Το Πρόγραμμα Σπουδών Δράσεις Ενεργού Πολίτη διαρθρώνεται σε 17 θεματικές ενότητες, που αντιστοιχούν στους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ) – Sustainable Development Goals (SDGs) και απευθύνεται σε μαθητές και μαθήτριες Γυμνασίου.

διαδικασία υλοποίησης δράσεων ενίσχυσης της ενεργού πολιτειότητας ενισχύοντας σημαντικές δεξιότητες των μαθητών/τριών που σχετίζονται με την ιδιότητα του/της ενεργού πολίτη. Στις προτεινόμενες δράσεις του Οδηγού συνδέεται η θεωρητική γνώση των μαθημάτων με τα ζητήματα/θέματα ενεργού πολιτειότητας με ένα ευρύ φάσμα τομέων για την επίτευξη των δεκαεπτά στόχων της βιώσιμης ανάπτυξης του ΟΗΕ οργανωμένα στα ακόλουθα πεδία: Κοινωνική αλληλεγγύη-υποστήριξη ευπαθών ομάδων, Συνύπαρξη στην κοινότητα, Δικτύωση μέσα από συμμετοχικές δράσεις και πρωτοβουλίες παροχής βοήθειας σε δύσκολες καταστάσεις και αειφορικές προκλήσεις, Προαγωγή ποιότητας ζωής του γενικού πληθυσμού, Προστασία και ανάδειξη του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος και υιοθέτηση πρακτικών Φιλοζωίας. Αξιοποιώντας τη βιωματική εμπειρία που αποτελεί βασικό στοιχείο του σχεδιασμού και υλοποίησης των δράσεων, προάγεται η ενεργός εμπλοκή όλων των μαθητών/τριών και ενισχύεται η σχέση εκπαιδευτικών μαθητών/τριών αλλά και των μαθητών/τριών μεταξύ τους. Ταυτόχρονα, αναδεικνύονται οι  δυνατότητες και ο σημαντικός ρόλος όλων των μαθητών/τριών στα στάδια της μαθησιακής διαδικασίας και ενισχύεται η αίσθηση αυτοαποτελεσματικότητας με την υλοποίηση ομαδοσυνεργατικών δράσεων. Παράλληλα, καλλιεργούνται αξίες όπως η υπευθυνότητα, η αλληλεγγύη, η αποδοχή του νέου, ο σεβασμός του διαφορετικού, κ.λπ..

Εξαιρετικά χρήσιμο οπτικοακουστικό υλικό της ελληνικής περιφέρειας της UNESCO για τους 17 ΣΤΟΧΟΥΣ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο.

Εδώ θα βρείτε χρήσιμο ενημερωτικό υλικό σχετικά με τους Στόχους της Βιώσιμης Ανάπτυξης. Μπορείτε να το κατεβάσετε και να το χρησιμοποιήσετε για τις δράσεις σας.

Τα τελευταία χρόνια το πρόβλημα της φτώχειας βρίσκεται στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου στη χώρα μας. Μάλιστα, με τη σταδιακή εξάπλωση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η οποία ξεκίνησε με την κατάρρευση της αγοράς κατοικίας των ΗΠΑ, είναι πολύ πιθανόν το πρόβλημα αυτό να παραμείνει σε δεσπόζουσα θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Μία στις 2 γυναίκες στην Αττική υφίσταται σεξουαλική βία ενώ 2 στις 5 γυναίκες έχουν βιώσει σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο εργασίας τους. Αναλυτικά όσα έδειξε η έρευνα της Eurostat για την έμφυλη βία στην Ελλάδα.

Η ψυχολογική βία, η οποία ασκείται μόνο σε στενές σχέσεις συντρόφων, εμφανίζεται ως η πιο συχνή μορφή βίας που δηλώνουν ότι υφίστανται οι γυναίκες σε ποσοστό 40,4%

στην Ελλάδα, μέχρι το 1980, τα περιστατικά βίας στα ελληνικά γήπεδα ήταν σπάνια και μεμονωμένα. Από το 1980 και μετά παρατηρείται βαθμιαία αύξηση των επεισοδίων, καθώς και ποιοτική μεταβολή στα χαρακτηριστικά τους, γεγονός που συμπίπτει με την επαγγελματοποίηση και εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου.

