Μάθημα : ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Β3

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΙΜΗ ΑΡΟΥΚΑΤΟΥ – ΜΑΡΑΝΤΟΝΑ

Μίμης: Πού βρέθηκα; Τι μεγάλο γήπεδο είναι αυτό… Και ποιος είσαι εσύ;

Μαραντόνα: Είμαι ο Ντιέγκο Μαραντόνα. Κι εσύ πρέπει να είσαι ο Μίμης.

Μίμης: Εγώ είμαι… αλλά πώς με ξέρεις; Δεν είμαι κανένας σπουδαίος.

Μαραντόνα: Όλοι είναι σπουδαίοι με τον τρόπο τους. Άκουσα πως προσπαθείς πάντα να τα βγάλεις πέρα. Αυτό είναι σημαντικό.

Μίμης: Εγώ; Μα εγώ φοβάμαι για τα πάντα. Προσπαθώ απλώς να μην κάνω γκάφες.

Μαραντόνα: Κι εγώ φοβόμουν πριν από κάθε αγώνα. Το θέμα είναι να συνεχίσεις παρ’ όλα αυτά.

Μίμης: Αλήθεια; Εσύ που έκανες μαγικά με την μπάλα;

Μαραντόνα: Κανείς δεν είναι χωρίς φόβο. Ο φόβος δεν πρέπει να σε σταματά. Μόνο να σε προειδοποιεί.

Μίμης: Δηλαδή να δοκιμάζω, ακόμα κι αν ντρέπομαι ή φοβάμαι ότι θα πέσω;

Μαραντόνα: Ακριβώς. Κι αν πέσεις, σηκώνεσαι. Έτσι γράφονται όλες οι μεγάλες ιστορίες.

Μίμης: Λες να μπορώ κι εγώ να κάνω κάτι μεγάλο;

Μαραντόνα: Αν το πιστέψεις και προσπαθήσεις, φυσικά μπορείς.

Μίμης: Ε… τότε ίσως να μην είμαι τόσο φοβητσιάρης τελικά.

Μαραντόνα: Αυτό θέλω να ακούω! Πάμε τώρα να κάνουμε μια πάσα;

Μίμης: Αν δεν σε πειράζει να τη στείλω κατά λάθος στο διπλανό χωράφι!

Μαραντόνα: Τέλεια!