αποκτήσει περισσότερα απ' όσα προβάλλει η διαφήμιση, ενίσχυση του ατομικισμού.
-	Ταύτιση των διαπροσωπικών σχέσεων, και μάλιστα των θεμελιωδών, και των υψηλών συναισθημάτων με τα ίδια τα διαφημιζόμενα αγαθά. Άρα, υποβιβασμός και εμπορευματοποίηση των σχέσεων.
-	Ευτελισμός της προσωπικότητας του ατόμου με την προσβλητική χρησιμοποίηση των ατόμων και κυρίως του γυναικείου φύλου, καθώς και με τη γελοιοποίηση σχέσεων και συναισθημάτων.
-	προκαλεί φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας, βία και εγκληματικότητα, ιδίως στους νέους, προκειμένου να εξασφαλίσουν τα καταναλωτικά αγαθά.
Πολιτικός τομέας
Το καταναλωτικό πνεύμα αμβλύνει το ενδιαφέρον του για τα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Ενδιαφέρον μόνο για τα υλικά αγαθά, άρα κίνδυνος για τη δημοκρατία. Η πολιτική διαφήμιση, μάλιστα, συχνά μετατρέπεται σε κομματική προπαγάνδα και ενισχύει το λαϊκισμό και τη δημαγωγία.
       Οικονομικός τομέας
-	Υπερεργασία - έλλειψη ελεύθερου χρόνου - καταναλωτισμός.
-	Με τη μεγιστοποίηση της παραγωγής εξαντλούνται οι φυσικοί πόροι.
-	Επιβαρύνει δυσανάλογα την τιμή των προϊόντων.

Πολιτιστικός τομέας
Αλλοίωση της γλώσσας μέσα από τη συνθηματολογία των διαφημίσεων, στροφή σε υλικά αγαθά και απομάκρυνση από τις πνευματικές αξίες της παράδοσης, της γλώσσας, της τέχνης κ.λπ.

ΣΤΟΧΟΙ ΕΝΟΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
-	Να ελκύει την προσοχή του δέκτη.
-	Να προκαλεί το ενδιαφέρον του.
-	Να του δημιουργεί την επιθυμία να αγοράσει.
-	Να τον οδηγεί στην αγορά του προϊόντος.

ΜΕΣΑ/ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ Η ΔIΑΦΗΜIΣΤΙΚΗ ΠΕΙΘΩ
-	Συνειρμό ιδεών.
-	Αναλυτική περιγραφή και επίδειξη των ιδιοτήτων του προϊόντος.
-	Επίκληση στην αυθεντία (σ' έναν ειδικό, σ' έναν επιστήμονα, σ' ένα δημοφιλές πρόσωπο κ.λπ.).
-	Επίκληση στη λογική (επιχειρήματα υπέρ του προϊόντος, σοφιστικά τεχνάσματα) .
-	Με λανθάνοντα αξιολογικό χαρακτηρισμό (λανθάνουσα αξιολόγηση που λειτουργεί δεσμευτικά για το δέκτη).

ΓΙΑΤΙ Η ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ
-	τα διαφημιστικά μηνύματα είναι προϊόντα επιστημονικής μελέτης των αναγκών και της συμπεριφοράς του καταναλωτικού κοινού και μάλιστα σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες που παρουσιάζει κατά ηλικία, φύλο, κοινωνική και οικονομική κατάσταση.
-	Ο τρόπος προβολής του διαφημιζόμενου αγαθού βασίζεται στα πορίσματα της ψυχολογίας, στους κανόνες της αισθητικής, σε κοινωνιολογικά δεδομένα, συνήθειες, αντιλήψεις, προτιμήσεις, αξίες, παιδεία και στην αξιοποίηση κάθε πολύτιμης λεπτομέρειας που περιβάλλει ό,τι διαφημίζεται.
-	Δεν απευθύνεται τόσο στη λογική, όσο στο συναίσθημα
-	Εκμεταλλεύεται άριστα το λόγο, την εικόνα και τον ήχο
-	Επαναλαμβάνεται συχνά
-	Ο δέκτης αδυνατεί να ελέγξει την αλήθεια του μηνύματος.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
Αντιμετώπιση των διαφημίσεων με πνεύμα κριτικής και σκεπτικισμού.
Έλεγχος του διαφημιζόμενου προϊόντος, αν δηλαδή έχει πράγματι τις ιδιότητες για τις οποίες διαφημίζεται.
-	Εγκράτεια.
-	Αυτογνωσία και ιεράρχηση αναγκών και προτεραιοτήτων σε σχέση με τις οικονομικές δυνατότητες που έχουμε ως καταναλωτές 
-	Η συνειδητοποίηση από τον πολίτη ότι η ευτυχία δε βρίσκεται στην κατανάλωση.
-	Μέτρα από την πολιτεία για την προστασία του καταναλωτή από την υπερβολή και την εξαπάτηση των διαφημίσεων.
-	Η διαφήμιση να στηρίζεται στην αρχή: α)της αλήθειας, β) της αντικειμενικότητας, γ)του θεμιτού ανταγωνισμού, δ)του σεβασμού κοινωνικών – πολιτισμικών αξιών και ανθρώπου.
-	Η σύσταση ενώσεων καταναλωτών που θα μεριμνά για την προστασία του κοινού από την παραπλάνηση.

