Στο βιβλίο Στο τσιμεντένιο δάσος παρουσιάζονται αρκετά σημαντικά κοινωνικά προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας, κυρίως μέσα από τη ζωή των εφήβων. Το κύριο θέμα είναι τα ναρκωτικά και ο κίνδυνος να παρασυρθούν οι νέοι σε αυτά.
Ο «λύκος» του βιβλίου προσπαθεί να μυήσει την ηρωίδα στον κόσμο των ναρκωτικών, δείχνοντας πόσο ύπουλο και επικίνδυνο είναι αυτό το φαινόμενο. Ένα άλλο θέμα που θίγει το βιβλίο είναι οι κίνδυνοι της πόλης. Η πόλη παρουσιάζεται σαν «τσιμεντένιο δάσος», δηλαδή μια σκληρή και επικίνδυνη κοινωνία όπου οι άνθρωποι μπορεί να κινδυνεύσουν. Ακόμη, η εφηβική ευαλωτότητα και επιρροή, όπου οι έφηβοι, λόγω της ηλικίας τους, είναι πιο εύκολο να επηρεαστούν και να πάρουν λάθος αποφάσεις. Η απάτη και η εκμετάλλευση από ενήλικες αποτελεί επίσης σημαντικό θέμα, αφού παρουσιάζεται η εξαπάτηση των νέων από μεγαλύτερους, που κρύβουν τις πραγματικές τους προθέσεις. Και τέλος, η μοναξιά και η έλλειψη προστασίας. Η ηρωίδα βρίσκεται σε ένα περιβάλλον όπου δεν υπάρχει πάντα επαρκής στήριξη, κάτι που κάνει τους νέους πιο ευάλωτους.

Το βιβλίο δείχνει με απλό αλλά δυνατό τρόπο πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει η κοινωνία για τους νέους, ειδικά όταν δεν έχουν σωστή καθοδήγηση, από τα άτομα που είναι υπεύθυνα για αυτό. Παράλληλα, περνάει ένα σημαντικό μήνυμα, πως οι νέοι πρέπει να είναι προσεκτικοί και ενημερωμένοι, γιατί οι κίνδυνοι συχνά εμφανίζονται με διάφορους τρόπους και μορφές, ως κάτι αθώο.

Στο βιβλίο Στο τσιμεντένιο δάσος κατάλαβα ότι θέλει να δείξει πόσο δύσκολη μπορεί να είναι η ζωή για έναν έφηβο μέσα στην πόλη, ειδικά όταν νιώθει μόνος ή δεν έχει κάποιον να τον καταλάβει. Μου έκανε εντύπωση το πώς η μοναξιά και η ανάγκη να ανήκεις κάπου μπορούν να σε οδηγήσουν σε λάθος παρέες και κακές επιλογές, όπως τα ναρκωτικά. Μέσα από την ιστορία φαίνεται ότι πολλοί νέοι δεν κάνουν απαραίτητα κάτι κακό επειδή το θέλουν, αλλά επειδή ψάχνουν αποδοχή ή μια διέξοδο από τα προβλήματά τους. Ένιωσα στεναχώρια και αγωνία για τους χαρακτήρες, γιατί βλέπεις πόσο εύκολα μπορεί να ξεφύγει η κατάσταση και να καταστραφεί η ζωή τους. Ταυτόχρονα ένιωσα και θυμό, γιατί φαίνεται ότι οι μεγάλοι ή η κοινωνία πολλές φορές δεν δίνουν την προσοχή που χρειάζεται στους νέους. Πιστεύω ότι το βιβλίο θέλει να μας προβληματίσει και να μας κάνει να καταλάβουμε πόσο σημαντικό είναι να έχουμε σωστές παρέες, να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον και να μην παρασυρόμαστε εύκολα, γιατί κάποιες επιλογές μπορεί να έχουν σοβαρές συνέπειες.