«Βλέπουμε ότι η Ελλάδα περνάει από μια πάρα πολύ μεγάλη δεύτερη κρίση μετά την πρώτη σοβαρή οικονομική κρίση, χωρίς να ξέρουμε πόσο μεγάλος θα είναι ο αντίκτυπος και των δύο κρίσεων στο μέλλον», λέει στην «Κ» ο Οθων Αναστασάκης, διευθυντής του Κέντρου Σπουδών Νοτιοανατολικής Ευρώπης στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Τι είναι η έμφυλη βία

Η βία κατά των γυναικών δεν εκδηλώνεται μόνο μέσω της σωματικής κακοποίησης, αλλά μπορεί να λάβει τις μορφές της ψυχολογικής, συναισθηματικής και σεξουαλικής βίας. Επίσης, η οικονομική αποστέρηση και η επιβεβλημένη από το σύντροφο ή σύζυγο κοινωνική απομόνωση αποτελούν εξίσου σοβαρές μορφές βίας.

Τα στατιστικά στοιχεία που δημοσιοποίησε η Eurostat (2022) τοποθετούν την Ελλάδα για το 2023 στην πρώτη θέση με το υψηλότερο Ποσοστό Υποκειμενικής Φτώχειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση με 67,0% σε σχέση με το μέσο όρο της ΕΕ του 24,1%.

Ο ιστότοπος προωθεί όψεις και διαστάσεις του Προγράμματος Σπουδών Δράσεις Ενεργού Πολίτη. Το Πρόγραμμα Σπουδών Δράσεις Ενεργού Πολίτη διαρθρώνεται σε 17 θεματικές ενότητες, που αντιστοιχούν στους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ) – Sustainable Development Goals (SDGs) και απευθύνεται σε μαθητές και μαθήτριες τεσσάρων (4) ηλικιακών επιπέδων, Νηπιαγωγείο έως Γ΄  τάξη του Δημοτικού, Δ΄  έως ΣΤ’ τάξη του Δημοτικού, Γυμνάσιο και Λύκειο.

Πρωταρχικός σκοπός είναι να μετατρέψουμε τον κόσμο μας σε ένα καλύτερο μέρος χωρίς φτώχεια και μηδενική πείνα, να προστατεύσουμε τον πλανήτη και να διασφαλίσουμε ότι όλοι θα απολαμβάνουν ειρήνη και ευημερία μέχρι το 2030. 

Είναι ώρα να ξανασκεφτούμε το πώς καλλιεργούμε, μοιραζόμαστε και καταναλώνουμε την τροφή μας. Αν αξιοποιηθούν σωστά, η γεωργία, η δασοπονία και η αλιεία, τότε θα μπορέσουν να παράσχουν θρεπτική τροφή για όλους και να δημιουργήσουν εισοδήματα, στηρίζοντας έτσι την ανθρωποκεντρική ανάπτυξη της περιφέρειας και προστατεύοντας ταυτόχρονα το περιβάλλον. Σήμερα, το έδαφος, το γλυκό νερό, οι ωκεανοί, τα δάση και η βιοποικιλότητα υποβαθμίζονται με ταχείς ρυθμούς.

Η πείνα αποτελεί ένα από τα πιο σοβαρά προβήματα παγκοσμίως. Εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν δυσκολίες καθημερινά, όπως είναι η έλλειψη δύο πολύ σημαντικών αγαθών για τον ανθρώπινο οργανισμό,   η τροφή και το νερό. Αυτό το φαινόμενο επικρατεί σε κάθε χώρα, ανεξαρτήτως επιπέδου εισοδήματος και οικονομικής ανάπτυξης.

