Στο βιβλίο 'Το τσιμεντένιο δάσος' παρουσιάζονται πολλά κοινωνικά ζητήματα που σχετίζονται κυρίως με την ζωή των νέων. Το κεντρικό θέμα του κειμένου είναι η εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες (κίνδυνος χρήσης ουσιών και ο τρόπος που πολλοί νέοι μπορεί να παρασυρθούν από επιτήδειους). Ωστόσο πέρα από το κεντρικό θέμα θίγονται και άλλα κοινωνικά θέματα όπως η αστικοποίηση και η παραμέληση του περιβάλλοντος (καθώς η Αθήνα μετατρέπεται από μια πόλη με πράσινο σε μία πόλη γεμάτη πολυκατοικίες και κτίρια, ένα δάσος από τσιμέντο δηλαδή), η κοινωνική απάθεια προς τα προβλήματα που ταλανίζουν τον υπόλοιπο κόσμο, η βεβιασμένη ψυχική και νοητική ωρίμανση ενός εικοσάχρονου φοιτητή (καθώς το απαιτούσαν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες μεγάλωσε). Επιπλέον, παρουσιάζεται, επίσης, στο βιβλίο είναι η άγνοια προς της τοξικές ουσίες (καθώς η Κόννη δεν είχε ενημερωθεί κατάλληλα από τους γονείς της) καθώς και η επείγουσα μετανάστευση λόγω των κοινωνικοπολιτικών συνθηκών που επικρατούν στην χώρα κατοικίας. Τέλος, θίγεται και η τυφλή εμπιστοσύνη και αφέλεια της πρωταγωνίστριας καθώς η ίδια, στην αρχή του βιβλίου, φάνηκε αρκετά αφελείς ώστε να μοιραστεί προσωπικά δεδομένα της με ένα ξένο κάτι που αργότερα έθεσε εκείνη και την γιαγιά της σε κίνδυνο.

To βιβλίο " στο τσιμεντένιο δάσος " έχει ως βασικό κοινωνικό θέμα την εξάρτηση των ανθρώπων όλων των ηλικιών σε ουσίες. Πιο συγκεκριμένα η Κόννη, ένα νεαρό ανήλικο κορίτσι έχει πάει στην Αθήνα για να βοηθήσει όσο μπορεί την άρρωστη γιαγιά της. Εκεί θα γνωρίσει έναν ενήλικα άνδρα τον κ.Λυκίδη και χωρίς να το καταλάβει καν η ίδια θα τον εμπιστευτεί "τυφλά" δίνοντας του πολλές πληροφορίες για την προσωπική της ζωή. Η Κόννη γίνεται θύμα του κ.Λυκίδη και παίρνει ναρκωτικές ουσίες χωρίς τη θέληση της. Αργότερα θα ανακαλύψει πως και η γιαγιά της αλλά και η καλύτερη της φίλη, η Νάνσυ, είναι επίσης θύματα του Λυκίδη . Συμπερασματικά η συγγραφέας του βιβλίου η Λότη Πέτροβιτς- Ανδριτσοπούλου προσπαθεί μέσω μιας ρεαλιστικής αναπαράστασης της ιστορίας της κοκκινοσκουφίτσας να θίξει την εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες αλλά και την εμπιστοσύνη σε αγνώστους.

Το βιβλίο ''Στο τσιμεντένιο δάσος'' της Λότης Πέτροβιτς- Ανδριτσοπούλου θίγει πολλά κοινωνικά θέματα που μας απασχολούν έντονα ακόμα και σήμερα ανεξαρτήτως από το έτος συγγραφής του βιβλίου. Η ιστορία εκτυλίσσεται γύρω από το επίκαιρο ζήτημα των ναρκωτικών παρουσιάζοντας τα ως ένα μέσο διαφυγής με αρνητικές συνέπειες. Η νεαρή Κόννυ διαμοιράζοντας άθελα της προσωπικά της στοιχεία και πληροφορίες έμπλεξε μαζί με τη γιαγιά της στον κόσμο των ναρκωτικών. Έτσι δίνεται η ευκαιρία στη συγγραφέα να αναφερθεί και σε άλλα θέματα. Αρχικά εστιάζει στις δυσκολίες και τη μοναξιά που αντιμετωπίζει ένας έφηβος μόνος στην πόλη καθώς και την ανάγκη για επικοινωνία που έχει η οποία κιόλας οδήγησε σε όλη αυτήν την κατάσταση(Η Κόννυ από ανάγκη για επικοινωνία εμπιστεύτηκε τόσα πολλά στον κ. Λυκίδη ο οποίος την έμπλεξε στα ναρκωτικά). Επιπλέον σε αυτό το βιβλίο φαίνονται έντονα και οι δυσκολίες των μεγαλύτερων ηλικιακά ομάδων. Η γιαγιά παραπλανήθηκε πολύ πιο εύκολα από τον κ. Λυκίδη και έγινε ένα από τα θύματά του. Ενώ θίγει και το άμεσο πρόβλημα των εφήβων να αναζητήσουν την ταυτότητα τους που συχνά τους μπλέκει σε επικίνδυνες καταστάσεις(π.χ. Η Νάνση που έμπλεξε με τα ναρκωτικά). Ανεξάρτητα από τα ναρκωτικά, το βιβλίο αυτό παρουσιάζει την Αθήνα ως ένα τσιμεντένιο δάσος κάνοντας έμμεση αναφορά στην έλλειψη πρασίνου που μας απασχολεί ακόμα και τώρα. Ενώ παρουσιάζεται έντονα και το πρόβλημα της έλλειψης ανθρωπιάς και ενσυναίσθησης αφού ο κ. Λυκίδης δεν σκέφτεται τα θύματά του εστιάζοντας μόνο στα χρήματα. Κατά τη γνώμη μου αυτό το βιβλίο είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον καθώς καταφέρνει να θίξει κοινωνικά προβλήματα που παραμένουν επίκαιρα. Ενώ πιστεύω πως αυτό το βιβλίο πρέπει να το διαβάσουν και μικροί για να ενημερωθούν για τους κινδύνους της ζωής αλλά και μεγάλοι για να μιλήσουν κατάλληλα στα παιδιά τους.

Το βιβλίο θίγει προβλήματα τα οποία μαστίζουν την καθημερινότητά μας και παραμένουν διαχρονικά. Συγκεκριμένα μιλά για τον εθισμό (κυρίως σε βλαβερές ουσίες), για την διαφύλαξη προσωπικών πληροφοριών από αγνώστους και πολιτικούς προβληματισμούς. Επιπλέον, παρουσιάζει αναφορές σε δύσκολες στιγμές και αναμνήσεις των πρωταγωνιστών, μετατρέποντας το κείμενο σε μία ζωντανή ιστορία με την οποία μπορείς να ταυτιστείς.

Το βιβλίο "Το τσιμεντένιο δάσος" μας διηγείται την ιστορία της Κωννης, ένα κορίτσι που έρχεται στην Ελλάδα από το εξωτερικό όπου μένει για να φροντίσει την άρρωστη γιαγιά της. Στον δρόμο της, θα συναντήσει τον κύριο Λυκίδη, έναν άνθρωπο που στην αρχή φαίνεται φιλικός, μα αργότερα αποκαλυπτονται οι πραγματικές του προθέσεις σε σχέση με την Κωννη και τη γιαγιά της. Θα έχει όμως και την τύχη να γνωρίσει τον Σωτήρη, ένα νεαρό αγόρι που τη βοηθά στη περιπέτεια της και είναι δίπλα της για ο,τι χρειαστεί, αλλά και να ξαναβρεί τη Νανσι,την καλύτερη της φίλη που είχε εξαφανιστεί μήνες πριν. Μέσα από την περιπέτεια της μαθαίνει σημαντικά πράγματα για τη ζωή, πως δεν είναι όλοι καλοπροαιρετοι και δεν πρέπει να εμπιστεύεται άγνωστους, πωε υπάρχουν πράγματι πολλοι κίνδυνοι και πρέπει να ειναι πιο προσεκτική, αλλά περνά και στον αναγνώστη αυτά τα σημαντικά μηνύματα.
Το βιβλίο αυτό, ως μια μοντέρνα εκδοχή του παραμυθιού της κοκκινοσκουφιτσας, με τρόπο εύκολο και κατανοητό καθως μπερδεύει τη ρεαλιστικη επικαιρότητα με τον κλασσικο μύθο, θίγει κοινωνικά θέματα όπως την εκμετάλλευση, τη χρήση ουσιών, και τους κινδύνους που επιφυλάσσει η σύγχρονη κοινωνία, πολύ πιο επικίνδυνους από ένα δάσος με άγρια ζώα.

Το βιβλίο με τίτλο ''Στο τσιμεντένιο δάσος'' της Λότης Πέτροβιτς- Ανδριτσοπούλου περιστρέφεται κατά βάσει γύρω από το κοινωνικό πρόβλημα των ναρκωτικών ουσιών και μάλιστα την εμπλοκή των εφήβων σε αυτές παρουσιάζοντας την ιστορία ενός δεκαεξάχρονου κοριτσιού της Κόννης. Ωστόσο, κατά την εξέλιξη της ιστορίας υπόκεινται και άλλα κοινωνικά ζητήματα που παραμένουν επίκαιρα παρά την παλαιότερη χρονολογία συγγραφής του βιβλίου. Ξεκινώντας από την αρχή της διήγησης διαπιστώνουμε ότι το πρώτο κοινωνικό πρόβλημα που προβάλλεται είναι η υπέρμετρη αυτοπεποίθηση των νέων και η τυφλή τους εμπιστοσύνη σε άτομα που δεν γνωρίζουν καθόλου και ενδέχεται να αποτελούν απειλή. Στην περίπτωση της ηρωίδας η υπερβολική αφοσίωση στον Λυκίδη την οδηγεί σε πολύ δύσκολη θέση και μεγάλο κίνδυνο. Ομοίως αν εξετάσουμε το θέμα της ευπιστίας και της μηδενικής καχυποψίας απέναντι στις απάτες για τους ενηλίκους είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι όχι μόνο τα παιδιά αλλά και οι ηλικιωμένοι παρουσιάζονται ευάλωτοι αφού πρώτη η γιαγιά της Κόννης συνεχίζει να συμπαθεί τον κακόβουλο αυτό άνθρωπο. Ένα ακόμα μείζον κοινωνικό πρόβλημα είναι οι ανθρώπινες αξίες που υποχωρούν εντελώς μπροστά στην ακόρεστη επιθυμία για χρήματα, μιας και ο έμπορος ναρκωτικών δεν διστάζει να επιβαρύνει την υγεία της γιαγιάς και να την εκμεταλλευτεί μόνο και μόνο για να της αποσύρει χρηματικά ποσά. Γίνεται αναφορά επιπρόσθετα στις συνέπειες των ναρκωτικών ουσιών δηλαδή στον εθισμό αφού στην πορεία η Κόννη συναντά την καλύτερη της φίλη Νάνση η οποία χρειάζεται θεραπεία απεξάρτησης αλλά και ψυχολογική υποστήριξη. Αν εξεραίσουμε όμως το θέμα των ναρκωτικών γίνεται λόγος για την έλλειψη πρασίνου και το αφιλόξενο περιβάλλον της Αθήνας κυρίως από τον πατέρα της Κόννης, την πολιτική κατάσταση που επικρατεί και τα όνειρα των νέων που όλο μειώνονται λόγω κυβερνήσεων ή της δικτατορίας. Έτσι, η ποιότητα ζωής στα αστικά κέντρα καταρρέει σε συνδυασμό με την καταπίεση απόψεων και ιδανικών. Τέλος, ο Σωτήρης μιλά πιο ανοικτά για το παρελθόν του θίγοντας τη ζωή σε μια μονογονεϊκή οικογένεια που αγωνίζεται για να επιβιώσει και παλεύει για όσα θεωρούνται δεδομένα για άλλους. Επομένως πέρα από το βασικό της θέμα στην ιστορία υποδηλώνονται κι άλλα πολλά κοινωνικά προβλήματα που εν τέλη δεν λύνονται αλλά συνεχίζουν να υπάρχουν μπροστά στην απάθεια του κόσμου. Προσωπικά πιστεύω ότι τα προβλήματα που σχολιάζονται είναι διαχρονικά πράγμα που δεν είναι καθόλου θετικό, διότι απλά διαιωνίζονται και αγνοούνται. Οπότε είναι λυπηρό για τη σημερινή κοινωνία τα θέματα του βιβλίου να παραμένουν σύγχρονα αφού η προθυμία για τη λύση τους έχει σχεδόν χαθεί.

Στο βιβλίο « Το τσιμεντένιο δάσος» αναδεικνύονται με έντονο τρόπο τρία κύρια ζητήματα της σύγχρονης κοινωνίας. Αρχικά, το θέμα των ναρκωτικών παρουσιάζεται ως μια σκοτεινή παγίδα που απειλεί κυρίως τους νέους, οδηγώντας τους σε αδιέξοδα και στερώντας τους το μέλλον τους. Παράλληλα μέσα από την εξέλιξη της ιστορίας αναδεικνύεται η διαχρονική αντίθεση ανάμεσα στην καλοσύνη και την πονηριά, με την αθωότητα να δοκιμάζεται από την εξαπάτηση και την ιδιοτέλεια. Τέλος, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στους οικογενειακούς δεσμούς, οι οποίοι προβάλλονται ως βασικό στήριγμα και πηγή δύναμης απέναντι στις δυσκολίες, υπενθυμίζοντας τη σημασία της αγάπης και της κατανόησης μέσα στην οικογένεια . Το έργο αφήνει τον αναγνώστη με έντονο προβληματισμό, αλλά και με την ελπίδα ότι η καλοσύνη και οι ισχυροί ανθρώπινοι δεσμοί μπορούν τελικά να υπερισχύσουν.

Στο βιβλίο "Στο τσιμεντένιο δάσος" προβάλλονται διάφορα κοινωνικά θέματα. Το κυριότερο από αυτά είναι η χρήση των ναρκωτικών και πως μπορούν να παρασυρθούν όλοι σε αυτά ακόμη και χωρίς να το γνωρίζουν. Ο Λυκίδης, αφού κερδίζει την εμπιστοσύνη της Κόννης και της γιαγιας, ξεκινάει να δίνει κρυφά χάπια στην γιαγια, λέγοντας της πως αν τα πάρει δεν θα πονάει. Η γιαγιά, αφού τον εμπιστεύεται, παίρνει τα χαπια συστηματικά. Όταν του ζήτησε επιπλέον ο Λυκίδης εκμεταλεύτηκε την θέληση της για παραπάνω παίρνοντας της όλα της τα χρήματα. Την Κώννη προσπαθεί να την πείσει, ότι είναι αβλαβή για τον άνθρωπο και όσα παιδιά ξέρει που χρησιμοποιούν είναι πολύ χαρούμενα, ενώ την πηγαίνει σε ένα σπίτι με πολλά άτομα, που τα χρησιμοποιούν. Η Κόννη παρ' όλα αυτά καταλαβαίνει τον κίνδυνο και δεν ακολουθεί όσα της λέει

Στο βιβλίο «Στο τσιμεντένιο δάσος», η Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου θίγει το κρίσιμο κοινωνικό ζήτημα των ναρκωτικών και της ύπουλης παγίδευσης των εφήβων στον «λευκό θάνατο». Μέσα από μια σύγχρονη παραλλαγή της Κοκκινοσκουφίτσας, αναδεικνύεται ο κίνδυνος της εκμετάλλευσης των νέων από επιτήδειους που κρύβονται πίσω από προσωπεία ευπρέπειας, καθώς και η μοναξιά της ζωής στην απρόσωπη μεγαλούπολη. Διαβάζοντας το έργο, ο αναγνώστης κυριεύεται από μια συνεχή αγωνία για την τύχη της ανυποψίαστης Κόννης, ενώ γεννιέται ο έντονος προβληματισμός για το πόσο εύκολα μπορεί η αθωότητα να πέσει θύμα της πονηριάς. Η παρέμβαση του φοιτητή γεννά αισθήματα ανακούφισης, θυμίζοντάς μας πως η εγρήγορση και η αλληλεγγύη είναι οι μόνες άμυνες απέναντι στους σύγχρονους «λύκους». Τελικά, το βιβλίο μας κάνει να σκεφτούμε ότι η πραγματική προστασία των νέων δε βρίσκεται στην απομόνωση, αλλά στην ενημέρωση και στους ουσιαστικούς δεσμούς με τους ανθρώπους γύρω μας.

Το κείμενο μας, "Το τσιμεντένιο δάσος", έχει ως πρωταγωνίστρια την Κώννη, μια νεαρή κοπέλα, μέσω της οποίας συναντάμε διαφορά κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν κυρίως οι νέοι αλλά και όλες οι ηλικιακές βαθμίδες. Κάποια από αυτά είναι η εμπλοκή στα ναρκωτικά, η εμπιστοσύνη σε αγνώστους καθώς και η απερίσκεπτη κοινοποίηση προσωπικών στοιχείων, η εκμετάλλευση ηλικιωμένων κ.ά. Όπως η Κώννη, έτσι και όλοι οι νέοι, όταν αρχίσουν να ανακαλύπτουν τον κόσμο και να αποκτούν αυτονομία ,συχνά, δεν γνωρίζουν και δεν είναι προετοιμασμένοι για ο,τι δυσκολίες αντιμετωπίσουν. Έτσι, καταλήγουν, όπως και η πρωταγωνίστρια μας, να μπλέκονται σε σοβαρές καταστάσεις χωρίς να βρίσκουν τρόπους να ξεφύγουν. Το βιβλιο μας, προσπαθεί με εναν καινοτόμο τρόπο να ευαισθητοποιήσει τους νέους για αυτά τα ζητήματα και να τους δώσει την ευκαιρία να τα επεξεργαστούν και να είναι προετοιμασμένοι, καθώς στην κοινωνία που ζούμε τέτοια φαινόμενα είναι συχνά. Προσωπικά, το βιβλίο το θεωρώ αρκετά ενδιαφέρον. Όσον αφορά αυτό το ζήτημα, θεωρώ πως οι γονείς πρέπει να ενημερώνουν τα παιδιά για όλους αυτούς τους κινδύνους, ακόμα και αν δεν το θεωρούν απαραίτητο. Με την ενημέρωση και την στήριξη, μπορούμε να ελαχιστοποιήσουμε τέτοιες καταστάσεις.