Αναρτήσεις
2 μήνες πριν
Μαλάλα Γιουσαφζάι
Πως με ένα μολύβι και ένα μπλογκ αλλάζεις την ανθρωπότητα. Πως ένα κορίτσι που γράφει σε ένα μπλογκ μπορεί να αλλάζει την ζωή εκατομμύριον κοριτσιών στο Πακιστάν. Πως ένα κορίτσι που μάζεβαι σκουπίδια χτες και σήμερα έχει αλλάξει τόσες ζωές στο Πακιστάν.
Η Μαλάλα γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1997 στην πόλη Μινγκόρα του Πακιστάν. Σε ηλικία 11 ετών ξεκίνησε να γράφει σε μπλοκ που περιέγραφε τη ζωή της στην πόλη Μινγκόρα στο βορειοδυτικό Πακιστάν. Μετά την κατάληψη της εξουσίας στην περιοχή από τους Ταλιμπάν που απαγόρευσαν στα κορίτσια να πηγαίνουν στο σχολείο και εξέφραζε τις απόψεις της σχετικά με το δικαίωμα των κοριτσιών στη μόρφωση. Τα επόμενα χρόνια έδωσε συνεντεύξεις σε διάφορα μέσα, τόσο της χώρας της όσο και άλλων χωρών, στα οποία υποστήριζε το δικαίωμα των κοριτσιών να πηγαίνουν στο σχολείο. Στο μεταξύ έγινε γνωστή η ταυτότητά της.
Το πρωί της 9ης Οκτωβρίου 2012 ένας άντρας πυροβόλησε στο κεφάλι τη Μαλάλα Γιουσαφζάι ενώ βρισκόταν μέσα στο σχολικό λεωφορείο, τραυματίζοντας την πολύ σοβαρά. Τις μέρες μετά την επίθεση νοσηλεύθηκε σε κρίσιμη κατάσταση σε νοσοκομείο στο Πακιστάν και στη συνέχεια, όταν η κατάστασή της σταθεροποιήθηκε, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Queen Elizabeth του Μπέρμιγχαμ, στην Αγγλία, το οποίο επιλέχθηκε μεταξύ πολλών προσφορών για τη νοσηλεία της. Η απόπειρα δολοφονίας προκάλεσε μια έκρηξη συμπαράστασης προς την 15χρονη τότε μαθήτρια, τόσο στο Πακιστάν όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Το 2013 της απονεμήθηκε το Βραβείο Ζαχάρωφ και ήταν υποψήφια για το Νόμπελ Ειρήνης. Το 2014 τελικά της απονεμήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης για τον αγώνα της για το δικαίωμα των κοριτσιών στην εκπαίδευση. Σήμερα είναι ο νεότερος κάτοχος βραβείου Νόμπελ στον κόσμο, κερδίζοντας το σε ηλικία 17 ετών.
Πως με ένα μολύβι και ένα μπλογκ αλλάζεις την ανθρωπότητα. Πως ένα κορίτσι που γράφει σε ένα μπλογκ μπορεί να αλλάζει την ζωή εκατομμύριον κοριτσιών στο Πακιστάν. Πως ένα κορίτσι που μάζεβαι σκουπίδια χτες και σήμερα έχει αλλάξει τόσες ζωές στο Πακιστάν.
Η Μαλάλα γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1997 στην πόλη Μινγκόρα του Πακιστάν. Σε ηλικία 11 ετών ξεκίνησε να γράφει σε μπλοκ που περιέγραφε τη ζωή της στην πόλη Μινγκόρα στο βορειοδυτικό Πακιστάν. Μετά την κατάληψη της εξουσίας στην περιοχή από τους Ταλιμπάν που απαγόρευσαν στα κορίτσια να πηγαίνουν στο σχολείο και εξέφραζε τις απόψεις της σχετικά με το δικαίωμα των κοριτσιών στη μόρφωση. Τα επόμενα χρόνια έδωσε συνεντεύξεις σε διάφορα μέσα, τόσο της χώρας της όσο και άλλων χωρών, στα οποία υποστήριζε το δικαίωμα των κοριτσιών να πηγαίνουν στο σχολείο. Στο μεταξύ έγινε γνωστή η ταυτότητά της.
Το πρωί της 9ης Οκτωβρίου 2012 ένας άντρας πυροβόλησε στο κεφάλι τη Μαλάλα Γιουσαφζάι ενώ βρισκόταν μέσα στο σχολικό λεωφορείο, τραυματίζοντας την πολύ σοβαρά. Τις μέρες μετά την επίθεση νοσηλεύθηκε σε κρίσιμη κατάσταση σε νοσοκομείο στο Πακιστάν και στη συνέχεια, όταν η κατάστασή της σταθεροποιήθηκε, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Queen Elizabeth του Μπέρμιγχαμ, στην Αγγλία, το οποίο επιλέχθηκε μεταξύ πολλών προσφορών για τη νοσηλεία της. Η απόπειρα δολοφονίας προκάλεσε μια έκρηξη συμπαράστασης προς την 15χρονη τότε μαθήτρια, τόσο στο Πακιστάν όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Το 2013 της απονεμήθηκε το Βραβείο Ζαχάρωφ και ήταν υποψήφια για το Νόμπελ Ειρήνης. Το 2014 τελικά της απονεμήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης για τον αγώνα της για το δικαίωμα των κοριτσιών στην εκπαίδευση. Σήμερα είναι ο νεότερος κάτοχος βραβείου Νόμπελ στον κόσμο, κερδίζοντας το σε ηλικία 17 ετών.
