Περιγραφή Μαθήματος
blog θρησκευτικών: https://mparakouthriskeutika.wordpress.com
ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ !
ΕΔΩ ΘΑ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΤΗΝ ΥΛΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΝΟΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΣΑΣ.
ΑΡΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ
Α΄ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
«Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη»:
Η εξάπλωση της Εκκλησίας στην οικουμένηΑ ΠΟΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ; ΤΙ ΒΛΕΠΕΙΣ; ΠΟΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙΣ; ΕΧΕΙΣ ΠΡΟΣΕΞΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΟ ΝΑΟ; ΞΕΡΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ;
Β ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ;
ΠΟΙΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ;
ΠΟΙΕΣ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΥΜΕΝΗ ΕΙΚΟΝΑ;
Γ ΠΟΙΕΣ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΤΗΣ 1ΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ 3ΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ;
Δ ΤΙ ΒΛΕΠΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ; ΤΙ ΦΟΡΟΥΝ ΟΙ ΕΙΚΟΝΙΖΟΜΕΝΟΙ; ΣΕ ΠΟΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΛΕΣ ΝΑ ΑΝΗΚΟΥΝ; ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΑΣ;
ΧΑΤΖΗΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ
Ευαγγελία Καρακίτσου
1. Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ- ΠΡΟΤΥΠΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
Η ζωή στις πρώτες κοινότητες
Χαρίσματα στην υπηρεσία της κοινότητας
Οι χριστιανικές κοινότητες οργανώθηκαν από πολύ νωρίς. Σε κάθε τοπική Εκκλησία, εκτός από τον λαό (λαϊκούς), υπήρχαν ο επίσκοπος, οι πρεσβύτεροι και οι διάκονοι που είχαν την ευθύνη της και αποτελούσαν τον κλήρο. Ο επίσκοπος εκλεγόταν από τον κλήρο. Το έργο των κληρικών ήταν να τελούν τη Θεία Ευχαριστία και τα μυστήρια (λειτουργοί), να διδάσκουν τον λόγο του Θεού (διδάσκαλοι) και να φροντίζουν την πνευματική προκοπή των πιστών (ποιμένες). Κλήρος και λαός λειτουργούσαν ως ενιαίο σώμα και το κάθε μέλος ενεργούσε σύμφωνα με το χάρισμά του. Οι κληρικοί εκλέγονταν από τις κοινότητές τους και μπορούσαν να είναι έγγαμοι. Από τον 3ο αι. μ.Χ., οι επίσκοποι των μεγαλύτερων πόλεων ονομάστηκαν «μητροπολίτες», επίσκοποι δηλαδή της μητροπόλεως, της πρωτεύουσας μιας ρωμαϊκής επαρχίας. Από τον 5ο αι. μ.Χ., οι μητροπολίτες κάποιων πόλεων που ήταν σπουδαία κέντρα του Ρωμαϊκού κράτους ονομάστηκαν «πατριάρχες». Οι πόλεις αυτές που έγιναν και μεγάλα κέντρα του Χριστιανισμού ήταν η Ρώμη, η Κωνσταντινούπολη, η Αλεξάνδρεια, η Αντιόχεια και τα Ιεροσόλυμα.
ΠΟΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΣΤΟΝ ΦΑΚΕΛΟ ΤΗΣ ΣΤ ΤΑΞΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ;
Κείμενα από την Καινή Διαθήκη για τον κλήρο
Όλοι όσοι πίστεψαν είχαν μία καρδιά και μία ψυχή. Κανείς δεν θεωρούσε ότι κάτι από τα υπάρχοντά του ήταν δικό του, αλλά όλα τα είχαν κοινά. Οι απόστολοι κήρυτταν και βεβαίωναν με μεγάλη πειστικότητα ότι ο Κύριος Ιησούς αναστήθηκε. Και ο Θεός έδινε σε όλους πλούσια τη χάρη του. Δεν υπήρχε κανείς ανάμεσά τους που να στερείται τα απαραίτητα. Γιατί όσοι είχαν χωράφια ή σπίτια τα πουλούσαν, και έφερναν το αντίτιμο αυτών που πουλούσαν και το έθεταν στη διάθεση των αποστόλων. Από αυτό δινότανστον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του. Έτσι έκανε και ο Ιωσής, ένας λευίτης από την Κύπρο, που οι απόστολοι τον ονόμασαν Βαρνάβα, όνομα που μεταφράζεται «ο άνθρωπος της παρηγοριάς». Αυτός είχε ένα χωράφι, το πούλησε και έφερε τα χρήματα και τα έθεσε στη διάθεση των αποστόλων. Πράξ 4, 3237
Ο επίσκοπος κατά την άσκηση της εξουσίας του καθοδηγείται από τον χριστιανικό νόμο της αγάπης. Δεν είναι κάποιος τύραννος, αλλά ο πατέρας του ποιμνίου του. Το κύρος που διαθέτει είναι ουσιαστικά το κύρος που διαθέτει η Εκκλησία. Όσα μεγάλα κι αν είναι τα προνόμια του επισκόπου, δεν είναι κάποιος που έχει τοποθετηθεί πάνω από την Εκκλησία, αλλά είναι αυτός που κατέχει ένα αξίωμα μέσα στην Εκκλησία. Επίσκοπος και λαός αποτελούν μια οργανική ενότητα, και κανείς δεν μπορεί να νοηθεί χώρια από τον άλλο. Χωρίς επισκόπους δεν μπορεί να υπάρξει Ορθόδοξος λαός, αλλά και χωρίς Ορθόδοξο λαό δεν μπορεί να υπάρξει αληθινός επίσκοπος.
