Μάθημα : Νεοελληνική Λογοτεχνία_ Γ' Λυκείου
EL1167211 - ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ
Περιγραφή Μαθήματος
Στο μάθημα αυτό θα βρείτε χρήσιμα στοιχεία της θεωρίας σχετικά με τους κειμενικούς δείκτες καθώς και κείμενα σχετικά με τις θεματικές ενότητες που αναφέρονται στα σχολικά εγχειρίδια της Γ' Λυκείου.
Ποιος αφηγείται μια ιστορία; Με ποιο τρόπο; Ποια είναι η οπτική του γωνία; Γιατί ο συγγραφέας επιλέγει αυτού του είδους τον αφηγητή; Με ποια σειρά εκτυλίσσονται τα γεγονότα; Που λαμβάνει χώρα η ιστορία; Πώς όλες αυτές οι επιλογές από πλευράς συγγραφέα επηρεάζουν την ανταπόκρισή μας στην αφηγούμενη ιστορία;Αυτά είναι μερικά από τα βασικά ερωτήματα που θα εξετάσουμε στην ενότητα αυτή.
Οι άνθρωποι πάντα θα γράφουν ποίηση. Αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος...
Το διήγημα δημοσιεύτηκε το 1971, στην περίοδο της δικτατορίας, και το θέμα του σχετίζεται με την ημέρα της επιβολής της (21 Απριλίου 1967).Χριστ
ουγεννιάτικο διήγημα που δημοσιεύτηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1906 στην εφημερίδα Εστία.Από τα 170 διηγήματα του Παπαδιαμάντη που γνωρίζουμε, περίπου 35 είναι γραμμένα με αφορμή τις δύο μεγάλες χριστιανικές εορτές, Χριστούγεννα και Πάσχα, ή αναφέρονται με κάποιον τρόπο σ' αυτές. Τα περισσότερα, γύρω στα 25 αναφέρονται στην εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων (τα περισσότερα αναφέρονται κυρίως στην περίοδο από την παραμονή των Χριστουγέννων μέχρι την τρίτη μέρα), της Πρωτοχρονιάς (τρία μόνα στο διήμερο της παραμονής και ανήμερα της Πρωτοχρονιάς) και των Φώτων (δύο μόνο). Σχεδόν όλα τα εορταστικά του διηγήματα γράφτηκαν για να δημοσιευτούν στις εφημερίδες και διαδραματίζονται (εκτός από δύο) στο νησί της καταγωγής του, στη Σκιάθο.
Απο τη Συλλογη διηγημάτων Ζητείται ελπίς (1954)
Έγκλημα τιμής?Έγκλημα πάθους?
Εν βρασμώ ψυχής?
Εκδίκηση?
Τι ορίζει την ηθική, την τιμή σε μια εποχή, σε κάθε κοινωνία?
Πώς επιτυγχάνεταιη δικαιοσύνη σε μια κοινωνία?
Η Σοροκάδα ανήκει στη συλλογή διηγημάτων Σπιλιάδες . Ο Νίκος Κάσδαγλης ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά των πεζογράφων. Η συλλογή διηγημάτων Σπιλιάδες 1952 (σπιλιάδες = ξαφνική πνοή ανέμου από τη στεριά προς τη θάλασσα, ανεμοσυρμή) είναι το πρώτο του έργο. Περιέχει τέσσερα διηγήματα, θαλασσογραφίες, που σκιαγραφούν την υπαρξιακή σχέση του ανθρώπου με τη θάλασσα, η οποία λειτουργεί ως πανίσχυρη μοίρα και θεός τιμωρός σε μια κοινωνία κλειστή, όπου οι άνθρωποι εμπλέκονται σε αδιέξοδες καταστάσεις και φθοροποιά πάθη.
Μόλις στα 17 της χρόνια δημοσιεύει στο περιοδικό Καινούργια εποχή το ποίημά της «Μοναξιά» μετά από παρότρυνση του Νίκου Καζαντζάκη, ο οποίος έστειλε γράμμα στον Γιάννη Γουδέλη, τον διευθυντή της Καινούργιας εποχής γράφοντας: «Παρακαλώ, δημοσιεύστε αυτό το ποίημα, το έχει γράψει μία κοπέλα που δεν έχει βγάλει ακόμα το γυμνάσιο. Είναι το ωραιότερο ποίημα που διάβασα ποτέ!». Από τότε άνοιξε ο δρόμος για την ενασχόληση της με την ποίηση και τη μετάφραση. 
ΑΖΙΖ ΝΕΣΙΝ (1915-1995). Τούρκος συγγραφέας και πολιτικός ακτιβιστής. Από τους πιο γνωστούς λογοτέχνες της Τουρκίας διεθνώς. Γενέτειρά του η νήσος Χάλκη της Κωνσταντινούπολης. Μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο, στα 19 χρόνια του φοίτησε στη σχολή Ευελπίδων της Τουρκίας, το 1939 έγινε ανθυπολοχαγός. Στα γράμματα τον βλέπουμε για πρώτη φορά το 1944 με διηγήματα και ποιήματα στην εφημερίδα “μιλιετ” και ένα χρόνο αργότερα αποτάχθηκε από τον στρατό για τις του πεποιθήσεις. Για να ζήσει άνοιξε μπακάλικο, αλλά τελικά αφιερώθηκε στη δημοσιογραφία και τη συγγραφήΑπό το 1970 ήτανε από τούς δημοφιλέστερους συγγραφείς στην Τουρκία. Έγραψε ποίηση, διηγήματα, θέατρο, δοκίμια και ασκούσε κριτική στο Τουρκικό καθεστώς, ζητώντας την επαναφορά της Δημοκρατίας στη χώρα.Πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 6/7/1995 μέσα σε βιβλιοπωλείο της Σμύρνης την ώρα που υπόγραφε τα βιβλία του. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε τριάντα γλώσσες και στα Ελληνικά.
Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι είναι από τα κορυφαία έργα του Σολωμού και της νεοελληνικής ποίησης γενικότερα. Μπορούμε επίσης να πούμε ότι είναι το έργο ζωής του Σολωμού, αφού, όπως φαίνεται, τον απασχόλησε σε όλη τη διάρκεια της ώριμης ποιητικής του περιόδου.
Θέμα του είναι ο ηρωικός αγώνας των Μεσολογγιτών κατά τη δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου (1825-1826) ως την απεγνωσμένη έξοδο, την παραμονή των Βαΐων. Ο ποιητής ξεκινώντας από το συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός ανάγεται στον αγώνα του ανθρώπου για την ηθική, την εσωτερική του ελευθερία. Το έργο όμως ποτέ δεν ολοκληρώθηκε και έφτασε σ' εμάς σε χειρόγραφα «αποσπάσματα» συγκροτημένα σε τρία Σχεδιάσματα1 που το καθένα τους αντιπροσωπεύει όχι μονάχα διαφορετικό στάδιο επεξεργασίας αλλά και διαφορετική ποιητική αντίληψη. Το αρχικό σχεδίασμα, «συνθεμένο εις είδος προφητικού θρήνου εις το πέσιμο του Μεσολογγίου», πρέπει να γράφτηκε γύρω στα 1830. Παρουσιάζει στενή σχέση με το 5ο κεφ. της Γυναίκας της Ζάκυθος. Το Β' Σχεδίασμα, σε στίχους δεκαπεντασύλλαβους ομοιοκατάληκτους ζευγαρωτούς, «εις το οποίον εικονίζοντο τα παθήματα των γενναίων αγωνιστάδων εις τες υστερινές ημέρες της πολιορκίας έως οπού έκαμαν το γιουρούσι», το δούλευε ο ποιητής από το 1833 ως το 1844, οπότε αρχίζει να το ξαναπλάθει σε νέα μορφή (Γ' Σχεδίασμα), σε στίχους λιτούς, χωρίς ομοιοκαταληξίες, αλλά αρμονικότατους.