2 μήνες πριν
Η προσφορά του Ιωάννης Καποδίστριας προς τη Μαντώ Μαυρογένους αποτελεί μια σημαντική πράξη της ελληνικής επανάσταση.
Η Μαντώ Μαυρογένους διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση. Προερχόμενη από εύπορη οικογένεια, διέθεσε σχεδόν ολόκληρη την περιουσία της για τη χρηματοδότηση στρατιωτικών σωμάτων και τον εξοπλισμό πλοίων, ενώ συνέβαλε ουσιαστικά στην άμυνα της Μυκόνου απέναντι σε οθωμανικές επιθέσεις. Παράλληλα, με επιστολές και επαφές στο εξωτερικό, ενίσχυσε το φιλελληνικό ρεύμα στην Ευρώπη. Ωστόσο, μετά το τέλος της Επανάστασης, βρέθηκε οικονομικά εξαντλημένη και χωρίς την υποστήριξη που άξιζε.
Όταν ο Καποδίστριας ανέλαβε τη διακυβέρνηση του νέου ελληνικού κράτους το 1828, αναγνώρισε τη μεγάλη της προσφορά. Της απένειμε τιμητική σύνταξη και φρόντισε για τη στέγασή της στο Ναύπλιο, προσφέροντάς της μια στοιχειώδη οικονομική ασφάλεια.
Η ενέργεια του Καποδίστρια αναδεικνύει τη σημασία της ευγνωμοσύνης και της δικαίωσης των αγωνιστών, αλλά και τον ξεχωριστό ρόλο που διαδραμάτισαν οι γυναίκες στον Αγώνα του 1821.
Η Μαντώ Μαυρογένους διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση. Προερχόμενη από εύπορη οικογένεια, διέθεσε σχεδόν ολόκληρη την περιουσία της για τη χρηματοδότηση στρατιωτικών σωμάτων και τον εξοπλισμό πλοίων, ενώ συνέβαλε ουσιαστικά στην άμυνα της Μυκόνου απέναντι σε οθωμανικές επιθέσεις. Παράλληλα, με επιστολές και επαφές στο εξωτερικό, ενίσχυσε το φιλελληνικό ρεύμα στην Ευρώπη. Ωστόσο, μετά το τέλος της Επανάστασης, βρέθηκε οικονομικά εξαντλημένη και χωρίς την υποστήριξη που άξιζε.
Όταν ο Καποδίστριας ανέλαβε τη διακυβέρνηση του νέου ελληνικού κράτους το 1828, αναγνώρισε τη μεγάλη της προσφορά. Της απένειμε τιμητική σύνταξη και φρόντισε για τη στέγασή της στο Ναύπλιο, προσφέροντάς της μια στοιχειώδη οικονομική ασφάλεια.
Η ενέργεια του Καποδίστρια αναδεικνύει τη σημασία της ευγνωμοσύνης και της δικαίωσης των αγωνιστών, αλλά και τον ξεχωριστό ρόλο που διαδραμάτισαν οι γυναίκες στον Αγώνα του 1821.
2 μήνες πριν
“ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΜΠΟ”
Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1994 στην Αθήνα από Νιγηριανούς γονείς και μεγάλωσε στα Σεπόλια μέσα σε δύσκολες οικονομικές συνθήκες. Η οικογένειά του αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες, καθώς για χρόνια δεν είχαν ελληνική υπηκοότητα και ζούσαν με περιορισμένα μέσα. Από μικρός βοηθούσε τους γονείς του πουλώντας μικροπράγματα στους δρόμους της πόλης, δείχνοντας από νωρίς υπευθυνότητα και δύναμη χαρακτήρα. Στην αρχή η προσαρμογή δεν ήταν εύκολη. Δυσκολεύτηκε με τη γλώσσα και τη νέα κουλτούρα, όμως με σκληρή δουλειά, πειθαρχία και επιμονή εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους παίκτες στον κόσμο. Κατέκτησε δύο φορές το βραβείο MVP της κανονικής περιόδου και το 2021 οδήγησε την ομάδα του στην κατάκτηση του πρωταθλήματος NBA, κερδίζοντας και το βραβείο MVP των Τελικών.