Στο βιβλίο που διαβάζουμε τα κοινωνικά προβλήματα που αναφέρονται είναι αρκετά. Αρχικά , το πιο προφανές είναι η χρήση των ναρκωτικών που αποτελεί ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα , καθώς αρκετοί άνθρωποι πεθαίνουν από αυτό κάθε χρόνο και θα ήταν καλό να ευαισθητοποιούμε περισσότερο τους νέους , ώστε να μην πέσουν σε αυτήν την παγίδα. Ένα άλλο κοινωνικό πρόβλημα που προβάλλεται είναι η εκμετάλλευση ενός ευάλωτου ατόμου ( σε αυτήν την περίπτωση η Κόννη που είχε χαθεί στην Αθήνα και δεν είχε κάποιον άλλον γνωστό της πέρα από την γιαγιά) για προσωπικό όφελος. Για το συγκεκριμένο θεωρώ ότι φταίνε λίγο και οι γονείς της Κόννης που ίσως δεν φρόντισαν να έχει κάποιον να μιλήσει , κάνοντάς την να εμπιστευτεί και να μοιραστεί υπερβολικές πληροφορίες με ένα άτομο που της φάνηκε ευγενικό. Επιπλέον , η Κόννη δεν φαίνεται να έχει κατανοήσει γιατί δεν πρέπει να μοιραζόμαστε τόσες πληροφορίες με κάποιον άγνωστο και έτσι καταλήγει σε αυτήν την κατάσταση. Οπότε σε αυτήν τουλάχιστον την περίπτωση φταίνε και οι γονείς που ίσως δεν προετοίμασαν σωστά την κόρη τους να πάει σε ένα τέτοιο ταξίδι μόνη της , πράγμα που μπορεί να βελτιωθεί με την σωστή ενημέρωση των παιδιών ώστε κάποια στιγμή να λιγοστέψουν τα θύματα τέτοιους είδους εκμετάλλευσης, Τέλος, ένα ακόμη κοινωνικό πρόβλημα είναι η εξαπάτηση των ηλικιωμένων. Ο κύριος Λυκίδης παρουσίασε τα ναρκωτικά στην γιαγιά ως ένα φάρμακο που θα την κάνει να νιώσει πολύ καλύτερα και στην δύσκολη κατάσταση που ήταν η γιαγιά δεν κατάφερε να εντοπίσει την απάτη , με αποτέλεσμα να χαλάσει όλα της τα λεφτά σε αυτά. Υπάρχει και για αυτό το πρόβλημα λύση , θα μπορούσαμε εμείς ως εγγόνια και παιδία να ενημερώσουμε τους παππούδες μας για απάτες γενικά και να τους κάνουμε να νιώθουν άνετα να μας λένε όταν κάτι νομίζουν ότι δεν πάει καλά για να το διορθώσουμε.

Στο βιβλίο "το τσιμεντένιο δάσος", θίγονται εκτός από το προφανές : την χρήση ναρκωτικών, αρκετά ακόμα κοινωνικά προβλήματα. Παραδείγματος χάρη, η εξαπάτηση και εκμετάλλευση των ηλικιωμένων. Ο Λυκίδης κοροϊδεύει τη γιαγιά και της πουλάει ναρκωτικά παρουσιάζοντας τα ως φάρμακα για να μη πονάει, εκμεταλεύομενος την κατάσταση της υγείας της. Εκτός από τη γιαγιά, ο Λυκίδης εξαπατεί την Κώννη, υποκρινόμενος καλοσύνη και ευγένεια, οδηγώντας την από τη πρώτη κιόλας μέρα που τον γνώρισε, να μοιραστεί αφελώς πολλές πληροφορίες. Άρα άλλο ένα κοινωνικό πρόβλημα που με το οποίο ασχολείται το κείμενο είναι η ευκολοπιστία των νέων και τη συναναστροφή τους με κακόβουλους ενήλικες. Ακόμα, υπάρχουν αναφορές στην τύχη των αντικαθεστωτικών οικογενειών τη περίοδο της χούντας (ο πατέρας της Κώννης και ο αναγκαστικός αυτοεξωρισμός τους στο εξωτερικό). Ακόμα, αναφέρεται και στα παιδιά που έχασαν μέλη της οικογένειας τους, όπως της κολλητής της Κώννης, τη Νάνσι, που έχασε και τους δύο γονείς της τον ένα μετά τον άλλο, κάτι που δε κατάφερε να διαχειριστεί και την οδήγησε στη χρήση ναρκωτικών, ή και τον Σωτήρη, του οποίου ο πατέρας παράτησε και εκείνον και τη μητέρα του και αναγκάστηκε να μεγαλώσει χωρίς πατρική φιγούρα.
(Εδώ δεν έπρεπε να τι ανεβάσουμε;)

ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ!