Μάθημα : ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Το κρισιμο ερωτημα που θιγεται στο διηγημα ειναι: Κατα ποσο θα ηθελε ενας άνθρωπος που εχει βιωσει ενα τραυματικο περιστατικο να το αναζητησει και να το ερευνησει περαιτέρω;Ενας ανθρωπος σε τετοιες περιπτωσεις θα αισθανοταν αναμφισβήτητα την αναγκη να εκφρασει τα ψυχικα βασανα του,γι αυτο αλλωστε τα αφηγειται ως αφηγητής ο ήρωάς μας, αλλα παραλληλα θα ειχε εναν ενδοιασμο στην εμβαθυνση σε αυτα, θα διατηρουσε δηλαδη "ενα μετρο αποσταση" οπως επαναλαμβανεται στο κειμενο οπως και στον τιτλο.Εξαλλου το ενα μετρο ειναι μια μετρια αποσταση γεγονος το οποιο δηλωνει τη μετρημενη σταση του ηρωα να αναζητησει σημαντικες η ασημαντες λεπτομερειες στα περιστατικα που περιγραφει Ο φοβος του γινεται αντιληπτος οταν καθυστερει να αναφερθει σε αυτα,οταν δηλαδη επιβραδυνεται ο λογος του με ασημαντες περιγραφες οπως για παραδειγμα το μαγαζι του πατερα του και τα μωσαϊκά στον τοιχο.Επιπλεον με το ασυνδετο σχημα που κυριαρχει αισθητοποιει τη συναισθηματικη φορτιση του ενω η απροθυμία που προαναφερθηκε γινεται αμεσα αντιληπτη και στο ερωτημα που θετει στο μονολογο του "Αρκετα δεν ηταν οσα ηξερα ηδη;"

Β.

Ισχύει το γνωμικό <<το αίμα νερό δε γίνεται>>; Οφείλει να συγχωρεί κανείς τους συγγενείς του, πόσο μάλλον τους γονείς του, ύστερα από τις τραυματικές εμπειρίες με τις οποίες τον στιγμάτισαν; Ο αφηγητής, αν και ουσιαστικά ποτέ δεν εγκατέλειψε οριστικά τη μητέρα του, την τιμώρησε με την πλήρη αδιαφορία και τη ψυχρότητά του, ύστερα από ένα περιστατικό δικής της ψυχρότητας προς δικό της συγγενή. Ένα περιστατικό για το οποίο μετανιώνει που δεν επενέβη, όπως παρουσιάζει η υποτακτική έγκλιση (Αν έβαζα μια φωνή;). Ωστόσο, μέσα από την αφήγηση, η οποία έχει έναν ιδιαίτερα εξομολογητικό τόνο, ο αφηγητής δε φαίνεται καθόλου μετανιωμένος για τη σκληρότητα που έδειξε προς τη μητέρα του, ακόμη και μετά τον θάνατό της. Μάλιστα, ένιωθε υποχρεωμένος να αποστασιοποιηθεί από τη μητέρα του (Έπρεπε να την πάρω αυτήν την απόσταση), και ικανοποίηση με την τιμωρία που της επέβαλε. Και οι δύο χαρακτήρες, μητέρα και γιός, καταστρέφουν τις οικογενειακές τους σχέσεις για προσωπικούς, ενίοτε εγωιστικούς λόγους. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι ο γιος πληρώνει την μάνα με το ίδιο νόμισμα.