Παρά τη διεθνή αναγνώριση και το παρατσούκλι «Greek Freak», ο Γιάννης παραμένει ταπεινός και βαθιά δεμένος με την οικογένειά του. Έχει τέσσερα αδέλφια, ανάμεσά τους τον Θανάση και τον Κώστα, που επίσης ασχολούνται επαγγελματικά με το μπάσκετ. Συχνά μιλά για τις δυσκολίες που πέρασε και τονίζει πως η πίστη, η οικογένεια και η σκληρή δουλειά είναι τα θεμέλια της επιτυχίας του.Στην αρχή η προσαρμογή δεν ήταν εύκολη. Δυσκολεύτηκε με τη γλώσσα και τη νέα κουλτούρα, όμως με σκληρή δουλειά, πειθαρχία και επιμονή εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους παίκτες στον κόσμο. Κατέκτησε δύο φορές το βραβείο MVP της κανονικής περιόδου και το 2021 οδήγησε την ομάδα του στην κατάκτηση του πρωταθλήματος NBA, κερδίζοντας και το βραβείο MVP των Τελικών.
Παρά τη διεθνή αναγνώριση και το παρατσούκλι «Greek Freak», ο Γιάννης παραμένει ταπεινός και βαθιά δεμένος με την οικογένειά του. Έχει τέσσερα αδέλφια, ανάμεσά τους τον Θανάση και τον Κώστα, που επίσης ασχολούνται επαγγελματικά με το μπάσκετ. Συχνά μιλά για τις δυσκολίες που πέρασε και τονίζει πως η πίστη, η οικογένεια και η σκληρή δουλειά είναι τα θεμέλια της επιτυχίας του. Ο Γιάννης κατά τη γνώμη μας είναι πρότυπο για τα παιδιά της σημερινής εποχής γιατί τα παιδιά μαθαίνουν να μην τα παρατάνε ποτε.
Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1994 στην Αθήνα από Νιγηριανούς γονείς και μεγάλωσε στα Σεπόλια μέσα σε δύσκολες οικονομικές συνθήκες. Η οικογένειά του αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες, καθώς για χρόνια δεν είχαν ελληνική υπηκοότητα και ζούσαν με περιορισμένα μέσα. Από μικρός βοηθούσε τους γονείς του πουλώντας μικροπράγματα στους δρόμους της πόλης, δείχνοντας από νωρίς υπευθυνότητα και δύναμη χαρακτήρα. Στην αρχή η προσαρμογή δεν ήταν εύκολη. Δυσκολεύτηκε με τη γλώσσα και τη νέα κουλτούρα, όμως με σκληρή δουλειά, πειθαρχία και επιμονή εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους παίκτες στον κόσμο. Κατέκτησε δύο φορές το βραβείο MVP της κανονικής περιόδου και το 2021 οδήγησε την ομάδα του στην κατάκτηση του πρωταθλήματος NBA, κερδίζοντας και το βραβείο MVP των Τελικών.
Παρά τη διεθνή αναγνώριση και το παρατσούκλι «Greek Freak», ο Γιάννης παραμένει ταπεινός και βαθιά δεμένος με την οικογένειά του. Έχει τέσσερα αδέλφια, ανάμεσά τους τον Θανάση και τον Κώστα, που επίσης ασχολούνται επαγγελματικά με το μπάσκετ. Συχνά μιλά για τις δυσκολίες που πέρασε και τονίζει πως η πίστη, η οικογένεια και η σκληρή δουλειά είναι τα θεμέλια της επιτυχίας του.Στην αρχή η προσαρμογή δεν ήταν εύκολη. Δυσκολεύτηκε με τη γλώσσα και τη νέα κουλτούρα, όμως με σκληρή δουλειά, πειθαρχία και επιμονή εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους παίκτες στον κόσμο. Κατέκτησε δύο φορές το βραβείο MVP της κανονικής περιόδου και το 2021 οδήγησε την ομάδα του στην κατάκτηση του πρωταθλήματος NBA, κερδίζοντας και το βραβείο MVP των Τελικών.
Παρά τη διεθνή αναγνώριση και το παρατσούκλι «Greek Freak», ο Γιάννης παραμένει ταπεινός και βαθιά δεμένος με την οικογένειά του. Έχει τέσσερα αδέλφια, ανάμεσά τους τον Θανάση και τον Κώστα, που επίσης ασχολούνται επαγγελματικά με το μπάσκετ. Συχνά μιλά για τις δυσκολίες που πέρασε και τονίζει πως η πίστη, η οικογένεια και η σκληρή δουλειά είναι τα θεμέλια της επιτυχίας του. Ο Γιάννης κατά τη γνώμη μας είναι πρότυπο για τα παιδιά της σημερινής εποχής γιατί τα παιδιά μαθαίνουν να μην τα παρατάνε ποτε.
2 μήνες πριν
Το *Το Αγόρι με τις Ριγέ Πιτζάμες* είναι ένα μυθιστόρημα του **John Boyne** που αφηγείται μια συγκινητική ιστορία φιλίας μέσα σε μια σκοτεινή περίοδο της ιστορίας. Πρωταγωνιστής είναι ο Μπρούνο, ένα εννιάχρονο αγόρι που ζει μια άνετη ζωή στο Βερολίνο, μέχρι τη στιγμή που η οικογένειά του μετακομίζει λόγω της δουλειάς του πατέρα του, ο οποίος είναι αξιωματικός του ναζιστικού καθεστώτος. Το νέο τους σπίτι βρίσκεται κοντά σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, χωρίς όμως ο Μπρούνο να καταλαβαίνει τι ακριβώς συμβαίνει εκεί.
