Μάθημα : Νεοελληνική Λογοτεχνία (Α' Λυκείου)
Κωδικός : 0551100289
-
Εμφάνιση όλων των ενοτήτων
-
Ενότητα 1η - Η γυναίκα στο δημοτικό τραγούδι
-
Ενότητα 2η: Ερωτόκριτος (α' μέρος)
-
Ενότητα 2η: Ερωτόκριτος (β' μέρος)
-
Ενότητα 3η: Ηθογραφικό διήγημα (19ος αιώνας) - Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, "Το χριστόψωμο"
-
Ενότητα 4η: Διήγημα (20ός αιώνας) - Κωσταντίνου Χατζόπουλου, "Η Αννιώ"
-
Ενότητα 4η: Διήγημα (20ός αιώνας) - Κ. Θεοτόκη, "Πίστομα"
-
Ενότητα 5η: Το πεζογράφημα της Γενιάς του 1930 - Στρατή Μυριβήλη, "Νικημένος ήρωας"
-
Ενότητα 6η: Διηγήματα της δεκαετίας του 1970 - Κώστα Ταχτσή, "Τα ρέστα"
-
Ενότητα 1η: Εισαγωγή
-
Ενότητα 2η - Θεωρία: Χαρακτηριστικά παραδοσιακής και μοντέρνας ποίησης
-
Ενότητα 3η: Επτανησιακή Σχολή
-
Ενότητα 4η: Ρομαντισμός
-
Παρνασσισμός και Νέα Αθηναϊκή Σχολή
-
Συμβολισμός
-
Κωνσταντίνος Καβάφης
-
Κώστα Βάρναλη, "Οι μοιραίοι" [Υπάρχει στην ποίηση Ρεαλισμός;]
-
Ο Μοντερνισμός και η Γενιά του 1930
-
Υπερρεαλισμός
-
Οδυσσέα Ελύτη, "Η τρελή ροδιά"
-
Ανδρέας Εμπειρίκος
-
Ενότητα 1η - Η γυναίκα στο δημοτικό τραγούδι
Ενότητα 2η: Ερωτόκριτος (β' μέρος)
1. Ακούστε εδώ τον Νίκο Ξυλούρη να τραγουδά τον Ερωτόκριτο. Μπορείτε να καταλάβετε από το απόσπασμα του "αποχωρισμού" τα βασικά στοιχεία της πλοκής;
Τ άκουσες, Αρετούσα μου, τα θλιβερά μαντάτα;
ο Kύρης σου μ' εξόρισε εις τση ξενιτιάς τη στράτα;
Tέσσερεις μέρες μοναχά μου 'δωκε ν' ανιμένω,
κι αποκεί να ξενιτευτώ, πολλά μακρά να πηαίνω.
Kαι πώς να σ' αποχωριστώ, και πώς να σου μακρύνω,
και πώς να ζήσω δίχως σου το χωρισμόν εκείνο
Kατέχω το κι ο Kύρης σου γλήγορα σε παντρεύγει,
Pηγόπουλο, Aφεντόπουλο, σαν είσαι συ, γυρεύγει.
Kι ουδέ μπορείς ν' αντισταθείς, σα θέλουν οι Γονείς σου
νικούν την-ε τη γνώμη σου, κι αλλάσσει η όρεξή σου.
"Mιά χάρη, Aφέντρα, σου ζητώ, κ' εκείνη θέλω μόνο,
και μετά κείνη ολόχαρος τη ζήση μου τελειώνω.
Tην ώρα που αρραβωνιαστείς, να βαραναστενάξεις,
κι όντε σα νύφη στολιστείς, σαν παντρεμένη αλλάξεις,
ν' αναδακρυώσεις και να πεις· "Pωτόκριτε καημένε,
τά σου'ταξα λησμόνησα, τό'θελες πλιό δεν έναι
Kαι κάθε μήνα μιά φορά μέσα στην κάμερά σου,
λόγιασε τά'παθα για σε, να με πονεί η καρδιά σου.
Kαι πιάνε και τη σγουραφιάν (ζωγραφιά), που'βρες στ' αρμάρι μέσα,
και τα τραγούδια, που'λεγα, κι οπού πολλά σου αρέσα',
και διάβαζέ τα, θώρειε τα, κι αναθυμού κ' εμένα,
που μ' εξορίσανε ο-για σε πολλά μακρά στα ξένα.
Kι ας τάξω ο κακορίζικος, πως δε σ' είδα ποτέ μου,
μα ένα κερί-ν αφτούμενον εκράτουν, κ' ήσβησέ μου.