Μάθημα : ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ - Ανακαλύπτουμε εικόνες, πρόσωπα και ιστορίες

Σε αυτή την ενότητα
• Θα μιλήσουμε για τη ζωή και τη δράση ορισμένων προφητών.
• Θα αναγνωρίσουμε κοινά χαρακτηριστικά στο κήρυγμά τους.
• Θα περιγράψουμε τον ρόλο του Θεού στη ζωή τους.
• Θα εντοπίσουμε στα κείμενά τους χαρακτηριστικά του Θεού της Βίβλου.
• Θα διακρίνουμε τη σχέση των προφητών με το πρόσωπο του Ιησού Χριστού.
• Θα συσχετίσουμε τα μηνύματα των προφητειών με τα προβλήματα της
σύγχρονης εποχής.
• Θα εξηγήσουμε τη διαφορά μεταξύ προφητών και ανθρώπων που
«προλέγουν» το μέλλον (μέντιουμ κ.ά.).
• Θα συζητήσουμε και θα εξηγήσουμε ό,τι μας εμπνέει και μας συγκινεί στο έργο
των προφητών.

Μαθαίνω το παρακάτω κείμενο (με δικά μου λόγια)

Στα πολύ παλιά χρόνια, πριν τη γέννηση του Χριστού, υπήρχαν εποχές που οι Ισραηλίτες ξεχνούσαν
τον Θεό και τις εντολές του. Κάποιες φορές, μάλιστα, έφταναν να λατρεύουν «ψεύτικους» θεούς,
ενώ στις σχέσεις τους κυριαρχούσαν η σκληρότητα και η αδικία. Τότε, παρουσιάζονταν στον κόσμο οι προφήτες.
Ήταν άνθρωποι που ο Θεός τούς ανέθετε μια μεγάλη αποστολή: να μιλήσουν στους ανθρώπους για το
θέλημά του και να τους καλέσουν σε μετάνοια, αλλαγή, δηλαδή, του τρόπου ζωής τους και επιστροφή
στον Θεό. Οι προφήτες εμπιστεύονταν απόλυτα τον Θεό και γι’ αυτό δε δίσταζαν να κηρύττουν το θέλημά του. Θύμιζαν στον λαό ό,τι είχε κάνει ο Θεός γι’ αυτούς και προειδοποιούσαν ότι τα άνομα έργα θα είχαν άσχημα αποτελέσματα στη ζωή τους.Ταυτόχρονα, έδιναν ελπίδα και θάρρος στους ανθρώπους. Τους παρηγορούσαν αναγγέλλοντας τον ερχομό του Μεσσία στον κόσμο, δηλαδή του Χριστού, ο οποίος θα τους έσωζε. Όχι μόνο τους Ισραηλίτες, αλλά ολόκληρο τον κόσμο. Οι άνθρωποι έπαιρναν ελπίδα από το κήρυγμα των προφητών και, πράγματι, κάποιοι απ’ αυτούς μετανοούσαν και άλλαζαν τρόπο ζωής. Κάποιες φορές, όμως, ενοχλούνταν από τα λεγόμενά τους και τους καταδίωκαν. Κάποιους, μάλιστα, έφτασαν να τους θανατώσουν.