Μέσα από την παιδική του αθωότητα, ο Μπρούνο παρατηρεί ανθρώπους πίσω από έναν φράχτη που φορούν ριγέ «πιτζάμες». Εκεί γνωρίζει τον Σμουήλ, ένα αγόρι της ίδιας ηλικίας που ζει στην άλλη πλευρά του φράχτη. Παρά τα σύνορα που τους χωρίζουν, τα δύο παιδιά αναπτύσσουν μια ιδιαίτερη φιλία, βασισμένη στην απλότητα, την ανάγκη για συντροφιά και την άγνοια του μίσους που έχει δημιουργήσει ο κόσμος των ενηλίκων.
Η ιστορία εξελίσσεται μέσα από τις συναντήσεις τους, αναδεικνύοντας τη δύναμη της παιδικής αθωότητας απέναντι στη σκληρή πραγματικότητα του Ολοκαυτώματος. Το τέλος είναι βαθιά συγκλονιστικό και αφήνει έντονα μηνύματα για τον ρατσισμό, την προκατάληψη και τις συνέπειες του φανατισμού.
Τέλος έχω να πω πως μου προκαλεί αρκετά συναισθήματα αυτή η ταχίνια όπως εκδίκηση θλίψη αλλά και θυμό για το τέλος της ταινία
Μέσα από την παιδική του αθωότητα, ο Μπρούνο παρατηρεί ανθρώπους πίσω από έναν φράχτη που φορούν ριγέ «πιτζάμες». Εκεί γνωρίζει τον Σμουήλ, ένα αγόρι της ίδιας ηλικίας που ζει στην άλλη πλευρά του φράχτη. Παρά τα σύνορα που τους χωρίζουν, τα δύο παιδιά αναπτύσσουν μια ιδιαίτερη φιλία, βασισμένη στην απλότητα, την ανάγκη για συντροφιά και την άγνοια του μίσους που έχει δημιουργήσει ο κόσμος των ενηλίκων.
Η ιστορία εξελίσσεται μέσα από τις συναντήσεις τους, αναδεικνύοντας τη δύναμη της παιδικής αθωότητας απέναντι στη σκληρή πραγματικότητα του Ολοκαυτώματος. Το τέλος είναι βαθιά συγκλονιστικό και αφήνει έντονα μηνύματα για τον ρατσισμό, την προκατάληψη και τις συνέπειες του φανατισμού.
Τέλος έχω να πω πως μου προκαλεί αρκετά συναισθήματα αυτή η ταχίνια όπως εκδίκηση θλίψη αλλά και θυμό για το τέλος της ταινία
2 μήνες πριν
«Παναγιώτης Γιαννάκης: Ο Δράκος που Άλλαξε την Ιστορία του Ελληνικού Μπάσκετ»
Γεννημένος στην Νίκαια Αττικής τον Ιανουάριο του 1959, ο Παναγιώτης Γιαννάκης είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής. Υπήρξε κορυφαίος πλέι μέικερ της εποχής του σε ευρωπαϊκό επίπεδο και μαζί με τον Νίκο Γκάλη αποτελούν τους σπουδαιότερους Έλληνες παίκτες.
Αγωνίστηκε στην ομάδα του Ιωνικού Νίκαιας (1972-1984), του Άρη (1984-1993), του Πανιωνίου (1993-1994) και στην ομάδα του Παναθηναικού (1994-1996).
Ως αθλητής έχει κατακτήσει πολλούς τίτλους όπως τον τίτλο του Eurobasket το 1987, όπου και είχε καθοριστικό ρόλο, αγωνιζόμενος στην εθνική Ελλάδος. Tο κύπελλο της Euroleague το 1996 με τον Παναθηναικό, το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης το 1993 με τον Άρη. Σημαντικό να αναφερθεί το γεγονός ότι έχει στεφθεί 7 φορές πρωταθλητής ¨Ελλαδος με τις ομάδες του Παναθηναικού και του Άρη.
Μετά το τέλος της καριέρας του ως παίκτης, συνέχισε ως προπονητής. Ως ομοσπονδιακός προπονητής οδήγησε την Εθνική Ελλάδας στην κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ το 2005 και στη δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 2006. Έτσι, έγινε ένας από τους λίγους ανθρώπους που κατέκτησαν σημαντικούς τίτλους τόσο ως παίκτες όσο και ως προπονητές.
Ο Παναγιώτης Γιαννάκης αποτελεί πρότυπο για πολλούς νέους αθλητές, καθώς με σκληρή δουλειά, επιμονή και πίστη κατάφερε να γράψει ιστορία στο ελληνικό μπάσκετ.
Γιώργος Τ.
Γεννημένος στην Νίκαια Αττικής τον Ιανουάριο του 1959, ο Παναγιώτης Γιαννάκης είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής. Υπήρξε κορυφαίος πλέι μέικερ της εποχής του σε ευρωπαϊκό επίπεδο και μαζί με τον Νίκο Γκάλη αποτελούν τους σπουδαιότερους Έλληνες παίκτες.
