Μάθημα : ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ

Ερώτημα: Αντλώντας στοιχεία από το ακόλουθο κείμενο και αξιοποιώντας τις ιστορικές σας γνώσεις να αναφερθείτε στην εμφάνιση της «νέας γενιάς» πολιτικών και στις συνέπειες που είχε στην πολιτική ζωή.

Το τέλος του πολέμου της Κριμαίας (1853-1856) σημαδεύει το τέλος της πρώτης γενιάς Ελλήνων πολιτικών. Η κρίση του 1855-1862 διαλύει τα τρία κόμματα, το Αγγλικό, το Γαλλικό και το Ρωσικό. Ο θάνατος εξάλλου και η αναχώρηση των ηγετών αλλάζει το πολιτικό κλίμα. Οι Μεγάλες Δυνάμεις εγκαταλείπουν την Ελλάδα και ο βασιλιάς χάνει την πίστη των υπηκόων του.

Σε αυτό το πολιτικό κενό, μια νέα γενιά πολιτικών εμφανίζεται κατά τη δεκαετία του 1850. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν άμεση σχέση με την επανάσταση και είναι αντίθετοι στον αυταρχισμό του Όθωνα. Η καινούργια πολιτική ελίτ αποτελείται από νέους πτυχιούχους του Πανεπιστημίου, γεμάτους ιδέες για αλλαγές και φορείς μιας ιδεολογίας, εθνικιστικής και αλυτρωτικής. Ο Δεληγεώργης θα είναι η πιο χαρακτηριστική φυσιογνωμία.

Επιπλέον, επέρχεται μια αλλαγή στη φύση των κομμάτων. Από το τέλος του πολέμου της Κριμαίας τα κόμματα κόβουν τον ομφάλιο λώρο που τα συνδέει με τις πρεσβείες και γίνονται ομαδοποιήσεις προσωπικοτήτων, που η καθεμία ελέγχει ένα εκτεταμένο δίκτυο πατρωνίας, υπό την ηγεσία γνωστών φυσιογνωμιών (Ζαΐμης, Κουμουνδούρος, Ρούφος, Βούλγαρης, Δεληγεώργης).

Η ανικανότητα του Όθωνα να λύσει βασικά ζητήματα του τόπου προκαλεί την πτώχευση του 1862. Η βασιλεία του χαρακτηρίστηκε από αποτυχίες σε όλα τα επίπεδα. Έτσι, τον Οκτώβριο του 1862 αρχίζει η εξέγερση, πρώτα στην επαρχία για να καταλήξει στην πρωτεύουσα. Για μία ακόμα φορά πρόκειται για ένα στρατιωτικό πραξικόπημα στην Πάτρα (7/19 Οκτωβρίου αντίστοιχα). Στις 10/22 Οκτωβρίου, η κυβέρνηση ανατρέπεται από τον Βούλγαρη, που σχηματίζει προσωρινή κυβέρνηση, αντιπροσωπευτική των στρωμάτων που κάνουν το κίνημα. Ο Όθωνας και η Αμαλία εγκαταλείπουν τη χώρα.

Κοππά Μαριλένα, Η συγκρότηση των κρατών στα Βαλκάνια (19^ος αι.), Τρεις και μια περιπέτειες, Εκδοτικός οίκος Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα 2002, σσ. 158-159

Βάλτε εδώ μέσα τις απαντήσεις σας είτε με αρχείο word (το καλύτερο) ή με pdf (από cam scanner) και πατήστε ΥΠΟΒΟΛΗ! 

Αντλώντας στοιχεία από το ακόλουθο κείμενο και αξιοποιώντας τις ιστορικές σας γνώσεις να αναφερθείτε στην αναγκαιότητα της ψήφισης της αρχής της δεδηλωμένης και τη σημασία της για την πολιτική ζωή του τόπου.

 «Ἵνα ἐπέλθῃ θεραπεία, πρέπει να γίνει εἰλικρινῶς ἀποδεκτή ἡ θεμελιώδης ἀρχή τῆς κοινοβουλευτικῆς κυβερνήσεως ὅτι τά ὑπουργεῖα λαμβάνονται ἐκ τῆς πλειοψηφίας τῆς βουλῆς. Τά ὄργανα τῆς νῦν καί τῶν πρώην προσωπικῶν κυβερνήσεων, αἱ ἐφημερίδες τῶν κ. Βούλγαρην, Ζαΐμη καί Δεληγιώργη, ἀνακινήσασαι ἐσχάτως τό ζήτημα τοῦτο, ἐκθύμως ὑπερεμάχησαν ὑπέρ τοῦ δικαιώματος τοῦ Στέμματος νά καλῆ εἰς τά πράγματα τήν μειονοψηφίαν τῆς Βουλῆς. Ὅτι τοῦτο δέν ἀντίκειται εἰς τό γράμμα τοῦ Συντάγματος, οὐδείς ἀντιλέγει, ἐπίσης ἀδύνατον νά ἀρνηθῇ τις ὅτι προσκρούει εἰς τήν ὅλην οἰκονομίαν τοῦ Συντάγματος καί ὅτι καθιστᾶ ἀδύνατον τήν λειτουργίαν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος.

