Μάθημα : Αρχαία Ελληνικά Α΄Λυκείου ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ

Κωδικός : 0544005277

Αρχαία Ελληνικά Α΄Λυκείου ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ

0544005277  -  ΕΛΕΝΗ ΡΙΖΟΠΟΥΛΟΥ

Ενότητες μαθήματος - 7η ενότητα

7η ενότητα

6η ενότητα 8η ενότητα
 

Βιβλίο Γ΄, κεφ 75,1

Οι διαπραγματεύσεις του Νικόστρατου

Κείμενο

Μετάφραση

Τῇ δὲ ἐπιγιγνομένῃ ἡμέρᾳ

Νικόστρατος ὁ Διειτρέφους

στρατηγὸς Ἀθηναίων

παραγίγνεται

βοηθῶν ἐκ Ναυπάκτου

δώδεκα ναυσὶ

καὶ  πεντακοσίοις ὁπλίταις

Μεσσηνίων·

ξύμβασίν τε ἔπρασσε

καὶ πείθει

ὥστε ξυγχωρῆσαι ἀλλήλοις

κρῖναι δέκα μὲν ἄνδρας

τοὺς αἰτιωτάτους͵

οἳ οὐκέτι ἔμειναν͵

τοὺς δ΄ ἄλλους οἰκεῖν

ποιησαμένους σπονδὰς πρὸς ἀλλήλους

καὶ πρὸς Ἀθηναίους͵

ὥστε νομίζειν

τοὺς αὐτοὺς ἐχθροὺς

καὶ φίλους (τοῖς Ἀθηναίοις).

 

Την επόμενη μέρα

ο Νικόστρατος ο γιος του Διειτρέφη,

στρατηγός των Αθηναίων φτάνει

σε βοήθεια από τη Ναύπακτο

με δώδεκα πλοία

και πεντακόσιους στρατιώτες

από τη Μεσσήνη·

 

και διαπραγματευόταν συμβιβασμό

και τους πείθει

να συμφωνήσουν μεταξύ τους

να δικάσουν δέκα άνδρες,

τους πρωταίτιους,

που δεν έμειναν πλέον εκεί,

ενώ οι υπόλοιποι να παραμείνουν εκεί,

αφού κάνουν συμφωνία μεταξύ τους

 

και με τους Αθηναίους

υπό τον όρο να θεωρούν

τους ίδιους εχθρούς

και φίλους (με τους Αθηναίους).

 

Ερμηνευτικά σχόλια

«καὶ πείθει ὥστε ξυγχωρῆσαι …. κρῖναι ….. τοὺς δ΄ ἄλλους οἰκεῖν ποιησαμένους σπονδὰς»

Ο Αθηναίος στρατηγός Νικόστρατος ο Διειτρέφους, ο οποίος φτάνει την επόμενη ημέρα της μάχης, επιχειρεί να φέρει σε συμβιβασμό τις αντίπαλες παρατάξεις. Οι ενέργειές του χαρακτηρίζονται από μετριοπάθεια και διαλλακτικότητα:

α) Πείθει νικητές και ηττημένους να δικάσουν τους δέκα μόνο κύριους υπαίτιους της στάσης. Πρόκειται βέβαια, για τους υπαίτιους της σφαγής του Πειθία και των οπαδών του, και- κατά πάσα πιθανότητα – για εκείνους που είχαν κατηγορηθεί για το κόψιμο των χαράκων.

β) Οι υπόλοιποι ολιγαρχικοί θα παραμείνουν, αφού συνάψουν συμφωνία με τους δημοκρατικούς, γεγονός που δείχνει την πρόθεση του Νικόστρατου να επαναφέρει αμέσως την ηρεμία και να σταθεροποιήσει την εύθραυστη ειρήνη, μετά τον εμφύλιο σπαραγμό.

γ) Οι Κερκυραίοι θα κάνουν συμφωνία με τους Αθηναίους, ώστε να θεωρούν του ίδιους φίλους και εχθρούς. Αυτό σημαίνει ότι ενισχύονται οι δεσμοί μεταξύ Αθήνας-Κέρκυρας, με σαφή πρόθεση να ενταχθεί πλήρως η Κέρκυρα στην Αθηναϊκή συμμαχία.

Με αυτές τις ενέργειες ο Νικόστρατος αφενός παρεμβαίνει ως συμφιλιωτής, για να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ δημοκρατικών και ολιγαρχικών, και αφετέρου υπηρετεί με διπλωματικότητα τα συμφέροντα της πόλης του, της Αθήνας, η οποία πλέον βλέπει την επιρροή της να ενισχύεται στο νησί, μετά την επικράτηση των δημοκρατικών.