Αγωνίστηκε στην ομάδα του Ιωνικού Νίκαιας (1972-1984), του Άρη (1984-1993), του Πανιωνίου (1993-1994) και στην ομάδα του Παναθηναικού (1994-1996).
Ως αθλητής έχει κατακτήσει πολλούς τίτλους όπως τον τίτλο του Eurobasket το 1987, όπου και είχε καθοριστικό ρόλο, αγωνιζόμενος στην εθνική Ελλάδος. Tο κύπελλο της Euroleague το 1996 με τον Παναθηναικό, το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης το 1993 με τον Άρη. Σημαντικό να αναφερθεί το γεγονός ότι έχει στεφθεί 7 φορές πρωταθλητής ¨Ελλαδος με τις ομάδες του Παναθηναικού και του Άρη.
Μετά το τέλος της καριέρας του ως παίκτης, συνέχισε ως προπονητής. Ως ομοσπονδιακός προπονητής οδήγησε την Εθνική Ελλάδας στην κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ το 2005 και στη δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 2006. Έτσι, έγινε ένας από τους λίγους ανθρώπους που κατέκτησαν σημαντικούς τίτλους τόσο ως παίκτες όσο και ως προπονητές.
Ο Παναγιώτης Γιαννάκης αποτελεί πρότυπο για πολλούς νέους αθλητές, καθώς με σκληρή δουλειά, επιμονή και πίστη κατάφερε να γράψει ιστορία στο ελληνικό μπάσκετ.
Γιώργος Τ.
2 μήνες πριν
2 μήνες πριν
Μαλάλα Γιουσαφζάι
Πως με ένα μολύβι και ένα μπλοκ αλλάζεις την ανθρωπότητα. Πως ένα κορίτσι που γράφει σε ένα μπλοκ μπορεί να αλλάζει την ζωή εκατομμύριον κοριτσιών στο Πακιστάν. Πως ένα κορίτσι που μάζαιβε σκουπίδια χτες και σήμερα έχει αλλάξει τόσες ζωές στο Πακιστάν.
Η Μαλάλα γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1997 στην πόλη Μινγκόρα του Πακιστάν. Σε ηλικία 11 ετών ξεκίνησε να γράφει σε μπλοκ που περιέγραφε τη ζωή της στην πόλη Μινγκόρα στο βορειοδυτικό Πακιστάν. Μετά την κατάληψη της εξουσίας στην περιοχή από τους Ταλιμπάν που απαγόρευσαν στα κορίτσια να πηγαίνουν στο σχολείο και εξέφραζε τις απόψεις της σχετικά με το δικαίωμα των κοριτσιών στη μόρφωση. Νικίτας Π.
Πως με ένα μολύβι και ένα μπλοκ αλλάζεις την ανθρωπότητα. Πως ένα κορίτσι που γράφει σε ένα μπλοκ μπορεί να αλλάζει την ζωή εκατομμύριον κοριτσιών στο Πακιστάν. Πως ένα κορίτσι που μάζαιβε σκουπίδια χτες και σήμερα έχει αλλάξει τόσες ζωές στο Πακιστάν.
Η Μαλάλα γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1997 στην πόλη Μινγκόρα του Πακιστάν. Σε ηλικία 11 ετών ξεκίνησε να γράφει σε μπλοκ που περιέγραφε τη ζωή της στην πόλη Μινγκόρα στο βορειοδυτικό Πακιστάν. Μετά την κατάληψη της εξουσίας στην περιοχή από τους Ταλιμπάν που απαγόρευσαν στα κορίτσια να πηγαίνουν στο σχολείο και εξέφραζε τις απόψεις της σχετικά με το δικαίωμα των κοριτσιών στη μόρφωση. Νικίτας Π.
2 μήνες πριν
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ
Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να ξεκινήσει απλά και να καταλήξει θρύλος; Για αυτή την ερώτηση μπορούμε να πάρουμε ως παράδειγμα τον Παναγιώτη Γιαννάκη, ένα αξέχαστο είδωλο του μπάσκετ για πολλούς!
Ο Παναγιώτης Γιαννάκης μας έκανε την τιμή να επισκεφτεί το σχολείο μας για να μας μιλήσει για τη ζωή του. Απαντούσε στις ερωτήσεις μας καθώς και μας τόνιζε σημαντικές αξίες και αρετές όχι μόνο στο μπάσκετ αλλά και γενικά στην ζωή.