 Οι δυσμενείς οικονομικές συνθήκες που επικρατούν σε μια χώρα επηρεάζουν πιθανότατα τους δείκτες της εγκληματικότητας που καταγράφεται σε αυτή.

Με αφορμή την έρευνα για τους «νέους φτωχούς» τα τελευταία χρόνια, αναβίωσε ο επιστημονικός προβληματισμός για τη μελέτη αυτής καθεαυτής της φτώχειας. Στο παρόν άρθρο παρουσιάζεται το πως προσεγγίσθηκε το πρόβλημα της φτώχειας στο παρελθόν και ποιες λύσεις επιχειρήθηκαν να δοθούν για την εξάλειψή της, καθώς και ποιοι είναι οι σύγχρονοι προβληματισμοί Ακολουθούν οι εννοιολογικοί προσδιορισμοί της φτώχειας και της «νέας φτώχειας» και επιχειρείται να συνδεθεί η φτώχεια με την επαγγελματική κατάρτιση δεδομένου ότι η εξασφάλιση εργασίας μειώνει τον κίνδυνο της αποπτώχευσης.

Τέλος, παρουσιάζονται οι εγκληματολογικές θεωρίες και έρευνες που καταδεικνύουν την άμεση σχέση των οικονομικών δυσχερειών με την εγκληματικότητα.

Τι γίνεται όταν οι γονείς διαφωνούν καθημερινά; Γιατί τα παιδιά αρνούνται να ωριμάσουν; Γιατί οι γονείς αμελούν τη μεταξύ τους οικειότητα; Πέντε προβλήματα που προκύπτουν από συνηθισμένες καταστάσεις και η γνώμη του ειδικού.  

Απαντήσεις στο κρίσιμο ερώτημα πώς μπορούν οι γονείς να ελέγξουν την περιήγηση των ανήλικων παιδιών τους στο διαδίκτυο σε μια εποχή που η νεανική παραβατικότητα είναι στο «κόκκινο» μίλησε στην ΕΡΤ ο Βασίλης Παπακώστας, διευθυντής της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος καλώντας του γονείς να αποκτήσουν σχέση εμπιστοσύνης με τα παιδιά τους.

Οι ολοένα και αυξανόμενες υποθέσεις παραβατικότητας ανηλίκων που έρχονται στο φως το τελευταίο διάστημα σοκάρουν αφενός με τη συχνότητά τους και αφετέρου με την επιθετικότητα που εκδηλώνεται. 

Τα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ. για την παραβατικότητα των ανηλίκων σε όλη τη χώρα είναι αποκαλυπτικά. Συγκεκριμένα προκύπτει ότι το 26% των παιδιών ξεκινά την παραβατική συμπεριφορά μεταξύ 8 και 14 ετών, ενώ μεγαλύτερο είναι το ποσοστό των ανήλικων που εκδηλώνουν παραβατικές συμπεριφορές μετά την ηλικία των 15 ετών.

Δεν έχουν τέλος τα περιστατικά ανήλικης παραβατικότητας, πολλά από τα οποία λαμβάνουν χώρα και εντός των σχολικών ορίων.

Στο προσκήνιο έρχεται ο ρόλος των γονέων και κηδεμόνων, οι οποίοι πλέον συλλαμβάνονται προκειμένου να λογοδοτήσουν για τις πράξεις των ανηλίκων.

«Τα στατιστικά λένε ότι έχουν αυξηθεί οι συλλήψεις των γονέων κατά ένα 70% το τελευταίο 4μηνο», λέει στο MEGA η δικηγόρος Εβίτα Βαρελά.

«Ευτυχώς βλέπουμε ότι και οι γονείς, οι οποίοι είναι οι άμεσοι υπεύθυνοι σε όλα αυτά που βλέπουμε στα θέματα ανήλικης παραβατικότητας, οδηγούνται στη Δικαιοσύνη. Το κατά πόσο αποδίδεται στο τέλος της ημέρας Δικαιοσύνη και πώς εξελίσσεται αυτό, είναι θέμα προς διερεύνηση».