Θεμέλιον τοῦ πολιτεύματος τούτο εἶνε ἡ ὕπαρξις δύο κομμάτων ἐν τῇ Βουλῇ, τοῦτο δέ ἀναγνωρίζουσι καί αὐτοί οἱ θιασῶται τῆς προσωπικῆς κυβερνήσεως, ἀλλά τό ἀναγνωρίζουσι μόνον, ἵνα ὀνειδίσωσι τήν Βουλήν ἐπί τῷ καταμερισμῷ αὐτῆς εἰς τά πολλά κόμματα. Πόθεν ὅμως ὁ πολλαπλασιασμός τῶν κομμάτων; Οὐχί ἄλλοθεν εἰμή ἐκ τῆς προσηλώσεως εἰς τήν Ἐξουσία τῶν μειονοψηφιῶν; Ποῖον κόμματα ἀποφασίζει νά συγχωνευθῇ μετ’ ἄλλων πρός καταρτισμόν τῆς πλειονοψηφίας, ὅταν ἀποτέλεσμα τῆς θυσίας του ταύτης εἶνε ὁ ἀποκλεισμός του ἀπό τῆς ἐξουσίας, ἐνῶ μένον ἐν μειονοψηφία ἔχει τήν ἐλπίδα νά κληθεῖ εἰς τήν ἀρχήν, νά λάβῃ τήν διάλυσιν τῆς Βουλῆς καί νά διευθύνῃ κατά τό δοκοῦν τάς ἐκλογάς; Ἐνόσω ἡ βασιλεία προσφέρει τήν ἐξουσίαν, τήν διάλυσιν καί τάς ἐπεμβάσεις ὡς βραβεῖον εἰς τάς ἐν τῇ Βουλῇ μειονοψηφίας, θά πολλαπλασιάζονται ἐπ’ ἄπειρον οἱ μνηστῆρες τῆς ἀρχῆς. Ὅταν ὅμως ἀποφασίσει εἰλικρινῶς νά δηλώση, ὅτι μόνον τήν πλειονοψηφίαν καλεῖ εἰς τήν ἐξουσίαν οὐδεμία ἀμφιβολία ὅτι ἐν Ἑλλάδι, ὅπως καί ἀλλαχοῦ, δέ θά μείνει ἐπί πολύ ἔκθετον τό ἐπίζηλον τοῦτο γέρας, ἀλλά θά συννενοηθῶσιν αἱ μειονοψηφίαι περί τῶν ἐπιβαλόμενων εἰς ἑκάστην ὑποχωρήσεων ὅπως συγχωνευθῶσιν εἰς πλειονοψηφίαν.

Δέν πταίει ἆρα τό πολίτευμα, δέν πταίουσιν οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἄν ἡ Βουλή εἶνε κατατετμημένη εἰς πολλά κόμματα καί δέν ἔχει ἕτοιμην πλειονοψηφίαν, ὅταν ζητηθῇ. Ἄς ἀφεθῇ νά λειτουργήσῃ τό πολίτευμα ἐν τῇ βεβαιότητι ὅτι ἐκ τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς μορφοῦται ἡ κυβέρνησις, καί ταχέως θά ἴδωμεν τήν Βουλήν συντασσομένην εἰς δύο κόμματα. Οὐδέν τῶν θεμελιωδῶν ζητημάτων, ἅτινα ἐν Γαλλίᾳ ἤ Ἰταλίᾳ διαιροῦσι τούς πολιτευόμενους εἰς πολλά κόμματα ἔχομεν ἐν Ἑλλάδι. Τά πολλά κόμματα παρ’ ἡμῖν εἶνε ἀποτέλεσμα τῆς προσκλήσεως τῶν μειονοψηφιῶν εἰς τήν ἐξουσίαν. Ἡ εὐθύνη ἆρα πάσης τῆς καταστάσεως ταύτης ἀνήκει εἰς τούς παραβιάζοντας τήν κοινοβουλευτικήν ἀρχήν τοῦ σχηματισμοῦ τῶν κυβερνήσεων ἐκ τῆς πλειονοψηφίας τῆς Βουλῆς».