ΚΕΙΜΕΝΑ
Η διαφήμιση
Ένας άλλος ερευνητής, ο Μπράιαν Γιανγκ, επισημαίνει ότι λόγω της έλλειψης εμπειρίας τα παιδιά έχουν λιγότερη αντίσταση στις διαφημίσεις, και μπορεί αυτές να είναι επιζήμιες στην ικανότητά τους να διακρίνουν τη διαφήμιση από τα άλλα τηλεοπτικά προγράμματα. Αλλά το πλαίσιο αναφοράς όσον αφορά την κρίση τους για την "πραγματικότητα" και τη "φαντασία" μπορεί να αλλάξει. Μια άλλη προβληματική περιοχή είναι η τάση της διαφήμισης να βλέπει μόνο τις θετικές πλευρές, να αγνοεί την ασχήμια, τον πόνο και άλλες αρνητικές διαστάσεις της ζωής. Στο σημείο αυτό διαφέρει από τα άλλα περιεχόμενα των Μ.Μ.Ε. Το περιεχόμενο της διαφήμισης έχει υποστεί έντονη κριτική, δημιουργώντας στερεότυπα και ανεβάζοντας τις προσδοκίες των παιδιών. Η εικόνα όμως του παιδιού έχει αλλάξει τόσο στην κοινωνία, όσο και στη διαφήμιση. Στα παλαιότερα χρόνια, τα παιδιά θεωρούνταν "γλυκά" και "διαφορετικά", μη ικανά να δίνουν ενήλικες απαντήσεις. Στις μέρες μας υπάρχει μια τάση να απεικονίζονται ως έξυπνα, δραστήρια και επιδέξια.
Η σύγχρονη διαφήμιση απευθύνεται στα παιδιά και για άλλους λόγους, καθώς μέσω αυτών οι διαφημιστές αποσκοπούν να καθιερώσουν καταναλωτικές τάσεις για όλη την οικογένεια. Αυτό φαίνεται και από το απλό και άμεσα παρατηρήσιμο γεγονός  ότι προϊόντα που λογικά απευθύνονται στους ενήλικες (αυτοκίνητα, υπολογιστές, έπιπλα) εμφανίζονται σε ώρες που κατά το πλείστον τα προγράμματα παρακολουθούνται από τα παιδιά. Για παράδειγμα σε μια έρευνα που πραγματοποιήσαμε είδαμε ότι στα πρωινά των Σαββατοκύριακων του Φεβρουαρίου του 1996, ανάμεσα στις διαφημίσεις για ζαχαρωτά, σοκολάτες, δημητριακά και γαριδάκια, παρεμβάλλονται διαφημίσει ςγια έπιπλα, πλυντήρια, δίσκους, εφημερίδες και περιοδικά, ουίσκι, σαμπουάν, ζωοτροφές, βαφές μαλλιών, τηλεφωνικές υπηρεσίες, παυσίπονα και σερβιέτες. Σε νεότερη έρευνα, που αφορούσε τις διαφημίσεις που προβάλλονται πρωινά των Σαββατοκύριακων (9.00 -12.00) το Νοέμβριο του 1996, καταγράψαμε ένα σημαντικό ποσοστό μηνυμάτων (18,5%) που δεν αφορούσαν τα παιδιά.
Γεγονός πάντως είναι ότι αν και διεθνώς επιβάλλονται περιορισμοί, αυτοί σπανίως στην πράξη τηρούνται, αφού τα παιδιά αντιπροσωπεύουν μια ιδιαίτερα προσοδοφόρα αγορά για προϊόντα και υπηρεσίες, χωρίς να υπολογίζεται η δυνατότητα επιρροής στις αγοραστικές συνήθειες των γονέων τους. Και επειδή τα παιδιά αντιπροσωπεύουν τους μελλοντικούς ενήλικες καταναλωτές, οι διαφημιστές αναζητούν να τα εξοικειώσουν με τα προϊόντα τους. Δεν είναι λοιπόν παράδοξο ότι διεθνώς η διαφημιστική έρευνα αντιμετωπίζει τα παιδιά, όπως εύστοχα έχει διατυπώσει ο Αμερικανός ερευνητής Τζέιμς Μακνίλ, ως "εκπαιδευόμενους καταναλωτές".
Στ. Παπαθανασόπουλος,  Η διαφήμιση,  Η καθημερινή, 30 Μαρτίου 1997