Μετά τον θάνατο του Σολομώντα οι Ισραηλίτες άρχισαν να μαλώνουν μεταξύ τους. Η χώρα
χωρίστηκε σε δύο τμήματα και κάθε τμήμα είχε τον δικό του βασιλιά. Οι άνθρωποι δεν νοιάζονταν πια για τον αληθινό Θεό και λάτρευαν τα είδωλα τα οποία έφτιαχναν μόνοι τους από πέτρα και ξύλο. Ένας από τους βασιλιάδες αυτούς λεγόταν Αχαάβ. Αυτός λάτρευε έναν ψεύτικο θεό που τον ονόμαζαν Βάαλ, τον “θεό” του ουρανού και της βροχής. Τότε ο Ηλίας παρουσιάστηκε στον βασιλιά και του είπε: «Για την ασέβειά σου ο Θεός θα σε τιμωρήσει. Επί τρία χρόνια ούτε σταγόνα βροχής δεν θα πέσει στη χώρα σου κι η πείνα θα θερίσει τον λαό σου». Πραγματικά, από τη μέρα εκείνη έκλεισε θαρρείς ο ουρανός και έπαψε να βρέχει. Οι συμπατριώτες του αλλά και ο Αχαάβ δυσαρεστήθηκαν πολύ και καταδίωξαν τον προφήτη. Ο Ηλίας, για να αποφύγει την οργή τους, έφυγε στην έρημο, όπου τρεφόταν με το ψωμί και το κρέας που του έφερναν κοράκια και ξεδιψούσε από έναν μισοξεραμένο χείμαρρο. Οι διώξεις του προφήτη, όμως, συνεχίστηκαν. Όταν η βασίλισσα Ιεζάβελ καθιέρωσε τη λατρεία των ειδώλων, ο Ηλίας αγωνίστηκε σκληρά εναντίον τους. Η βασίλισσα ορκίστηκε να τον εξοντώσει και εκείνος αναγκάστηκε πάλι να φύγει. Διέσχισε την έρημο και κατέφυγε στη σπηλιά ενός βουνού. Εκεί, αποκαμωμένος, προσευχήθηκε στον Θεό. Τότε ο Κύριος του είπε:
«Βγες έξω και στάσου στο βουνό ενώπιόν μου». Μεγάλος άνεμος και δυνατός έσχιζε τα βουνά και συνέτριβε τους βράχους στο πέρασμά του, αλλά ο Κύριος δεν ήταν σ’ εκείνον τον άνεμο. Μετά τον άνεμο έγινε σεισμός, αλλά ούτε και στον σεισμό ήταν ο Κύριος. Μετά τον σεισμό ήρθε φωτιά, αλλά ούτε και στη φωτιά ήταν ο Κύριος. Και μετά τη φωτιά ακούστηκε ένας ήχος από ελαφρό αεράκι. Εκεί ήταν ο Κύριος.
Γ΄ Βασ 19

ΜΑΘΑΙΝΩ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ

Ο προφήτης Αμώς Κλήθηκε απευθείας από τον Θεό στο προφητικό αξίωμα.

Κατέκρινε την ηθική και θρησκευτική κατάπτωση του Ισραήλ και την κοινωνική αδικία, καλώντας τον λαό σε μετάνοια. Αν και στερούνταν μόρφωσης, διακρινόταν για την πρωτοτυπία, τη φυσικότητα, τη δύναμη και την ευθύτητα του λόγου του. Λόγω, όμως, του σφοδρού ελέγχου και των σκληρών λόγων του για την τύχη του Ισραήλ, ξεσήκωσε εναντίον του την ιερατική τάξη, ώστε ο αρχιερέας Αμασίας ζήτησε από τον βασιλέα Ιεροβοάμ την εξορία του στο βασίλειο του Ιούδα, διαβάλλοντάς τον ως ταραχοποιό. Τότε, ο Αμώς προανάγγειλε την καταστροφή της οικογένειας του Αμασία. 

Μαθαίνω τα παρακάτω:

Ο Ησαΐας ήταν ένας σπουδαίος προφήτης της Παλαιάς Διαθήκης. Έζησε στα Ιεροσόλυμα και ήταν πολύ μορφωμένος. Ο Θεός έδωσε στον Ησαΐα το προφητικό χάρισμα. Του ανέθεσε να πει στους συμπατριώτες του πως είχαν πάρει
λάθος δρόμο και είχαν απομακρυνθεί από τον Θεό. Κι ο Ησαΐας τούς δίδαξε: «Δεν θέλει ο Θεός θυσίες, γιορτές και ψεύτικεςπροσευχές, αλλά μόνο καλά έργα. Να τρέφετε τους πεινασμένους, να ποτίζετε τους διψασμένους, να ντύνετε τους γυμνούς, να βοηθάτε κάθε άνθρωπο που έχει την ανάγκη σας».

Αλλά ο Ησαΐας δεν μίλησε στους συμπατριώτες του μόνο για τα λάθη τους. Τους μίλησε και για τον Μεσσία. Προανάγγειλε τη γέννηση του Χριστού τόσο ζωντανά, σαν να ήταν μπροστά στο γεγονός. Το ίδιο καθαρά μίλησε και για όσα θα πάθαινε ο Μεσσίας, δηλαδή την προδοσία, τις προσβολές, τον μαρτυρικό θάνατο.

Επειδή ο Ησαΐας κατέκρινε τις κακές πράξεις του βασιλιά Μανασσή, αυτός διέταξε να τον θανατώσουν.