Η ομάδα της σχολικής εφημερίδας στην οποία της είχε ανατεθεί η συνέντευξη η οποία πάρθηκε στις 19/02/2026, ήταν τεσσάρων ατόμων [Δ.Θ.Φ., Σ.Α., Σ.Ι.Π., Τ.Α.]. Του κάναμε 4 ερωτήσεις όπου η κάθε μία ήταν εξίσου σημαντική και στοχαστική. Οι ερωτήσεις ήταν οι παρακάτω:
Υπήρξε στιγμή στην καριέρα σας που νιώσατε ότι τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα; Τι σας κράτησε όρθιο και τι θα συμβουλεύατε έναν μαθητή που θέλει να πετύχει έναν στόχο;
Τι σημαίνει για εσάς ‘’ομάδα‘’; Ποια είναι τα πιο σημαντικά στοιχεία ου πρέπει να έχει μία ομάδα για να πετύχει;
Πιστεύετε ότι ένας αθλητής έχει ευθύνη απέναντι στην κοινωνία; Με ποιόν τρόπο μπορεί Να αποτελέσει θετικό πρότυπο για τους νέους;
Η ζωή όμως δεν είναι μόνο νίκες. Πώς διαχειρίζεται ένας μεγάλος αθλητής την ήττα; Τι μπορεί να μάθει ένας μαθητής από την αποτυχία;
Αρχικά, στην πρώτη ερώτηση μάς απάντησε εξηγώντας μας για τον καταστροφικό τραυματισμό που παραλίγο να του στερήσει την καριέρα του. Το δυσάρεστο αυτό γεγονός συνέβη σε ένα από τα παιχνίδια του στην Αμερική το 1982 όπου υπέστη τον σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο. Μετά το χειρουργείο του, οι γιατροί τον ενημέρωσαν ότι οι πιθανότητες για να ξαναπαίξει ήταν ελάχιστες έως καμία. Εκείνος όμως σαν το φιλότιμο άτομο που ήταν, δεν έκατσε ποτέ με σταυρωμένα τα χέρια και αμέσως μετά την ανάρρωσή του ξεκίνησε να προπονείται σκληρά. Στο τέλος τα κατάφερε και μπόρεσε να ξαναπαίξει.
Στην επόμενη ερώτηση μας απάντησε διαφωτίζοντάς μας ότι ο ένας παίζει για τον άλλον όπως και ο ένας καλύπτει τις αδυναμίες του άλλου. Όσο μαθαίνουμε τον διπλανό μας και τον βοηθάμε να γίνει καλύτερος τόσο καλύτεροι γινόμαστε κι εμείς.
Έπειτα μας αποκρίθηκε λέγοντάς μας μια πάσα κάνει δύο άτομα χαρούμενα. Αυτόν που τη δίνει και αυτόν που την παίρνει. Αν θέλω να πασάρω σε κάποιον, εκείνος κινείται ή μαρκάρουν εμένα για να μην την δώσω. Το πιο δύσκολο πράγμα είναι να δώσεις πάσα. Άμα το καταφέρεις, γίνεσαι καλύτερος και πασάρεις σε όλο και περισσότερα άτομα. Δεν μιλούσε για το μπάσκετ...
Στην τελευταία μας ερώτηση μας, μάς δήλωσε ότι ηττήθηκες διότι κάτι δεν έκανες καλά. Η ήττα σε βοηθάει να κάνεις παραπάνω προπόνηση με μεγαλύτερη δυναμικότητα. Μια ήττα όσο μεγάλη και να είναι, μην σου παίρνει την καρδιά όπως και μια νίκη μην σου παίρνει το μυαλό.
Βέβαια δεν ήμασταν οι μόνοι με ερωτήσεις καθώς υπήρχαν και άλλα παιδιά με απορίες . Για παράδειγμα ρώτησαν τον κ. Γιαννάκη τι ομάδα είναι ή ποιο ήταν το πρώτο του παιχνίδι. Φυσικά και αυτές οι ερωτήσεις απαντήθηκαν αφού μάθαμε ότι είναι φανατικός της Εθνικής Ελλάδος αλλά και ότι το πρώτο του παιχνίδι το έπαιξε στα δεκατρία με αντρική ομάδα από 30χρονους το 1972.Παίξανε derby[ποιος θα πάει Εθνική]. Εκείνος ήταν μέσα για 10-15 λεπτά όμως μας είναι άγνωστο το αν νίκησε ή όχι μιας και δεν μας το ανέφερε.. Αλεξάνδρα Τρικαλλιθνού και Δανάη
Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να ξεκινήσει απλά και να καταλήξει θρύλος; Για αυτή την ερώτηση μπορούμε να πάρουμε ως παράδειγμα τον Παναγιώτη Γιαννάκη, ένα αξέχαστο είδωλο του μπάσκετ για πολλούς!
Ο Παναγιώτης Γιαννάκης μας έκανε την τιμή να επισκεφτεί το σχολείο μας για να μας μιλήσει για τη ζωή του. Απαντούσε στις ερωτήσεις μας καθώς και μας τόνιζε σημαντικές αξίες και αρετές όχι μόνο στο μπάσκετ αλλά και γενικά στην ζωή.
Η ομάδα της σχολικής εφημερίδας στην οποία της είχε ανατεθεί η συνέντευξη η οποία πάρθηκε στις 19/02/2026, ήταν τεσσάρων ατόμων [Δ.Θ.Φ., Σ.Α., Σ.Ι.Π., Τ.Α.]. Του κάναμε 4 ερωτήσεις όπου η κάθε μία ήταν εξίσου σημαντική και στοχαστική. Οι ερωτήσεις ήταν οι παρακάτω:
Υπήρξε στιγμή στην καριέρα σας που νιώσατε ότι τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα; Τι σας κράτησε όρθιο και τι θα συμβουλεύατε έναν μαθητή που θέλει να πετύχει έναν στόχο;
Τι σημαίνει για εσάς ‘’ομάδα‘’; Ποια είναι τα πιο σημαντικά στοιχεία ου πρέπει να έχει μία ομάδα για να πετύχει;
Πιστεύετε ότι ένας αθλητής έχει ευθύνη απέναντι στην κοινωνία; Με ποιόν τρόπο μπορεί Να αποτελέσει θετικό πρότυπο για τους νέους;
Η ζωή όμως δεν είναι μόνο νίκες. Πώς διαχειρίζεται ένας μεγάλος αθλητής την ήττα; Τι μπορεί να μάθει ένας μαθητής από την αποτυχία;
Αρχικά, στην πρώτη ερώτηση μάς απάντησε εξηγώντας μας για τον καταστροφικό τραυματισμό που παραλίγο να του στερήσει την καριέρα του. Το δυσάρεστο αυτό γεγονός συνέβη σε ένα από τα παιχνίδια του στην Αμερική το 1982 όπου υπέστη τον σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο. Μετά το χειρουργείο του, οι γιατροί τον ενημέρωσαν ότι οι πιθανότητες για να ξαναπαίξει ήταν ελάχιστες έως καμία. Εκείνος όμως σαν το φιλότιμο άτομο που ήταν, δεν έκατσε ποτέ με σταυρωμένα τα χέρια και αμέσως μετά την ανάρρωσή του ξεκίνησε να προπονείται σκληρά. Στο τέλος τα κατάφερε και μπόρεσε να ξαναπαίξει.
Στην επόμενη ερώτηση μας απάντησε διαφωτίζοντάς μας ότι ο ένας παίζει για τον άλλον όπως και ο ένας καλύπτει τις αδυναμίες του άλλου. Όσο μαθαίνουμε τον διπλανό μας και τον βοηθάμε να γίνει καλύτερος τόσο καλύτεροι γινόμαστε κι εμείς.
Έπειτα μας αποκρίθηκε λέγοντάς μας μια πάσα κάνει δύο άτομα χαρούμενα. Αυτόν που τη δίνει και αυτόν που την παίρνει. Αν θέλω να πασάρω σε κάποιον, εκείνος κινείται ή μαρκάρουν εμένα για να μην την δώσω. Το πιο δύσκολο πράγμα είναι να δώσεις πάσα. Άμα το καταφέρεις, γίνεσαι καλύτερος και πασάρεις σε όλο και περισσότερα άτομα. Δεν μιλούσε για το μπάσκετ...
Στην τελευταία μας ερώτηση μας, μάς δήλωσε ότι ηττήθηκες διότι κάτι δεν έκανες καλά. Η ήττα σε βοηθάει να κάνεις παραπάνω προπόνηση με μεγαλύτερη δυναμικότητα. Μια ήττα όσο μεγάλη και να είναι, μην σου παίρνει την καρδιά όπως και μια νίκη μην σου παίρνει το μυαλό.
Βέβαια δεν ήμασταν οι μόνοι με ερωτήσεις καθώς υπήρχαν και άλλα παιδιά με απορίες . Για παράδειγμα ρώτησαν τον κ. Γιαννάκη τι ομάδα είναι ή ποιο ήταν το πρώτο του παιχνίδι. Φυσικά και αυτές οι ερωτήσεις απαντήθηκαν αφού μάθαμε ότι είναι φανατικός της Εθνικής Ελλάδος αλλά και ότι το πρώτο του παιχνίδι το έπαιξε στα δεκατρία με αντρική ομάδα από 30χρονους το 1972.Παίξανε derby[ποιος θα πάει Εθνική]. Εκείνος ήταν μέσα για 10-15 λεπτά όμως μας είναι άγνωστο το αν νίκησε ή όχι μιας και δεν μας το ανέφερε.. Αλεξάνδρα Τρικαλλιθνού και Δανάη
2 μήνες πριν
Χιουμοριστικό κείμενο της μαθήτριας Ιωάννα Σάλι
Λόγια του Αέρα – Πράξεις του Καναπέ
Ο Τάκης είναι άνθρωπος της δράσης και της αποφαστικότητας.
Είπε ο ίδιος.
Κάθε πρωί λέει μεγαλόπνοα σχέδια:
''Θα πάω γυμναστήριο''
''Από σήμερα δραστική αυτοβελτίωση, οργάνωση και εργασία''
Παίρνει ένα βιβλίο. Διαβάζει μια σελίδα, για ακρίβεια τον τίτλο. Παίρνει το κινητό βγάζει φωτογραφία και ανεβάζει στορι με τίτλο «Η επιτυχία είναι θέμα πειθαρχίας.»
Ο καναπές τρίζει φωνάζει για βοήθεια. Στις 12 και 7 παραγγέλνει 2 πιτόγυρα, και 3 μπυρες. Από αυριο λεει.
