Μάθημα : ΟΜΙΛΟΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ 2025-2026

Η μέρα που αποφάσισα να μιλήσω

Το ποτήρι έσπασε στο πάτωμα κι εγώ μετρούσα τα κομμάτια.
Ένα, δύο, τρία…
Ήταν πιο εύκολο να μετράω τα γυαλιά παρά να ακούω τις φωνές. Θυμάμαι τις στενάχωρες στιγμές που βίωσα όταν οι γονείς μου τσακωνόντουσαν κάθε βράδυ μόλις ο πατέρας μου ερχόταν από την δουλεια. Όλοι οι συμμαθητές μου, κορόιδευαν την απόμακρη συμπεριφορά μου, τον απότομο και αρνητικό χαρακτήρα μου και την αποστασιοποιημένη σχέση μου με τους άλλους.
Ρωτούσαν..’Γιατί είσαι τόσο σιωπηλός’, απάντησα με ένα σοβαρό ύφος ‘Δεν είμαι σιωπηλός αλλά έμαθα να συνυπάρχω με την σιωπή’. Απόρησαν, δεν ανταποκρίθηκαν, αποχώρησαν.
Μετά απο χρόνια γνώρισα μια ξεγνιαστη, όμορφη, θεϊκή γυναίκα με αγάπησε, και την αγάπησα. Δέχτηκε τον ιδιαίτερο χαρακτήρα μου..όμως αυτό δεν κράτησε για πολυ καιρο. Κάποια στιγμή αγανάκτησε δεν δέχτηκε τέτοιο κλίμα αλλοτρίωσης μεταξύ μας και αποφάσισε να μου μιλήσει. Με ρώτησε για την συμπεριφορά, χαρακτήρα, το παρελθον μου, ποτέ δεν ενιωσα πως καποιος ενδιαφερόταν για τα συναισθήματα μου. Τότε πήρα την απόφαση να της αποκαλύψω την αλήθεια.
Οπότε έκατσα και της είπα όλα αυτά που ένιωθα αυτά που γινόντουσαν με την οικογένεια μου στην παιδική μου ηλικία. Της τα ειπα και και καταλαβε τον πονο μου, και πως δεν ήμουν εγω η αίτια της απομακρης συμπεριφορας μου.
Εν τέλει αλλαξε ο χαρακτηρα μου και εξελίχθηκε η ζωη μας σε ενα παραμυθι με χαρουμενο τελος.