Ορισμοί
	l) στο επίπεδο της πολιτικής πρακτικής:
•	 Η επιβολή του "χαρισματικού ηγέτη" στις μάζες, στο όνομα ενός προγράμματος που θα ικανοποιούσε εθνικές, πολιτικές και κοινωνικές" διεκδικήσεις.
•	 Η τυπική αναγνώριση της εξουσίας του λαού, ενώ στην πραγματικότητα είτε δε συμμετέχει είτε συμμετέχει περιορισμένα στην άσκηση της εξουσίας η διάσταση ανάμεσα στις λέξεις που εκφράζουν τους όρους της κοινωνικής πραγματικότητας και στην ίδια την πραγματικότητα.
2) στο πολιτισμικό επίπεδο:
•	Η ρήξη με ένα παρελθόν και παρόν που στοχεύει στην "αναβάθμιση" του "λαού", αλλά που, τελικά, επικεντρώνεται σε εκδηλώσεις οι οποίες πλασματικά αναπαριστούν ή επινοούν πολιτισμικά πρότυπα του παρελθόντος, συχνά νεκρά, συνήθως σχηματοποιημένα ή εκχυδαϊσμένα.
3) στο επίπεδο των αξιών:
•	Η αναφορά σε νεκρές αξίες.

λαϊκότητα:
•	Η συμμετοχή, η παρουσία του λαού στην έκφραση της πολιτικής εξουσίας.

λαϊκός:
•	Αυτός που ανήκει στο λαό ή προέρχεται από αυτόν.

ΙΣΤΟΡΙΚΉ ΑΝΑΔΡΟΜΗ
Το παρελθόν του λαϊκισμού είναι πολύ παλιό. Οι δημαγωγοί, οι δημεργέτες, της Αθήνας μίλησαν τη γλώσσα του. Οι δημαγωγοί όλων των εποχών μίλησαν με τον ίδιο τρόπο. Απολυταρχισμοί του 20ου αιώνα, όπως ο φασισμός και ο ναζισμός, μεταχειρίστηκαν τη λογική και τη γλώσσα του. Κρυπτοφασιστικά καθεστώτα χρησιμοποίησαν το λαϊκισμό ως ιδεολογικό έμβλημα και ως μέσο άσκησης της εξουσίας.
Ωστόσο, το πρόβλημα παραμένει ως πρόβλημα του πολίτη και – γιατί όχι; - του ανθρώπου, αν δεχτούμε τον άνθρωπο ως υπέρβαση, ως ιστορικό πεπρωμένο και όχι ως ιδεοληπτική προδιαγραφή. Γενικά, θα λέγαμε ότι ο λαϊκισμός στην εποχή μας αντανακλά τη γενικότερη κρίση και αποσύνθεση της κοινωνικής και πολιτικής ζωής.

ΑΙΤΙΑ
1 ψυχολογικά:
o	Η εκμετάλλευση από δημαγωγούς της ευπιστίας του λαού και της ανάγκης ου αυτός έχει για κάποιον ηγέτη.
o	Η ίδια η ψυχολογία της μάζας που χαρακτηρίζεται από αδυναμίες και που πολλές φορές επιδιώκει την κολακεία.
o	Η εμπορευματοποίηση της συλλογικής ψυχής από ιδιωτικά (προσωπικά) συμφέροντα.
o	Η ελλιπής λαϊκή συμμετοχή στη δημόσια ζωή.
o	Η υπέρμετρη φιλοδοξία ορισμένων πολιτικών.
2 πνευματικά:
o	Η υποκουλτούρα και η γενικότερη έλλειψη παιδείας, το χαμηλό πνευματικό επίπεδο του λαού που εσκεμμένα καλλιεργούν και εκμεταλλεύονται οι λαϊκιστές.
o	Η επιτηδευμένη χρήση της γλώσσας από τους δημαγωγούς, που αποσκοπεί στην παραπλάνηση του λαού.
o	Η έλλειψη κριτικής ικανότητας ώστε να διακρίνει ο λαός το δημαγωγό από το σωστό ηγέτη.
3 πολιτικά:
o	Η επιδίωξη της χειραγώγησης του λαού, λόγω της πολιτικής δύναμης που διαθέτει.
o	Οι διάφορες πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες. 
o	Η παραπλανητική παρουσία του λαϊκισμού ως δημοκρατικής κατάστασης, ενώ στην ουσία είναι αντιδημοκρατική.
o	Η προβολή του πατερναλιστικού προτύπου από όσους εκμεταλλεύονται την ελλιπή συμμετοχή του λαού στα κοινά.
o	Η μη ορθή λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, επιτρέπει στους κάθε είδους δημαγωγούς, με την υποσχεσιολογία, να δημιουργούν συγκινησιακή πρόσδεση των πολιτών με το πρόσωπό τους, ώστε να αναστέλεται η κριτική σκέψη και να αποπροανατολίζονται από τα πραγματικά προβλήματα.
4 κοινωνικά:
o	Ο αστικός τρόπος ζωής επιτρέπει τη μαζοποίηση.
o	Τα αυξημένα κοινωνικά προβλήματα (ανεργία, βία, ανασφάλεια).
o	Η καταλυτική επίδραση των ΜΜΕ, τα οποία επιβάλλουν πρότυπα ζωής και πολιτικούς ηγέτες,
o	Τα διάφορα κέντρα που προβάλλουν τη μόδα σε πολλούς τομείς της καθημερινής ζωής (ομιλία, ένδυση, συμπεριφορά),