Μαθαίνω τα παρακάτω:

Ένας άλλος προφήτης ήταν ο Ιερεμίας. Ο Θεός τον κάλεσε και του είπε: «Πριν ακόμη γεννηθείς, σε διάλεξα και σε ξεχώρισα, για να είσαι προφήτης στους λαούς».
Ο προφήτης Ιερεμίας μετέφερε στον λαό ένα μήνυμα του Θεού που υποσχόταν ότι, την εποχή που θα έρθει ο Σωτήρας, ο Θεός θα κάνει μια καινούρια συμφωνία με τον λαό του.

Ο Ιερεμίας είχε τη βαθιά πεποίθηση ότι ο άνθρωπος μπορεί να αλλάξει στ’ αλήθεια, μόνο όταν μετανιώσει πραγματικά. Μια τέτοια μετάνοια όμως δεν πετυχαίνεται με εξωτερικές αλλαγές. Είναι πάνω απ’ όλα μια υπόθεση της καρδιάς, εσωτερική. Ο προφήτης Ιερεμίας προσπαθούσε να δείξει στους ανθρώπους τα λάθη τους. Στεκόταν στην πόρτα του ναού και κήρυττε άφοβα. Η συμπεριφορά του αυτή ενόχλησε τους Ισραηλίτες, οι οποίοι  του απαγόρεψαν να μιλάει
στον λαό, έκαψαν τις προφητείες του, αποπειράθηκαν να τον δηλητηριάσουν, τον μαστίγωσαν και τον φυλάκισαν.

Ο Ιωνάς ήταν ευσεβής άνδρας. Κάποια μέρα ο Θεός τού είπε: «Σήκω να πας στη Νινευή, τη μεγάλη πόλη. Εκεί
να πεις στους κατοίκους ότι θα τους τιμωρήσω, γιατί είδα πόσο κακοί είναι». Ο Ιωνάς όμως φοβήθηκε να πάει στη
Νινευή και δεν υπάκουσε. Πήγε σε ένα παραθαλάσσιο μέρος και βρήκε ένα πλοίο που πήγαινε προς την αντίθετη
κατεύθυνση.

Για δεύτερη φορά τότε είπε ο Θεός στον Ιωνά: «Σήκω να πας στη Νινευή. Εκεί να πεις
στους ανθρώπους ότι θα τους τιμωρήσω». Αυτή τη φορά ο Ιωνάς υπάκουσε. Πήγε στο κέντρο της πόλης και φώναξε: «Σαράντα μέρες ακόμα και η Νινευή θα καταστραφεί!». Τότε οι κάτοικοι της Νινευή τρόμαξαν. Φόρεσαν πένθιμα ρούχα και προσευχήθηκαν στον Θεό να τους γλιτώσει. Σταμάτησαν τις κακές πράξεις και τις αδικίες τους.

Όταν είδε ο Θεός πως οι Νινευίτες άφησαν την κακία τους, αποφάσισε να μην καταστρέψει την πόλη.

Ο Ιωάννης, ο γιος του Ζαχαρία και της Ελισάβετ, γεννήθηκε με θαυμαστό τρόπο όταν οι γονείς του ήταν πολύ
μεγάλοι σε ηλικία. Οι άνθρωποι γύρω του έλεγαν ότι ήταν ένα παιδί ευλογημένο από τον Θεό. Ενώ ήταν ακόμη νέος, εγκατέλειψε τον κόσμο κι αποτραβήχτηκε στηνέρημο του Ιορδάνη ποταμού, όπου δίδασκε τον λαό και
καλούσε τους ανθρώπους να μετανοήσουν. Ο Ιωάννης ζούσε με προσευχή και νηστεία, φορούσε
ρούχα από τρίχες καμήλας και δερμάτινη ζώνη στη μέση του. Η τροφή του ήταν αγριόχορτα και μέλι.                            Καλούσε όλους να σταματήσουν το κακό και τις αδικίες, να μετανοήσουν και να αλλάξουν τρόπο ζωής, επειδή έχει φτάσει η Βασιλεία του Θεού, με την έλευση του Χριστού στον κόσμο. Ο Ιωάννης κατέκρινε τον άρχοντα της περιοχής, τον Ηρώδη, για την αμαρτωλή ζωή του. Επίσης κατηγορούσε τους τελώνες, επειδή απαιτούσαν από τους ανθρώπους περισσότερα από ό,τι γράφει ο νόμος, και τους στρατιώτες, επειδή έπαιρναν λεφτά με τη βία. Αυτό στάθηκε αφορμή να τον συλλάβουν, να τον φυλακίσουν και τελικά να τον αποκεφαλίσουν. Ονομάστηκε και Πρόδρομος, επειδή με τη ζωή και το έργο του προετοίμασε τους ανθρώπους να δεχτούν τον Χριστό. 