 [Συντακτική ανάλυση]
 
[1] Tῇ δὲ ἐπιγιγνομένῃ ἡμέρᾳ Νικόστρατος ὁ Διειτρέφους Ἀθηναίων στρατηγὸς παραγίγνεται βοηθῶν ἐκ Ναυπάκτου δώδεκα ναυσὶ καὶ Μεσσηνίων πεντακοσίοις ὁπλίταις·
Κύρια πρόταση
παραγίγνεται: Ρήμα. Νικόστρατος: Υποκείμενο ρήματος. ὁ Διειτρέφους: Παράθεση στο υποκείμενο. στρατηγὸς: Παράθεση στο υποκείμενο. Ἀθηναίων: Γενική κτητική. Tῇ ἐπιγιγνομένῃ: Επιθετική μετοχή ως επιθετικός προσδιορισμός στο ἡμέρᾳ: ἡμέρᾳ: Δοτική του χρόνου.
βοηθῶν: Τροπική μετοχή, συνημμένη στο υποκείμενο του ρήματος. ἐκ Ναυπάκτου: Εμπρόθετος προσδιορισμός της κίνησης από τόπο. ναυσὶ & ὁπλίταις: Δοτικές της συνοδείας. δώδεκα: Επιθετικός προσδιορισμός στο ναυσὶ. πεντακοσίοις: Επιθετικός προσδιορισμός στο ὁπλίταις. Μεσσηνίων: Γενική κτητική.
 
ξύμβασίν τε ἔπρασσε
Κύρια πρόταση
ἔπρασσε: Ρήμα. Νικόστρατος: Εννοείται ως υποκείμενο. ξύμβασίν: Αντικείμενο ρήματος.
 
καὶ πείθει
Κύρια πρόταση
πείθει: Ρήμα. Νικόστρατος: Εννοείται ως υποκείμενο.
 
ὥστε ξυγχωρῆσαι ἀλλήλοις δέκα μὲν ἄνδρας τοὺς αἰτιωτάτους κρῖναι, τοὺς δ᾽ ἄλλους οἰκεῖν σπονδὰς πρὸς ἀλλήλους ποιησαμένους καὶ πρὸς Ἀθηναίους,
Δευτερεύουσα συμπερασματική πρόταση
ξυγχωρῆσαι: Απαρέμφατο σε θέση ρήματος. Κερκυραίους: Εννοείται ως υποκείμενο του απαρεμφάτου. κρῖναι: Τελικό απαρέμφατο ως άμεσο αντικείμενο του ξυγχωρῆσαι (ως υποκείμενο του κρῖναι εννοείται το Κερκυραίους). ἀλλήλοις: Έμμεσο αντικείμενο του ξυγχωρῆσαι. ἄνδρας: Αντικείμενο του απαρεμφάτου κρῖναι. δέκα: Επιθετικός προσδιορισμός. τοὺς αἰτιωτάτους: Επιθετικός προσδιορισμός στο ἄνδρας ή κατηγορούμενο, αν εννοηθεί μια μετοχή ὄντας.
οἰκεῖν: Τελικό απαρέμφατο, ως άμεσο αντικείμενο του απαρεμφάτου ξυγχωρῆσαι. τοὺς ἄλλους: Υποκείμενο του απαρεμφάτου οἰκεῖν. ποιησαμένους: Χρονική μετοχή, συνημμένη στο υποκείμενο του απαρεμφάτου οἰκεῖν. σπονδὰς: Αντικείμενο της μετοχής. πρὸς ἀλλήλους & πρὸς Ἀθηναίους: Εμπρόθετοι προσδιορισμοί της φιλικής διάθεσης.
 
οἳ οὐκέτι ἔμειναν,
Δευτερεύουσα αναφορική πρόταση που προσδιορίζει το δέκα ἄνδρας
ἔμειναν: Ρήμα. οἳ: Υποκείμενο ρήματος. οὐκέτι: Επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου.
 
ὥστε τοὺς αὐτοὺς ἐχθροὺς καὶ φίλους νομίζειν.
Δευτερεύουσα συμπερασματική πρόταση
νομίζειν: Απαρέμφατο σε θέση ρήματος. Κερκυραίους & τοὺς ἄλλους: Εννοούνται ως υποκείμενα του απαρεμφάτου. τοὺς αὐτοὺς: Αντικείμενο του απαρεμφάτου. ἐχθροὺς καὶ φίλους: Κατηγορούμενα του αντικειμένου.
 

Ερωτήσεις- ασκήσεις

  1. Να χαρακτηρίσετε τον Νικόστρατο
  2. «κρῖναι δέκα μὲν ἄνδρας τοὺς αἰτιωτάτους»: για ποιους πρόκειται;
  3. «οἳ οὐκέτι ἔμειναν»: να σχολιάσετε τη φράση
  4. Για ποιους λόγους οι Αθηναίοι είχαν συμφέρον να ομονοούν οι Κερκυραίοι;
  5. Να γίνει χρονική αντικατάσταση στο : ἔπρασσε και εγκλιτική στο : παραγίγνεται
  6. Να γράψετε τις παρακάτω λέξεις στην ίδια πτώση, στον άλλο αριθμό: ναυσίν, ξύμβασιν, ἄνδρας, σπονδάς, φίλους.
  7. Να αντιστοιχίσετε καθεμία νεοελληνική λέξη της στήλης Α με την ετυμολογικά συγγενή της αρχαιοελληνική λέξη της στήλης Β. Δύο λέξεις στη στήλη Α περισσεύουν.

Α

Β

1. πρόβατο

α. ἐπιγιγνομένῃ

2. γονιός

β. στρατηγὸς

3. διαγωγή

γ. ναυσὶ

4. επινόηση

δ. ξύμβασιν

5. πιστός

ε. πείθει

6. πιθάρι

 

7. επίνειο