Το κύριο θέμα που προβάλλεται στο βιβλίο «το τσιμεντενιο δάσος» είναι τα ναρκωτικά, ο τρόπος προώθησής τους καθώς και οι επιπτώσεις τους. Παράλληλα, με αυτό θίγονται και αλλα θέματα όπως η δυσλειτουργία των κρατικών θεσμών, αφού η δικαιοσύνη, έχει αφήσει ελεύθερο έναν διαπιστωμένα επικίνδυνο άνθρωπο να εξαπατά ανήλικα παιδιά και ηλικιωμένους. Το έργο τοποθετείται μετά την πτώση της χούντας, οπότε υπάρχουν αναφορές στα γεγονότα κατά τη διάρκειά της και στην αναγκαστική μετανάστευση οσων διαφωνούσαν. Σε εκείνη την χρονική περίοδο όμως υπήρχε σε μεγάλο βαθμό αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων πράγμα που τελικά έσωσε τα θύματα. Σήμερα η αλληλεγγύη αυτή δεν υπάρχει και γι’ αυτό πρέπει να είμαστε ακόμα πιο προσεκτικοί.

Το βιβλίο <<Το Τσιμεντένιο Δάσος>>, θίγει σημαντικά κοινωνικά προβλήματα, σχετικά με την κατάχρηση ουσιών, την εκμετάλλευση και την αποπλάνηση. Το βιβλίο, κατά την γνώμη μου, κάνει μια εξαιρετική δουλειά στην ευαισθητοποίηση του αναγνώστη στα θέματα αυτά, αφού μας δείχνει τις συνέπειες που φέρνει ο εθισμός και τους κινδύνους που έχει ο ξένος κόσμος, για έναν έφηβο. Εκτός από αυτό, μεγάλη εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι όσο καλός και να φαίνεται ένας άνθρωπος απ' έξω, ποτέ δεν μπορούμε να μάθουμε τις προθέσεις του, κάτι που αποδυκνύει πολύ καλά το βιβλίο, μέσα από την ιστορία της Κόννης. Τέλος, το περιστατικό με την γιαγιά δείχνει ότι ακόμη και οι μεγάλοι μπορούν να πέσουν θύματα εκμετάλλευσης, ειδίως όταν τα επιχειρήματα του άλλου είναι ελκυστικά.

Στο βιβλίο "Το τσιμεντένιο δάσος" θίγονται κάποια σημαντικά κοινωνικά ζητήματα τα οποία απασχολούσαν τον κόσμο τόσο τα παλιά χρόνια, όσο και σήμερα. Το κύριο θέμα είναι τα ναρκωτικά, πόσο εύκολα κάποιος μπορεί να παρασυρθεί και να εθιστεί σε αυτά και ποιες είναι οι τραγικές τους επιπτώσεις. Ακόμα ένα ζήτημα είναι η χούντα και πως οι πολιτικές πεποιθήσεις κάποιου μπορούν να βάλουν σε κίνδυνο μέχρι και τη ζωή του .Το βιβλίο , επίσης, μας βοηθά να συνειδητοποιήσουμε πως θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί με τους ξένους ανθρώπους και να μη τους εμπιστευόμαστε τόσο εύκολα. Τέλος, αναφέρεται στην έλλειψη πρασίνου σε μεγάλες πόλεις όπως η Αθήνα και αυτό αποδεικνύεται και από τον τίτλο του βιβλίου που παρομοιάζει την Αθήνα με τσιμεντένιο δάσος λόγω των αμέτρητων τσιμεντένιων πολυκατοικιών που έχουν αντικαταστήσει τη φύση.

Το βιβλίο με τίτλο ''Το τσιμεντένιο δάσος'' της Λότης Πέτροβιτς- Ανδριτσοπούλου θίγει διάφορα σύγχρονα κοινωνικά θέματα. Αρχικά ένα από τα βασικά θέματα του βιβλίου είναι τα ναρκωτικά αλλά και ο εθισμός του ανθρώπου σε αυτά. Μέσω της Κόννης και του κυρίου Λυκίδη μαθαίνουμε πως δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε προσωπικές πληροφορίες σε κάποιον άγνωστο ούτε να μοιραζόμαστε μαζί του αναμνήσεις μας . Επίσης το βιβλίο θίγει το θέμα της εκμετάλλευσης αλλά και της αποπλάνησης κάποιου με σκοπό να κάνει κάτι που αυτός δεν επιθυμεί. Ακόμη παρουσιάζονται πολλές εμπειρικές και προσωπικές στιγμές των πρωταγωνιστών με σκοπό να τους μάθουμε καλύτερα και να γίνει η ιστορία πιο ενδιαφέρουσα .