Μαθαίνω:

Οι προφήτες με τα κηρύγματά τους ήθελαν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να καταλάβουν τα λάθη τους, να μετανοήσουν και να αλλάξουν τρόπο ζωής. Προσπαθούσαν να μιλούν με τρόπο κατανοητό για τους ανθρώπους της εποχής τους. Χρησιμοποιούσαν αφηγήσεις, χρησμούς, ποιήματα και τραγούδια. Παρακάτω βλέπουμε κάποια από αυτά.

Υπενθυμίζουν τη φροντίδα και την αγάπη του Θεού.

Κατακρίνουν όσους αδικούν και υπερασπίζονται τους αδικημένους.

Καλούν τους ανθρώπους να μετανιώσουν και να είναι δίκαιοι.

Προειδοποιούν για τις επερχόμενες καταστροφές.

Προειδοποιούν για τις επεργχόμενες καταστροφές στη φύση.

Προαναγγέλλουν τον ερχομό του Χριστού στον κόσμο.

Αναφέρονται στον Ιωάννη τον Βαπτιστή και στον δρόμο που άνοιξε για τον ερχομό του Ιησού.

Διαβάζουμε και μαθαίνουμε το κουίζ.

ΜΑΘΑΙΝΩ

Το κακό πάντα ανταγωνίζεται το καλό. Οι άνθρωποι από τα παλιά χρόνια μέχρι και σήμερα μπορεί να επιθυμούν την ειρήνη και τη δικαιοσύνη, αλλά συχνά το λησμονούν, όταν πρόκειται να προασπίσουν τα δικά τους συμφέροντα. Πριν τη γέννηση του Χριστού, οι προφήτες έστελναν τα μηνύματά τους και προειδοποιούσαν τους Ισραηλίτες ν΄ αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους.

Σήμερα, τα μηνύματά τους παραμένουν διαχρονικά και επίκαιρα.

Δυστυχώς όμως λίγοι τα αντιλαμβάνονται!

Κουίζ Θρησκευτικών Ε΄ Δημοτικού:

Μαθητεία: Ένας Παντοτινός Δρόμος

Οδηγίες: Επιλέξτε τη σωστή απάντηση για κάθε ερώτηση, αντλώντας πληροφορίες από την ενότητα «1. Μαθητεία: ένας παντοτινός δρόμος».

1. Μαθητεία στην Αρχαία Ελλάδα

Στην Οδύσσεια του Ομήρου, ποιο πρόσωπο ήταν ο έμπιστος φίλος του Οδυσσέα, στον οποίο εμπιστεύτηκε την ανατροφή και εκπαίδευση του γιου του Τηλέμαχου;

Α. Αριστοτέλης Β. Μέντορας Γ. Σωκράτης,

2. Ρόλος του Δασκάλου

Σύμφωνα με τους Τρεις Ιεράρχες, ποια τρία βασικά στοιχεία πρέπει να χαρακτηρίζουν την παιδεία και τη σχέση του δασκάλου με τους μαθητές του;

Α. Τιμιότητα, πειθαρχία και ευσέβεια Β. Ελευθερία, αγάπη και σεβασμό Γ. Υπομονή, σκληρή εργασία και γνώση

3. Ο Δάσκαλος ως Πρότυπο

Στο κείμενο «Αν θες να λέγεσαι δάσκαλος…», αναφέρεται ότι ο δάσκαλος πρέπει να καλλιεργεί ήθος και αρετές μέσω...

Α. Της αυστηρής κριτικής. Β. Της χρήσης του διαλόγου. Γ. Του παραδείγματός του.

