Μάθημα : ΚΑΙΝΟΤΟΜΟΣ 2025-26

Το βιβλίο με τίτλο ''Στο τσιμεντένιο δάσος'' της Λότης Πέτροβιτς- Ανδριτσοπούλου περιστρέφεται κατά βάσει γύρω από το κοινωνικό πρόβλημα των ναρκωτικών ουσιών και μάλιστα την εμπλοκή των εφήβων σε αυτές παρουσιάζοντας την ιστορία ενός δεκαεξάχρονου κοριτσιού της Κόννης. Ωστόσο, κατά την εξέλιξη της ιστορίας υπόκεινται και άλλα κοινωνικά ζητήματα που παραμένουν επίκαιρα παρά την παλαιότερη χρονολογία συγγραφής του βιβλίου. Ξεκινώντας από την αρχή της διήγησης διαπιστώνουμε ότι το πρώτο κοινωνικό πρόβλημα που προβάλλεται είναι η υπέρμετρη αυτοπεποίθηση των νέων και η τυφλή τους εμπιστοσύνη σε άτομα που δεν γνωρίζουν καθόλου και ενδέχεται να αποτελούν απειλή. Στην περίπτωση της ηρωίδας η υπερβολική αφοσίωση στον Λυκίδη την οδηγεί σε πολύ δύσκολη θέση και μεγάλο κίνδυνο. Ομοίως αν εξετάσουμε το θέμα της ευπιστίας και της μηδενικής καχυποψίας απέναντι στις απάτες για τους ενηλίκους είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι όχι μόνο τα παιδιά αλλά και οι ηλικιωμένοι παρουσιάζονται ευάλωτοι αφού πρώτη η γιαγιά της Κόννης συνεχίζει να συμπαθεί τον κακόβουλο αυτό άνθρωπο. Ένα ακόμα μείζον κοινωνικό πρόβλημα είναι οι ανθρώπινες αξίες που υποχωρούν εντελώς μπροστά στην ακόρεστη επιθυμία για χρήματα, μιας και ο έμπορος ναρκωτικών δεν διστάζει να επιβαρύνει την υγεία της γιαγιάς και να την εκμεταλλευτεί μόνο και μόνο για να της αποσύρει χρηματικά ποσά. Γίνεται αναφορά επιπρόσθετα στις συνέπειες των ναρκωτικών ουσιών δηλαδή στον εθισμό αφού στην πορεία η Κόννη συναντά την καλύτερη της φίλη Νάνση η οποία χρειάζεται θεραπεία απεξάρτησης αλλά και ψυχολογική υποστήριξη. Αν εξεραίσουμε όμως το θέμα των ναρκωτικών γίνεται λόγος για την έλλειψη πρασίνου και το αφιλόξενο περιβάλλον της Αθήνας κυρίως από τον πατέρα της Κόννης, την πολιτική κατάσταση που επικρατεί και τα όνειρα των νέων που όλο μειώνονται λόγω κυβερνήσεων ή της δικτατορίας. Έτσι, η ποιότητα ζωής στα αστικά κέντρα καταρρέει σε συνδυασμό με την καταπίεση απόψεων και ιδανικών. Τέλος, ο Σωτήρης μιλά πιο ανοικτά για το παρελθόν του θίγοντας τη ζωή σε μια μονογονεϊκή οικογένεια που αγωνίζεται για να επιβιώσει και παλεύει για όσα θεωρούνται δεδομένα για άλλους. Επομένως πέρα από το βασικό της θέμα στην ιστορία υποδηλώνονται κι άλλα πολλά κοινωνικά προβλήματα που εν τέλη δεν λύνονται αλλά συνεχίζουν να υπάρχουν μπροστά στην απάθεια του κόσμου. Προσωπικά πιστεύω ότι τα προβλήματα που σχολιάζονται είναι διαχρονικά πράγμα που δεν είναι καθόλου θετικό, διότι απλά διαιωνίζονται και αγνοούνται. Οπότε είναι λυπηρό για τη σημερινή κοινωνία τα θέματα του βιβλίου να παραμένουν σύγχρονα αφού η προθυμία για τη λύση τους έχει σχεδόν χαθεί.