Το βιβλίο με τίτλο ''Το τσιμεντένιο δάσος'' της Λότης Πέτροβιτς- Ανδριτσοπούλου θίγει σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα. Το κεντρικό θέμα είναι ο τόπος με τον οποίο οι έμποροι ναρκωτικών προσπαθούν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη αδύναμων ανθρώπων προκειμένου να τους εκμεταλλεύονται για προσωπικό όφελος. Για παράδειγμα, ο Λυκίδης εκλέψε τις οικονομίες της γιαγιάς πουλώντας της δήθεν φάρμακα και προσπάθησε να παρασύρει την Κόννη προς τον άλλον δρόμο. Επιπλέον, μέσω της Νάνσης μας ανέδειξε την κατάσταση ενός παιδιού που έχει εθιστεί στα ναρκωτικά. Τα γεγονότα που έχουν διαδραματιστεί μου έχουν προκαλέσει ανησυχία και φόβο.

Το βιβλίο με τίτλο ''Το τσιμεντένιο δάσος'' της Λότης Πέτροβιτς- Ανδριτσοπούλου, αν και είναι γραμμένο πριν από 40 χρόνια, θίγει αρκετά σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα που απασχολούν τους νέους. Το κεντρικό θέμα είναι το εμπόριο, ο εθισμός καθώς και οι επιπτώσεις των ναρκωτικών. Πιο συγκεκριμένα, προβάλλεται ο τρόπος με τον οποίο οι έμποροι προσπαθούν να ξεγελάσουν τους ανθρώπους, εκμεταλλευόμενοι τα προβλήματα και τις αδυναμίες τους για να τους τα πουλήσουν. Εκτός από αυτό παρουσιάζει και την πολιτική κατάσταση που επικρατούσε στην Ελλάδα κατά την περίοδο της δικτατορίας μέσα από τις αναδρομές και τις περιγραφές των ηρώων. Τέλος, παρουσιάζονται οι κίνδυνοι της σύγχρονης αστικής ζωής, παρομοιάζοντας την πόλη με δάσος γεμάτη απειλές και κινδύνους , δείχνοντας πόσο απρόσωπη και επικίνδυνη μπορεί να γίνει η καθημερινότητα για τους νέους.

Το βιβλίο με τίτλο ''Το τσιμεντένιο δάσος'' της Λότης Πέτροβιτς- Ανδριτσοπούλου με κεντρική πρωταγωνίστρια την Κόννη, αν και γραμμένο πριν πάνω από 40 χρόνια, προβάλλει πολλά κοινωνικά προβλήματα που είναι επίκαιρα και σήμερα. Κύριο πρόβλημα είναι το εμπόριο , η χρήση και οι συνέπειες των ναρκωτικών ουσιών και πιο συγκεκριμένα το γεγονός πως πολλοί αφελείς και ανυπεράσπιστοι νέοι πλησιάζονται από ύπουλους εμπορευτές ή χρήστες ναρκωτικών που προσπαθούν να τους πείσουν να δοκιμάσουν. Εκτός από αυτό, παρουσιάζεται το μεταναστευτικό κίνημα που προέκυψε με την κατοχή και τα προβλήματα μιας τόσο απότομης αλλαγής χώρας. Παρουσιάζονται οι ιδέες και οι συνήθειες των νέων, η φτώχεια και η ανάγκη για ταυτόχρονη εργασία και σπουδές, καυτηριάζοντας το εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας, όπως και η απομόνωση και κοινωνικός αποκλεισμός όσων έχουν ιδέες διαφορετικές και αντισυμβατικές. Η αναφορά στον πατέρα του Σωτήρη δείχνει τα προβλήματα του διαζυγίου και της μονογονίας, ενώ ο τίτλος του βιβλίου αναφέρεται στην έλλειψη πράσινου στην Αθήνα και ειδικότερα στο κέντρο.

Στο βιβλίο «Το τσιμεντένιο δάσος» φαίνονται έντονα κάποια σοβαρά κοινωνικά προβλήματα που επηρεάζουν τους νέους και όχι μόνο. Ένα από αυτά είναι ο εθισμός στα ναρκωτικά, που δείχνει πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να παρασυρθεί και να καταστρέψει τη ζωή του, κάτι που με έκανε να νιώσω φόβο και στεναχώρια. Επίσης, η Κώννη που εμπιστεύτηκε έναν άγνωστο δείχνει πόσο επικίνδυνο μπορεί να είναι να εμπιστευόμαστε ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε καλά, και αυτό με έκανε να σκεφτώ ότι πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί. Ακόμα, η γιαγιά που έπεσε θύμα εκμετάλλευσης δείχνει ότι οι πιο αδύναμοι άνθρωποι μπορούν εύκολα να γίνουν στόχος, κάτι που μου προκάλεσε θυμό και λύπη. Μέσα από όλα αυτά, το βιβλίο μας δίνει ένα μήνυμα ότι πρέπει να προσέχουμε τις επιλογές μας και να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Γενικά, μου άρεσε πολύ το βιβλίο γιατί είναι αληθινό και περνάει σημαντικά μηνύματα για τη ζωή.

Το βιβλίο Το Τσιμεντένιο Δάσος αναδεικνύει με έντονο τρόπο κοινωνικά προβλήματα που απασχολούν τη σύγχρονη κοινωνία, όπως η φτώχεια, η εγκατάλειψη και η έλλειψη στήριξης προς τα παιδιά.
Μέσα από την εξέλιξη της ιστορίας προβάλλεται η σκληρότητα ενός περιβάλλοντος που στερεί την ασφάλεια και την αγάπη.
Παράλληλα, γίνεται φανερό ότι οι δύσκολες συνθήκες μπορούν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά και τις επιλογές των ανθρώπων.
Ωστόσο, το έργο δεν μένει μόνο στην αρνητική πλευρά, αλλά αναδεικνύει και τη σημασία της αλληλεγγύης και της κατανόησης.
Ακόμη και μέσα σε ένα «τσιμεντένιο δάσος», υπάρχουν στιγμές ανθρωπιάς που δίνουν ελπίδα.
Το βιβλίο προκαλεί προβληματισμό και ευαισθητοποιεί τον αναγνώστη απέναντι σε σημαντικά κοινωνικά ζητήματα.

Το βιβλίο "Στο τσιμεντένιο δάσος", της Λότης Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου, θίγει ξεκάθαρα το κοινωνικό θέμα της εξάρτησης των ανθρώπων, νέων και ηλικιωμένων, από τις ουσίες (ναρκωτικά). Πρωταγωνίστρια στο βιβλίο είναι η έφηβη Κόννη, που αντιπροσωπεύει όλους τους νέους που έρχονται αντιμέτωποι με κακόβουλους ανθρώπους που έχουν σκοπό να τους πείσουν να κάνουν χρήση ουσιών, τους οποίους η συγγραφέας παρουσιάζει μέσα από το πρόσωπο του Λυκκίδη, ενός μεσήλικα που γνωρίζεται με την Κόννη και θέλει να βάλει την ίδια και την άρρωστη γιαγιά της μέσα στον κόσμο των ναρκωτικών. Επιπλέον, η συγγραφέας θίγει και άλλο ένα σημαντικότατο κοινωνικό ζήτημα, αν και όχι τόσο φανερά. Αυτό είναι η τσιμεντοποίηση των πόλεων (ιδίως των μεγαλουπόλεων), όπως η Αθήνα, με την κατασκευή αμέτρητων, μουντών πολυκατοικιών και κτηρίων, συχνά εις βάρος του πρασίνου της περιοχής(πάρκα, πλατείες, δέντρα κ.λπ.). Παρατηρούμε συχνά μέσα στο βιβλίο τους ήρωες να σχολιάζουν αρνητικά τα υπερβολικά κτήρια που κρύβουν την ομορφιά της πόλης της Αθήνας, συχνά αποκαλόντας την "Το τσιμεντένιο δάσος". Αυτό που μου κάνει μεγάλη εντύπωση και δείχνει τη διαχρονικότητα του βιβλίου, είναι ότι παρόλο που έχει γραφτεί εδώ και πάνω από 40 χρόνια, διαβάζοντάς το, μπορούμε να συμπεράνουμε πως θα μπορούσε, με αρκετή άνεση, να διαδραματίζεται και στον κόσμο του σήμερα.