Κάλλιστος Ware (Ορθόδοξος Βρετανός Επίσκοπος Διοκλείας), Η Ορθόδοξη Εκκλησία.Το ίδιο και οι διάκονοι πρέπει να είναι σεμνοί, όχι διπρόσωποι, να μην έχουν το νου τους στο πολύ κρασί ούτε στο άνομο κέρδος∙ να κρατούν με καθαρή συνείδηση την πίστη που αποκάλυψε ο Θεός. Κι αυτοί όμως πρέπει πρώτα να δοκιμάζονται και όταν βρεθεί ότι δεν τους κατηγορεί κανείς, τότε μόνο να γίνονται διάκονοι. Το ίδιο και οι γυναίκες (εννοεί τις διακόνισσες) πρέπει να είναι σεμνές, να μην κακολογούν, να είναι προσεκτικές, άξιες εμπιστοσύνης σε όλα.
Α΄ Τιμ 3, 811iii. Κοινοβιακός μοναχισμός. Η πνευματική πολιτεία της ερήμου
Από τον 4ο αιώνα, όταν άρχισε να εξαπλώνεται ραγδαία ο Χριστιανισμός σε ολόκληρη την αυτοκρατορία, μεγάλες ομάδες πληθυσμού βαπτίζονται, χωρίς όμως να συμμερίζονται πλήρως το χριστιανικό πνεύμα και τον τρόπο ζωής των πρώτων χριστιανών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα πολλοί πιστοί να εγκαταλείπουν τον κόσμο και να αναχωρούν σε ερημικούς τόπους, για να αφιερωθούν στην προσευχή και να ζήσουν την αυθεντική χριστιανική ζωή. Αυτοί ονομάστηκαν αναχωρητές ή ερημίτες. Έτσι γεννήθηκε ο μοναχισμός, ως κίνημα διαμαρτυρίας προς το κοσμικό φρόνημα που φαινόταν ότι άρχισε να εισβάλλει στην Εκκλησία μετά την αναγνώριση του Χριστιανισμού ως επίσημης θρησκείας. 43Από πολύ νωρίς στους κύκλους των αναχωρητών έγινε κατανοητό ότι δεν μπορεί κανείς να προσεγγίσει τον Θεό ερήμην του πλησίον. Αυτό οδήγησε στην κοινοβιακή μορφή του μοναχισμού. Ο Παχώμιος ήταν ο πρώτος που ίδρυσε στην Αίγυπτο μοναστήρια, όπως τα γνωρίζουμε σήμερα. Στη συνέχεια, ο Μέγας Βασίλειος θεμελίωσε το κοινοβιακό σύστημα και καθόρισε τις βασικές αρχές του. Μεταξύ άλλων, όρισε ως προϋποθέσεις της μοναχικής ζωής την εγκράτεια, την υπακοή και την ακτημοσύνη. Επιπλέον, παρακινούσε τα μοναστήρια να φροντίζουν τους αρρώστους και τους φτωχούς, να ιδρύουν νοσοκομεία και ορφανοτροφεία, υπηρετώντας έτσι το καλό όλης της κοινωνίας. Η αγάπη του μοναχού απευθυνόταν σε κάθε άνθρωπο, κάτι που το βλέπουμε κυρίως στους μοναστικούς κανόνες για τη φιλοξενία. Έτσι, οι γέροντες της ερήμου προσκυνούσαν τους επισκέπτες τους, αναγνωρίζοντας στο πρόσωπο κάθε ξένου και φτωχού τον ίδιο τον Θεό, ενώ οι αδελφοί του Παχώμιου έπλεναν τα πόδια των επισκεπτών.
Η Αγια Αικατερινη by klery on Scribd
ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ : (ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ/ ΗΞΕΡΕΣ ΟΤΙ.../ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ)