Οι προσωπικότητες που βελτίωσαν τα πράγματα και βοήθησαν στη δημιουργία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχουμε σήμερα γιατί συνειδητοποίησαν ότι δεν θα επιτευχθεί ειρήνη και πρόοδος χωρίς αυτά έζησαν και διέπρεψαν ο καθένας από αυτούς με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο σε διαφορετική εποχή. 

Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ο νεότερος, όταν υπερασπιζόταν τα δικαιώματα των έγχρωμων στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1960, δήλωνε «η αδικία οπουδήποτε απειλεί τη δικαιοσύνη παντού».

Ο μεγάλος υπέρμαχος της ειρηνικής αντίστασης στην καταπίεση, ο Μαχάτμα Γκάντι, περιέγραψε τη μη βία ως «τη μεγαλύτερη δύναμη που έχει στη διάθεσή της η ανθρωπότητα. Είναι πιο δυνατή και από το πιο ισχυρό όπλο καταστροφής που κατασκεύασε ο άνθρωπος».

Σφοδρός πολέμιος των θρησκευτικών διωγμών του 18ου αιώνα στη Γαλλία, ο Βολτέρος έγραψε: «Διαφωνώ με όσα λες, αλλά θα υπερασπιστώ και με τη ζωή μου ακόμα, το δικαίωμά σου να τα λες».

Ο Τόμας Τζέφερσον, εμπνευστής και κύριος συγγραφέας της Αμερικανικής Διακήρυξης Ανεξαρτησίας, είχε δηλώσει ότι «η φροντίδα της ανθρώπινης ζωής και της ευτυχίας και όχι η καταστροφή τους είναι ο πρωταρχικός και μοναδικός θεμιτός στόχος της καλής διακυβέρνησης».

Υπάρχουν άνθρωποι που με τη σκέψη και τη δράση τους βελτίωσαν τα πράγματα και άλλαξαν τον κόσμο μας. Μεταξύ τους βρίσκουμε τους παρακάτω ανθρωπιστές που υπήρξαν ισχυροί και αποτελεσματικοί υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όλοι τους αποτελούν έμπνευση για όλους όσοι έχουν αφοσιωθεί σήμερα στο σκοπό των οικουμενικών δικαιωμάτων:

 

Μαχάτμα Γκάντι (1869-1948)

Ελέανορ Ρούζβελτ (1884-1962)

Σεζάρ Τσάβεζ (1927-1993)

Νέλσον Μαντέλα (1918-2003)

Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ (1929–1968)

Ντεσμόντ Τουτού(γεν. 1931)

Όσκαρ Άριας Σάντσεζ (γεν. 1940)

Μοχάμαντ Γιουνούς (γεν. 1940)

Ντο Ονγκ Σαν Σου Κι (γεν. 1945)

Ζοζέ Ράμος–Όρτα (γεν. 1949).