Λόγια του Αέρα – Πράξεις του Καναπέ
Ο Τάκης είναι άνθρωπος της δράσης και της αποφαστικότητας.
Είπε ο ίδιος.
Κάθε πρωί λέει μεγαλόπνοα σχέδια:
''Θα πάω γυμναστήριο''
''Από σήμερα δραστική αυτοβελτίωση, οργάνωση και εργασία''
Παίρνει ένα βιβλίο. Διαβάζει μια σελίδα, για ακρίβεια τον τίτλο. Παίρνει το κινητό βγάζει φωτογραφία και ανεβάζει στορι με τίτλο «Η επιτυχία είναι θέμα πειθαρχίας.»
Ο καναπές τρίζει φωνάζει για βοήθεια. Στις 12 και 7 παραγγέλνει 2 πιτόγυρα, και 3 μπυρες. Από αυριο λεει.
2 μήνες πριν
Ο «Κύκλος των Χαμένων Ποιητών» απο το 1989 είναι η ταινία Dead Poets Society, με πρωταγωνιστή τον Robin Williams, που μιλά για έναν διαφορετικό καθηγητή σε ένα αυστηρό σχολείο αγοριών. Ο καθηγητής ενθαρρύνει τους μαθητές του να σκέφτονται ελεύθερα, να αγαπούν την ποίηση και να ακολουθούν τα όνειρά τους, λέγοντάς τους «Carpe Diem» (να ζουν τη στιγμή). Τα παιδιά φτιάχνουν ξανά μια μυστική ομάδα ποίησης και αρχίζουν να εκφράζονται πιο ανοιχτά, όμως οι πιέσεις από το σχολείο και τις οικογένειές τους δημιουργούν προβλήματα και οδηγούν σε δύσκολες καταστάσεις.
Η ταινία Dead Poets Society έλαβε κυρίως θετικές κριτικές. Πολλοί κριτικοί επαίνεσαν την ερμηνεία του Robin Williams, τη συγκινητική ατμόσφαιρα και τα δυνατά μηνύματα για ελευθερία, όνειρα και προσωπική επιλογή. Η ταινία κέρδισε και Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου. Ωστόσο, υπήρξαν και κάποιες πιο αρνητικές κριτικές που τη χαρακτήρισαν υπερβολικά συναισθηματική ή ρομαντικοποιημένη ως προς τον ρόλο του δασκάλου. Συνολικά, θεωρείται μία από τις πιο αγαπημένες και επιδραστικές ταινίες για την εκπαίδευση και τη νεανική αναζήτηση ταυτότητας.
ο Dead Poets Society μου αφήνει μια πολύ ζεστή αλλά και βαριά αίσθηση μαζί. Με συγκινεί ο τρόπος που ο καθηγητής εμπνέει τα παιδιά να πιστέψουν στον εαυτό τους και να τολμήσουν να ζήσουν αληθινά· σε κάνει να σκέφτεσαι τι σημαίνει ελευθερία και αν έχεις κι εσύ το θάρρος να κυνηγήσεις τα όνειρά σου. Ταυτόχρονα, η εξέλιξη της ιστορίας με στενοχωρεί και με προβληματίζει, γιατί δείχνει πόσο δύσκολο είναι να πας κόντρα στις προσδοκίες των άλλων. Είναι από εκείνες τις ταινίες που σε κάνουν να νιώθεις έντονα και να τις σκέφτεσαι για καιρό μετά το τέλος τους.
Βόγλη Μαριτέση
Η ταινία Dead Poets Society έλαβε κυρίως θετικές κριτικές. Πολλοί κριτικοί επαίνεσαν την ερμηνεία του Robin Williams, τη συγκινητική ατμόσφαιρα και τα δυνατά μηνύματα για ελευθερία, όνειρα και προσωπική επιλογή. Η ταινία κέρδισε και Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου. Ωστόσο, υπήρξαν και κάποιες πιο αρνητικές κριτικές που τη χαρακτήρισαν υπερβολικά συναισθηματική ή ρομαντικοποιημένη ως προς τον ρόλο του δασκάλου. Συνολικά, θεωρείται μία από τις πιο αγαπημένες και επιδραστικές ταινίες για την εκπαίδευση και τη νεανική αναζήτηση ταυτότητας.
ο Dead Poets Society μου αφήνει μια πολύ ζεστή αλλά και βαριά αίσθηση μαζί. Με συγκινεί ο τρόπος που ο καθηγητής εμπνέει τα παιδιά να πιστέψουν στον εαυτό τους και να τολμήσουν να ζήσουν αληθινά· σε κάνει να σκέφτεσαι τι σημαίνει ελευθερία και αν έχεις κι εσύ το θάρρος να κυνηγήσεις τα όνειρά σου. Ταυτόχρονα, η εξέλιξη της ιστορίας με στενοχωρεί και με προβληματίζει, γιατί δείχνει πόσο δύσκολο είναι να πας κόντρα στις προσδοκίες των άλλων. Είναι από εκείνες τις ταινίες που σε κάνουν να νιώθεις έντονα και να τις σκέφτεσαι για καιρό μετά το τέλος τους.
Βόγλη Μαριτέση