5 εθνολογικά:
o	Υπάρχουν λαοί που, προσπαθώντας να επιβιώσουν στο σύγχρονο κόσμο, έχουν ανάγκη από την, έστω ανώφελη, αναφορά στο παρελθόν τους, λόγω αδυναμίας να διακριθούν στο παρόν.
o	Η γοητεία που ασκεί ο λόγος των δημαγωγών οι οποίοι καπηλεύονται το ιστορικό παρελθόν ενός έθνους,

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

1.	Παραπλανάται ο λαός με το πρόσχημα της συνεχούς επίκλησης για τη νομιμοποίηση οποιασδήποτε πολιτικής και κοινωνικής εξουσίας.
2.	Επιβάλλονται είδωλα και πρότυπα ζωής από τον καλλιτεχνικό και αθλητικό χώρο ως υποκατάστατα της προδομένης λαϊκής συνείδησης.
3.	Παραμερίζεται κάθε φωνή αφύπνισης της λαϊκής συνείδησης,
4.	Καλλιεργείται ισοπεδωτική νοοτροπία, ενώ κατηγορείται ως αντιλαϊκή και ελιτίστικη κάθε διαφοροποιημένη φωνή.
5.	Η υποκουλτούρα εμφανίζεται ως λαϊκή κουλτούρα.
6.	εμπορευματοποιείται κάθε λαϊκό στοιχείο.
7.	Ο λαός υποκαθίσταται και ετεροπροσδιορίζεται από τους δημαγωγούς,
8.	Ισοπεδώνει την έκφραση και το πολιτικό επίπεδο, παραμερίζει κάθε μορφή αντίστασης, υποβιβάζει το λαό, γιατί δεν του δίνει ερεθίσματα ανύψωσης,
9.	Η λαϊκίστικη πολιτική δεν αλλοτριώνει μόνο το λαό αλλά και τον πολιτικό, αφού χρησιμοποιεί τρόπους που τον ευτελίζουν ή τον γελοιοποιούν

ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ
	Ολοκληρωμένη παιδεία και κυρίως ανθρωπιστική, που θα ευαισθητοποιεί ποικιλότροπα τους ανθρώπους, θα οξύνει την κρίση και θα τους επιτρέπει να διαμορφώνουν προσωπική άποψη, ώστε να αποκαλύπτουν τους λαϊκιστές.
	Καλλιέργεια της πραγματικής λαϊκής συνείδησης μέσα από παραδοσιακά και όχι μόνον πρότυπα και σχήματα.
	Δραστηριοποίηση των πνευματικών ανθρώπων, ώστε να ενημερώνουν το λαό, να εκλαϊκεύουν πραγματικά τη γνώση, να αποκαλύπτουν τις παραπλανητικές μεθοδεύσεις των ηγεσιών.
	Σωστή λειτουργία της δημοκρατίας, ώστε να μην προωθούνται όσοι δεν έχουν πραγματική αξία και ενδιαφέρον για το λαό αλλά εκμεταλλεύονται το πολιτικό έλλειμμα.