4. Αποφθέγματα για την Παιδεία

Ποιος αρχαίος φιλόσοφος είπε την περίφημη φράση: «Η παιδεία είναι δεύτερος ήλιος για τους ανθρώπους»;

Α. Αριστοτέλης Β. Πλάτων Γ. Μέγας Βασίλειος

5. Αποφθέγματα για την Παιδεία

Ο ποιητής Κωστής Παλαμάς, στο ποίημα «Στον δάσκαλο», παραλληλίζει τον δάσκαλο με τον μυθικό γίγαντα που κρατάει τα βάρη του κόσμου στην πλάτη του. Ποιος είναι αυτός ο γίγαντας;

Α. Προμηθέας Β. Άτλαντας Γ. Ηρακλής

6. Σχολεία του Κόσμου σήμερα

Σύμφωνα με την έκθεση της UNICEF (2016) για τις ένοπλες συρράξεις στη Μέση Ανατολή και τη βόρεια Αφρική, ποιος είναι ένας κύριος λόγος που τα παιδιά δυσκολεύονται να πάνε σχολείο;

Α. Ο φόβος του πολέμου αποτρέπει τους γονείς από το να στέλνουν τα παιδιά στο σχολείο. Β. Δεν υπάρχουν αρκετά βιβλία και τετράδια. Γ. Τα παιδιά δεν ενδιαφέρονται να μάθουν γράμματα.

7. Ρόλος του Δασκάλου

Σύμφωνα με τον Ρόμπερτ Τζον Μίχαν, πότε πραγματικά αξίζει σε κάποιον ο τίτλος του «Δασκάλου»;

Α. Όταν κερδίζει πολλούς επαίνους. Β. Αν οι πράξεις του εμπνέουν τα παιδιά να πετύχουν περισσότερα, να ρωτούν περισσότερα και να ονειρεύονται περισσότερο. Γ. Όταν παραδέχεται τα λάθη του.

Περίληψη του Κειμένου

Το κείμενο αναφέρεται στον Ιησού Χριστό ως τον απόλυτο Διδάσκαλο, ο Οποίος δίδασκε κυρίως με το θεϊκό παράδειγμά Του, κάνοντας πρώτα Αυτός όσα ζητούσε από τους ανθρώπους. Βασικά παραδείγματα του παραδείγματος Του είναι: η νηστεία 40 ημερών στην έρημο (διδάσκοντας την άσκηση), η συγχώρηση των σταυρωτών Του (διδάσκοντας τη συγχώρηση) και το πλύσιμο των ποδιών των μαθητών Του (διδάσκοντας την ταπείνωση και την υπηρεσία).

Ο Ιησούς περιόδευε διαρκώς, κηρύττοντας το χαρμόσυνο μήνυμα της Βασιλείας του Θεού σε συναγωγές, στον Ναό, σε πόλεις και χωριά, ενώ συχνά χρησιμοποιούσε τη φύση (όχθες της λίμνης Γεννησαρέτ, πλαγιές βουνών) όταν συνέρρεαν πλήθη. Η πιο γνωστή ομιλία Του είναι η «Επί του όρους ομιλία», όπου δίδαξε την αγάπη προς τους εχθρούς, την αποφυγή της επίδειξης κατά την ελεημοσύνη και της κριτικής προς τους συνανθρώπους. Τέλος, ο Χριστός δεν δίστασε να επισκεφθεί σπίτια «αμαρτωλών», εξηγώντας ότι ήρθε ως γιατρός για τους αρρώστους και ως κλητήρας για τους αμαρτωλούς, προκειμένου να τους καλέσει σε μετάνοια.

📚 Μελέτη Κειμένου: Ο Χριστός ως Διδάσκαλος και Παράδειγμα

Το κείμενο των Θρησκευτικών της Ε΄ Δημοτικού επικεντρώνεται στον Ιησού Χριστό ως Διδάσκαλο, συνοδοιπόρο και οδηγό, τονίζοντας δύο βασικές πτυχές του έργου του:

1. Το Θεϊκό Παράδειγμα (Διδάσκει με πράξεις): Ο Χριστός έκανε πρώτα ο Ίδιος αυτά που ζητούσε από τους ανθρώπους.

2. Το Κήρυγμα (Διδάσκει με λόγια): Ο Ιησούς περιόδευε κηρύττοντας το χαρμόσυνο μήνυμα της Βασιλείας του Θεού.

📝 Κεντρική Ιδέα

Ο Χριστός διδάσκει την Αλήθεια όχι μόνο μέσω του λόγου, αλλά κυρίως μέσω του θεϊκού παραδείγματός του (άσκησης, συγχώρησης, ταπείνωσης), και μεταφέρει το μήνυμα της αγάπης και της μετάνοιας σε όλους, υγιείς και αρρώστους, δίκαιους και αμαρτωλούς.

📝 Περίληψη Κειμένου

Ο Ιησούς Χριστός δίδασκε τους ανθρώπους όχι μόνο με τα λόγια του, αλλά κυρίως με το θεϊκό του παράδειγμα. Ό,τι ζητούσε από τους ανθρώπους να κάνουν, το έκανε πρώτα ο Ίδιος:

• Νήστεψε 40 μέρες, διδάσκοντας την άσκησης και τη νηστεία.

• Συγχώρεσε τους σταυρωτές του, διδάσκοντας τη συγχώρηση.

• Έπλυνε τα πόδια των μαθητών του, διδάσκοντας την ταπείνωση.

Ο Χριστός περιόδευε συνεχώς σε πόλεις και χωριά, κηρύττοντας το χαρμόσυνο μήνυμα της Βασιλείας του Θεού. Δίδασκε σε συναγωγές, στον ναό, αλλά και στη φύση (όχθες λίμνης, βουνά), όπου συγκεντρώνονταν χιλιάδες για να τον ακούσουν.

Στην περίφημη «Επί του όρους ομιλία», ο Χριστός τόνισε την ανώτερη εντολή: να αγαπούν τους εχθρούς τους, να κάνουν καλό σε όσους τους μισούν και να προσεύχονται γι' αυτούς. Επίσης, δίδαξε την αφανή ελεημοσύνη (χωρίς να το ξέρει κανείς) και τη μη κριτική («μην κρίνετε τους συνανθρώπους σας»).

Τέλος, ο Ιησούς δεν δίστασε να επισκεφθεί σπίτια αμαρτωλών, εξηγώντας ότι δεν ήρθε για τους δίκαιους, αλλά για να καλέσει σε μετάνοια τους αρρώστους (τους αμαρτωλούς), καθώς αυτοί έχουν ανάγκη από τον «γιατρό». Ο Χριστός είναι ο Ίδιος η Αλήθεια και ο δρόμος για τη Βασιλεία του Θεού.

❓ Κουίζ για Μαθητές/Μαθήτριες Ε΄ Δημοτικού (Μέτριας Δυσκολίας)

Επιλέξτε τη σωστή απάντηση:

🔑 Απαντήσεις Κουίζ

1. Β (Το θεϊκό του παράδειγμα)

2. Β (Την ταπείνωση)

3. Γ (Σαράντα ημέρες)

4. Β (Τη συγχώρηση)

5. Β (Το μήνυμα της Βασιλείας του Θεού)

6. Α (Η Επί του όρους ομιλία)

7. Β (Να τους αγαπούν και να προσεύχονται γι' αυτούς)

8. Β (Αφανώς, χωρίς να το ξέρει κανείς)

9. Α («Οι υγιείς δεν έχουν ανάγκη από γιατρό»)

10. Β (Ο Ίδιος η Αλήθεια)

Ο Ιησούς, στον λόγο του, συχνά χρησιμοποιούσε παραβολές. Η σπουδαιότητα των παραβολών φαίνεται και από το ότι καλύπτουν το ένα τρίτο της διδασκαλίας του. Όταν ο Ιησούς δίδασκε με παραβολές, αφηγούταν απλές ιστορίες που προκαλούσαν το ενδιαφέρον των ακροατών και ήταν εύκολο ν’ απομνημονευτούν. Με αυτόν τον τρόπο, πετύχαινε δύο πράγματα. Βοηθούσε τους μαθητές του, και διαμέσου των μαθητών του, αργότερα, την Εκκλησία, να καταλάβουν καλύτερα και να θυμούνται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα τις αλήθειες της διδασκαλίας του, ενώ ταυτόχρονα έκρυβε τα νοήματα της διδασκαλίας του από τους Φαρισαίους και από όσους δεν ήταν έτοιμοι να δεχτούν την αλήθεια των λόγων του. Κάποιες φορές ακόμα και οι μαθητές του δεν καταλάβαιναν τι σήμαιναν τα λόγια
του στις παραβολές που χρησιμοποιούσε∙ κι εκείνος, σαν τον δάσκαλο που οι μαθητές του δεν τον προσέχουν, τους μάλωνε: «ακόμη κι εσείς που τόσο χρόνο είστε μαζί μου, δεν μπορείτε να καταλάβετε το νόημα των λόγων μου;».

Μαθαίνω

Ο Ιησούς, ξεκινώντας το έργο του, κάλεσε κοντά Του ανθρώπους απλούς για να γίνουν μαθητές Του. Οι πρώτοι που ανταποκρίθηκαν ήταν ψαράδες από τη λίμνη Γεννησαρέτ: ο Ανδρέας, ο Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης. Με τη φράση "Ακολουθήστε με και θα σας κάνω ψαράδες ανθρώπων", ο Χριστός τους κάλεσε να αφήσουν τα δίχτυα τους και να Τον ακολουθήσουν για να σώσουν ψυχές.

Συνολικά, ο Χριστός επέλεξε δώδεκα μαθητές, οι οποίοι σχημάτισαν μια στενή ομάδα γύρω Του. Αυτοί οι άνθρωποι δεν ήταν πλούσιοι ή σπουδασμένοι, αλλά είχαν καθαρή καρδιά και πίστη. Ζούσαν μαζί Του, άκουγαν τη διδασκαλία Του και έβλεπαν τα θαύματά Του. Αργότερα, ο Ιησούς τους έστειλε ανά δύο σε διάφορες πόλεις για να κηρύξουν τη βασιλεία του Θεού και να θεραπεύσουν ασθενείς, δίνοντάς τους τη δύναμη να συνεχίσουν το έργο Του. Οι μαθητές έγιναν οι "Απόστολοι", οι αγγελιοφόροι δηλαδή που μετέφεραν το μήνυμα της αγάπης σε όλο τον κόσμο.

1. Γιατί χρειαζόμαστε τους κανόνες;

Οι κανόνες δεν υπάρχουν για να μας περιορίζουν, αλλά για να προστατεύουν την ελευθερία μας και να μας βοηθούν να ζούμε όμορφα με τους άλλους.

• Στο σπίτι και στο σχολείο: Όταν δεν υπάρχουν κανόνες (π.χ. όταν κάποιος ξενυχτάει ή κάνει ζημιές), τότε υπάρχουν συνέπειες, όπως κούραση στο μάθημα ή κακές σχέσεις με τους φίλους μας.

• Στην κοινωνία: Κανόνες όπως ο σεβασμός στην ησυχία των άλλων, η καθαριότητα στους δημόσιους χώρους και η τήρηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας είναι απαραίτητοι για να είμαστε όλοι ασφαλείς και ευτυχισμένοι.

2. Τι είναι τα Ανθρώπινα Δικαιώματα;

Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι οι βασικές ελευθερίες που έχουμε όλοι μας από τη στιγμή που γεννιόμαστε. Δεν μας τα «χαρίζει» καμία κυβέρνηση, αλλά μας ανήκουν επειδή είμαστε άνθρωποι.

• Τα πιο σημαντικά δικαιώματα είναι: Η ζωή, η ελευθερία, η ισότητα, η υγεία, η εκπαίδευση και η ελευθερία της γνώμης.

3. Τα βασικά άρθρα της Διακήρυξης (με απλά λόγια)

Σύμφωνα με τη Διεθνή Διακήρυξη:

• Ισότητα: Όλοι οι άνθρωποι γεννιόμαστε ελεύθεροι και ίσοι, χωρίς να παίζει ρόλο το χρώμα, η γλώσσα ή η θρησκεία μας.

• Ασφάλεια: Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μας κάνει κακό, να μας έχει δούλους ή να μας συλλαμβάνει χωρίς λόγο.

• Ελευθερία Σκέψης: Μπορούμε να πιστεύουμε σε όποια θρησκεία θέλουμε και να λέμε ελεύθερα τη γνώμη μας.

• Πρόνοια: Όλοι έχουμε δικαίωμα στην εργασία, στην ανάπαυση και στην προστασία από το κράτος.

Συμπέρασμα: Για να ζούμε καλά μαζί, πρέπει να θυμόμαστε ότι τα δικαιώματά μας σταματούν εκεί που ξεκινούν τα δικαιώματα των άλλων. Ο σεβασμός στους κανόνες είναι η βάση της κοινότητάς μας.